Aenna's POV:
"Oh, bakit nandito kayo?!"
"Ara, gusto ko lang naman-"
"Bakit kasi dinala-dala mo pa ako rito, Aenna!?" saad naman ni Keid kaya hindi ko mapigilang mapailing sa kanila.
"Kung ayaw niyo rito, bukas ang pinto," walang emosyong saad ni Ara. Mabilis ko namang hinila pabalik si Keid nang balakin nitong lumabas.
"Ano ba-"
"Sige magpataasan kayo ng pride!" sigaw ko. Hindi naman eepekto sa kanila kung hindi ko tataasan ang boses ko.
"Hindi kami nagpapataasan ng pride, okay? Ayoko lang muna siyang makita," sagot sa 'kin ni Ara at nagtalukbong ng kumot. Mabilis ko naman iyong hinila at nakapamewang silang hinarap.
"Kapag hindi kayo nagbati, wag niyong aasahan na kakausapin kayo ng team, kayong dalawa," pananakot ko sa kanila.
"Siya ang mag-sorry, siya ang bigla-bigla nalang nanghila at nanampal," saad naman ni Keid at itinuro si Ara.
"Bakit ako? Ikaw nga 'tong sagot nang sagot sa 'kin!"
"Bakit kailangan mo akong sampalin, ha?!"
"Bakit rin-"
"Hep! Hep! Hep! Teka nga lang!" saway ko sa kanila. Ito ang unang pagkakataon na sasayangin ko ang mga laway ko sa walang kakwenta-kwentang away nila. "Bakit hindi nalang kayo manghingi ng sorry sa isa't-isa?"
Napabuntong-hininga naman ako nang wala ni isa sa kanila ang nagsalita. Mukhang kailangan ko nang magsalita ng hindi maganda para ma-realize nila 'yung mga maling ginawa nila.
"I'm sorry guys, ah, pero kayo na ang namumuro sa amin, e. Alam niyo ba 'yon? Lagi nalang kayong nag-aaway, hindi na kayo nahiya. Ang lalaki niyo na, hindi na kayo mga bata! Daig niyo pa si Zemie!" sermon ko na siyang ikinayuko naman nila.
"Siya kasi-"
"Oh, ano magtuturuan pa kayo? Ikaw naman kasi Keid, sobrang pangit ng tabas ng dila mo. Ang sarap guntingin! Minsan hindi na maganda 'yang mga lumalabas sa bunganga mo, mag-ingat ka naman doon. Alam kong lagi kang nambabara, nang-aasar pero ilugar mo naman. Hindi sa lahat ng pagkakataon nagbibiro ang team!" putol ko rito at sunod na tiningnan si Ara.
"Ikaw naman, oo, ikaw nga 'yung pinakamatanda pero ikaw 'tong pinapatulan pa si Keid na parang bata. Kaya nga ikaw 'yung leader ng team, ikaw 'yung pinaka-responsible sa aming lahat pero nag-iiba na. Hindi ba kayo nagsasawa sa pagbabangayan niyo? Hindi ba naiirita 'yang mga tenga niyo sa mga sinasabi at sigawan niyo?"
"S-Sorry, t-tama ka ako 'yung pinakamatanda at isa pa, ako 'yung lider. Sorry, Keid, sorry kung lagi kitang kinokontra at inaaway. Sorry kung nasampal kita at pinahiya," paumanhin niya kay Keid.
"Sorry rin, sobrang matabil 'yung dila ko. Hindi ko na naiisip na may nasasaktan na pala ako. Sorry Ara, akala ko kasi nagseselos ka lang sa 'min ni Ty-"
"Nagseselos nga siya," singit ko kaya agad akong binato ng unan ni Ara.
"Kunwari pa ang bruha, akala ko ako lang nakapansin!" saad naman ni Keid kaya parehas namin itong tinabihan.
"Bakit ganiyan ang mga tingin niyo, ha?" naiilang na tanong nito sa amin. Nakangising nagkatinginan kami ni Keid at parehas na natawa.
"Pft, gusto mo na si Ty 'no?"
"Babaero 'yon, Ms. Felts," saad ko naman at ginaya ang laging tinatawag sa kaniya ni Tyrone.
"Sasampalin ka rin niyan, tinawag mo siyang Ms. Felts!" pananakot sa 'kin ni Keid na ikinatawa naming tatlo.
"Nanay natin 'yan, huwag, magagalit si Tatay Axel-"
"Hoy! Anong nanay at tatay? Kayo, ah, mga loka-loka na kayo!" sagot ko sa kanila.
"Ay, 'sus! Kunwari pa! Para ka palang si Ara, e!" panunukso pa ni Keid.
"Ano Aenna? Bugbugin na ba natin?" natatawang tanong sa 'kin ni Ara kaya agad na tumayo si Keid at dumistansya sa amin.
