It was about to stab Tito but Tito immediately grabbed the nurse. He took the nurse's knife and Tito took off her mask and he was shocked when he found out who it was.
"Jean?". Tanong nito.
"Bakit mo ito ginawa?". Tanong niya pa.
"Magkakilala po kayo?. Tanong ko rito.
" Yes, Iho". Kinabahan ako bigla. Mga balahibo ko ay biglang tumayo.
"Sino po siya?".
"Siya ang step mom ni Rosie!". Mga mata ko ay nanglaki.
"A-ano po?". Nangineg ako ng konti. Natatakot ako na nagulat sa aking narinig.
Biglang pumasok ang mga police at kinuha ang nurse.
"Pasensya na mga sir, bigla itong nakatakas sa kulungan".
So isang tao lang din ang nagtangkang sumaksak kay Rosie dati?.. Tanong ko sa sarili ko.
The police came out and handcuffed her.. Tito and I sat down first and rested for a while.
"Tito?, bakit niya naman po gagawin iyon?". Tanong ko dito at tinignan siya.
"Hindi ko din alam iho ngunit alam kong may kinalaman ito sa Mafia".sabi nito.
"Mafia?"
"Yes, member ng Mafia ang step mom niya. Doon na siya lumaki".
I was shocked .. Vincent was right. Whoever did this is close to her. But who is the main mastermind ?.
"Ngunit sino po ang Mastermind?"
"Hindi pa natin alam iho. Hintayin na lamang natin gumaling ang baby ko". Sabi niya sa akin at tinignan si Rosie.
Time passed and Tito was leaving. But Rosie woke up so he stayed first
"Baby!, sinong gumawa sayo nito?". Sabi nito at hinawakan ang kanyang kamay
"Dad?!". Gulat na tanong nito.
"Yes ako nga, Sorry ngayon lang ako nakabisita sayo. Ngayon ko lang nalaman anak eh". Sabi niya ay mangiyak ngiyak pa.
"Okay lang po, mag pahinga po muna kayo ni Robert,Dad. Alam ko pong may nangyari kanina at mukhang alam niyo na din pong si Mom at gustong sumaksak sa akin".Sabi ko kay Dad. Ngayon alam na nila at least may clue na sila.
"Yes Anak, lalabas muna kami ni Robert". Sabi nito at lumabas na sila.
Hindi pa ako sure kung anong tunay na pakay ni Tita sa akin pero malalaman ko din yan dahil meron akong nilagay na device sa pocket niya.
Nakalipas ang oras at dumating na sila Robert.
"Anak, uuwi na ako ah. Mag pagaling ka". Sabi ni daddy.
"Yes Dad, mag pahinga kana din". Ningitian ko si dad at umalis na rin siya.
Naiwan kaming mag kasama dito ni Robert. Medyo awkward.
"Rosie, ayos ka lang ba?".
"Oo naman, bakit mo natanong?".
"Wala, I mean si tita may balak na patayin ka?".
"Oh ayon ba, okay naman ako. I know may dahilan siya kung bakit niya yon ginawa".
"Sige,lalabas muna ako saglit".
"Yeah. Ingat ka".
Pag balik ni Robert ay may dala siyang guitar.."Crazier" by Taylor swift.
"I'd never gone with the wind, just let it flow, Let it take me where it wants to go,'Til you opened the door,And there's so much more,I'd never seen it before,I was trying to fly, but I couldn't find wings, But you came along and you changed everything".
Sabay kaming kumanta habang pinapatugtog niya ang kanyang guitara. Mga boses namin ay nag tugma na naging dahilan ng kiliti sa aming tenga.
"You lift my feet off the ground,You spin me around, You make me crazier, crazier, Feels like I'm falling and I,I'm lost in your eyes,You make me crazier, crazier, crazier".
Ngumiti ako habang ako ay nakanta. Damang dama namin ang lyrics.
"I watched from a distance as you,Made life your own,Every sky was your own kind of blue,And I wanted to know how that would feel,And you made it so real,You showed me something that I couldn't see,You opened my eyes and you made me believe".
Ako lamang ang kumanta sa part na ito. Tinignan ako ni Robert habang nakanta. Bumilis ang tibok ng puso ko habang ang mga mata niyang nakatitig saakin.
"You lift my feet off the ground,You spin me around, You make me crazier, crazier,Feels like I'm falling and I, I'm lost in your eyes,You make me crazier, crazier, crazier, oh-oh,Baby, you showed me what living is for, I don't wanna hide anymore, oh-oh".
Mga boses namin ay muling nag tugma. Nagkatinginan ang aming mga mata. Mga ngiti saaming labi ay nag pa kita.
Natapos ang aming pag kanta at ang dala ito ng saya saamin.
"Ang ganda talaga ng voice mo Rosie". Ningitian ko lamang siya.
Nag kwentuhan lamang kami ni Robert. Lumipas ang oras at kami ay kumain na. Binilhan niya ako ng Ice cream at siya naman ay uminom ng coffee.