"Crush niyo lang 'yung dalawa, e, sasabihin ko 'yon sa gc!" pananakot pa sa amin nito kaya agad siyang hinabol ni Ara. Napahinto naman ako sa pagtawa nang mag-vibrate ang phone ko.
'Good morning, kumain ka na?'
Agad akong napailing at umusog sa pinakadulo ng kama. Ilang beses kong binasa ang message sa 'kin ni Axel at ganoon parin kabilis ang tibok ng puso ko. Hindi nagbabago.
'Si Axel 'to, bakit ang tagal mo mag-reply?'
Kumuha ako ng unan at ipinatong sa mga hita ko habang nagta-type.
'Good morning din. Oo, kumain na. Nandito kami ngayon ni Keid sa dorm ni Ara.'
"Ayieee! Bakit nakangiti ang bruha?"
"Oo nga, sino kayang ka-chat niya, Keid?" pagpaparinig ng dalawa kaya agad ko silang tinaasan ng kilay.
"M-in-essage siguro ulit siya ni Axel. Kunwari pang nagsusungit kay Axel, kapag naman nakatalikod na 'yung kolokoy, kinikilig!" pang-aasar pa ni Keid kaya napailing nalang ako.
"Ano ka ba Keid, e, ayaw na ayaw niyang magjowa!"
"Ay, 'sus! Ayaw niya kasi inagaw ko raw sa kaniya si Axel! Hayaan mo sa'yong-sa'yo na 'yung pangit na 'yon," sagot naman ni Keid. Agad ko naman siyang binato ng maliit na unan.
"H-Hindi naman siya pangit, ah," bulong ko pa ngunit sa kasamaang-palad ay narinig nilang dalawa.
"Aennaaaaaa!"
"Dalagaa ka naaaa!"
***
Gunner's POV:
"Gunner, tumigil ka na."
"Fvck! Ang sakit bro, ang sakit-sakit!" sambit ko rito nang agawin nito ang bote at baso ko.
"Hindi ba 'yan naman ang gusto mo?" saad naman sa 'kin ni Axel. Mahina naman akong natawa at humarap sa kanila ni Vince.
"Oo, ito 'yung gusto ko bro, pero sobrang sakit pala. Sobrang sakit, bro!" sagot ko at pinunasan muli ang mga luha ko. Hindi ko alam na ganito pala kasakit.
"Bro-"
"Alam ko na ngayon, Vince. Alam ko na ngayon 'yung nararamdam mo noong iniwan ka ni Rin," saad ko rito na ikinatahimik nila ni Axel. It feels like someone is stabbing you with a knife in your heart over and over again.
"Sobrang sakit niyang mahalin, bro! Sobrang sakit. Tang*na."
"Gunner, ang mahalaga malaya ka na, hindi ka na magtitiis, hindi ka na magpapaka-martyr!"
"Pero parang mas gusto ko pa 'yon, bro. Mas kaya ko pa 'yon kaysa iwan ako ni Yna," bulong ko.
"Gunner, let's talk," sambit sa 'kin nito at naglakad papunta sa likod ng cafeteria. Walang emosyon naman akong sumunod sa kaniya.
"Anong sasabihin mo?" tanong ko rito, inilalagay ang dalawang kamay ko sa magkabilang bulsa.
I just heard her sigh.
"K-Kung wala babalik-"
"I'm breaking up with you."
Para akong binuhusan ng simento sa kinatatayuan ko. Ni hindi ko maigalaw ang mga daliri ko sa kamay. Tanging ang mga mata ko lang ang gumagalaw at nagkukurap-kurap.
"I'm sorry sa lahat ng pain na ibinigay ko sa 'yo. Alam kong ito lang 'yung hinihintay mo, ang pakawalan kita," sambit pa niya. She's right. Iyon lang naman ang hinihintay ko, pero bakit ngayon pa? Bakit parang ang aga pa?
"Y-Yna-"
"Mahal ko si Cloud. Kahit anong gawin ko hindi ko siya kayang iwasan, hindi gustuhin. Kahit anong gawin ko siya at siya parin," saad pa niya. Alam ko rin naman 'yon. Sa mahigit isang taon na pagsasama namin, halos kalahati ata roon, si Cloud ang topic namin. Kahit pa hindi pa sila napupunta rito sa campus.
Since then she's telling me some of their childhood memories, smiling. Ako naman ay nakikinig lamang kahit pa gustong-gusto kong itigil na niya.
"Pinilit kong mahalin ka ng buong-buo, Gunner. Maniwala ka man sa hindi, pinilit ko talaga."
Hindi mo pinilit Yna, kasi kung pinilit mo 'yon hindi lalalim ang nararamdaman mo para kay Cloud.
Kung pinilit mo 'yon, naramdaman ko sana.