Nag gabi na nung natapos namin ang kwentuhan. Dina namin namalayan sa tuwa. Mga pagod at problema namin ay nawala.
Ang moment na iyon ay aking na alala. Tuwa sa aming labi ay aking pangangalagaan. Promise ko sa sarili ko ako ay magiging matapang at ipapakulong ang aking step mom. Sisiguraduhing magiging masaya ulit ako kasama ang iba.
Napagtanto ko na walang mangyayari kung ako ay magiging mahina. Tutulungan ko sila para sa ikakabuti namin lahat.
Kinaumagahan ~
Ako ay nagising at katabi ko si Robert. Pagod na pagod siya kaya naman kumuha na ako ng pagkain sa canteen ng hospital.
Habang ako ay kumukuha ng pagkain may nakita akong kahina hinala. Nanghina ang tuhod ko at ako ay kinabahan.
Bigla akong tinapik ni Doc at sabay sabing.
"Okay ka lang?". Nawala ang aking kaba nung napagtanto ko na imahinasyon lang pala.
"Yes Doc, may naisip lang ako". Sabi ko at kinuha ang aking pag kain.
"Gusto ko sanang makausap si Robert about sa sakit niya". Nagulat na lamang ako sa aking narinig.
"May sakit si Robert?".
"Yes meron siyang Highblood at emotional problems".
"A-ano?".. Nang laki ang aking mata at bumilis ang tibok ng puso ko. "Wala naman nasasabi saakin si Robert about diyan Doc". Dagdag kopa.
"Kumalma ka Rosie, Halika at umupo ka dito" sinabi niya at pinaupo ako.
"Di niya sinabi sayo kase ayaw ka niyang pap-alalahin and besides mahina kapa kaya mas better na hindi ka mastress".
"Pero Doc-".. Natigil ang aking sabihin ng biglang dumating so Vincent
"Rosie!, kamusta?". Tanong nito at umupo.
"Eto medyo okay na ako". Saving ko rito.
"Sige maiwan ko muna kayo both". Sabi ni Doc at umalis.
Naiwan ako kasama ni Vincent,sandaling Nabalot ng katahimikan ang buong canteen.
"Vincent".
"Yes?".
"Ano tong nalaman ko na may sakit si Robert huh?!". Sabi ko dito at tinignan ang mata niya.
"May sakit si Robert?". Halatang nag si sinungaling siya dahil hindi siya ma katingin sa aking mata.
"Alam mo to Vincent no?!, bat di mo sinabi sa akin?".
"Sorry Rosie sabi niya wag ko daw sabihin eh". Sabi nito at napakamot pa sa ulo niya.
"Halika na nga sa taas".sabi ko at kinuha ang aking pag kain.
Na alala ko na dipa pala nakain si Robert kaya umorder na din ako para sa kanya.
Umakyat na kami ni Vincent sa taas. Pag bukas ko ay nadatnan kong hinuhubad ni Robert ang kanyang damit kitang kita ang 6 abs niya na naging dahilan ng pag pula ng aking pisngi.
"Huhhhhh?". Gulat na sabi ni Robert. Namula ang pisngi niya at tinakpan ang katawan niya.
Vincent immediately closed my eyes and pulled me to the door. My heart was beating fast .. The picture of him kept showing up in my brain. A few minutes passed and Robert opened the door.
"Sorry, pinagpawisan kasi ako kaya nagpalit ako ng t-shirt". Sabi nito at namumula pa.
We went inside and I gave him the food I ordered for him.
"Robert, umamin kanga. May sakit kaba?!".
"Wala!,bat naman ako magkakasakit?".
"Nagsinungaling kapa talaga Robert!"
"Huhh?, what do you mean?". He said.
"Nasabi saakin ng isang doctor na may sakit ka daw and gusto ka niyang makausap!".
"Wha-what?".
"Oo, kaya wag kana mag maangan pa!".
"Sorry Rosie hehe".
"Ayan, mag pagaling ka ha". Sabi ko.
"Yes Rosie" sagot niya at kumain na.
I don't want to scold him because I know so much is happening to us right now, I'll add. That man is really very reprehensible. We ended up eating. Robert and Vincent left first to talk to Doc about his illness. I lay down first to rest.
"Doc?".
"Oh Mr Robert, kamusta ka naman?"
"Okay lang po medyo stress lang".
"I recommend na mag pahinga ka muna at uminom ka din ng Pineapple juice para sa highblood mo".
"Sige po Doc".
We continued talking and Vincent was outside. 10 minutes passed and we were done. I went back upstairs to say goodbye to Rosie first. Vincent left because Rosie's Dad suddenly called him
"Rosie, uuwi muna ako para mag pahinga".sabi ko sa kanya.
"Hmm sige, pahinga na din ako.ingat ka". Sabi nito at ningitian ako.
"Sige bye".
Inihiga ko siya at ningitian at umalis na.
I drove my car and went home. When I entered the house, Dad and Mom were gone. So I went to my room and lay down for a while. I stared at the stars and closed my eyes. In a few minutes I got up and cleaned my body.
To be continued ~