Kung pinilit mo 'yon sana nakita ko, pero hindi...
"Patawarin mo 'ko, Gunner."
"H-Hindi mo kailangang humingi ng tawad sa'kin, b-babe. Kung anong ikakaligaya mo, kung ito 'yung gusto mo, kung anong laman niyang puso mo, sige lang," sagot ko rito at pilit siyang ningitian.
"I'm sorry talaga, Gunner. I'm sorry."
Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Agad ko siyang nilapitan at niyakap ng mahigpit. Ito na ata ang huling beses na magagawa ko ito.
Dahil kahit anong kapit at yakap ko ng mahigpit sa taong 'to, bibitaw at bibitaw parin siya.
Kahit anong gawin ko para mahalin din ako ng taong 'to, iisa parin ang sasabihin niya.
Mahal niya si Cloud at gusto niyang maging sila.
"Mag-iingat ka palagi, alam kong magiging masaya ka na. Hindi ka na maghihirap sa piling ko. Hindi ka na masasaktan pa ulit," bulong ko rito at binitawan siya. Pinahid ko ang mga luha niya at hindi pinansin ang mga luha kong dahilan nang panlalabo ng mga mata ko.
Ang daya ng mundo.
Ang daya ng tadhana.
Kung sino pa 'yung gusto mo, iyong mahal mo, siya pa 'yung hindi pwedeng maging sa iyo.
"Gunner nakikinig ka ba sa 'min?"
Napatingin ako sa dalawa at tinaasan ito ng kilay para tanungin kung anong sinasabi nila.
"Wala, bro, magpahinga ka na," sagot sa 'kin ni Vince. Iniwas ko naman ang tingin ko sa kanila at mapait na natawa.
"Ginawa ko naman lahat ng kaya ko, bakit nagkulang parin?" wala sa sariling bulong ko na alam kong narinig nilang dalawa.
"Itong kaibigan natin, daig pa ang babae kung mag-drama-"
"You don't know how it feels, bro. Balang araw mararanasan mo rin 'yan," rinig kong putol sa kaniya ni Vince.
"Ano ba kayo? Pre, babae lang 'yan, tingnan mo 'tong si Vince, nagmahal, nasaktan, gumuho mundo pero tingnan mo ngayon, nahanap na niya ang tunay na magpapasaya sa kaniya!" saad ni Axel kaya parehas kaming napatingin sa kaniya ni Vince. "Ako nga, pa-easy easy lang, pero huwag kayo, nire-replyan na ako ni Aenna!"
"Naaawa lang sa 'yo 'yon, kaya ka niya ni-replyan!" tukso ko dahilan para sumama ang mukha nito.
"Pagkatapos kitang damayan, 'yan ang igaganti mo sa 'kin?"
"Ano bang sinabi mo sa 'kin? Ah, okay lang 'yan bro, babae lang 'yan bro," sagot ko rito na siyang ikinatawa ni Vince.
"Ito bro makinig ka. Ito na ang huli at matinong maipapayo ko sa isang tangang katulad mo," saad niya kaya agad ko siyang pinanlisikan ng mata. Tanga na kung tanga. "Don't hold on to a woman who doesn't want to be kept by you. Hindi naman sa sumusuko ka o susuko ka. Siya 'yung sumuko sa 'yo, bro, at ikaw 'yung dapat na hindi nagsasayang ng oras sa mga ganiyan."
Hindi ko mapigilang mamangha sa sinasabi nito. Maging si Vince ay tila natigilan. Hindi namin malaman kung saan niya nakukuha ang mga pinagsasabi niya pero bawat salita, bawat bigkas niya, para akong binubuhusan ng malamig na tubig.
Para akong sinasampal ng katotohanan.
"Ano? Wala kayong masabi? Akala niyo kasi laro lang sa 'kin ang mga nakarelasyon ko, may mga sineryoso rin ako roon, bro," saad pa niya. Binato naman kaagad siya ng unan ni Vince.
"Sinungaling-"
"Seryoso nga, player din ako. May mga player din na babae. Hindi porket sinabing manloloko o player, lalaki na agad. Minsan nga mas masahol pa magloko 'yang mga babae!" sagot pa nito na ikinailing ko nalang. Natahimik naman ito nang tumunog muli ang phone niya kaya agad akong napatingin dito. "F-Fvck! Ano 'to!"
Napakunot naman ako nang noo nang bigla itong mamutla na parang ewan. Hindi ko maipaliwanag 'yung hitsura niya, pero mukha siyang natatae na ewan.
"Anong nangyari sa 'yo?!" tanong ko pero hindi man lang ako nito pinansin at panay ang bulong.
"Tang*na, panigurado sila Keid 'to, bro! Kinabahan ako!" sigaw niya at pinagbabato ang mga unan sa kama. Agad ko siyang binatukan. "Fvck! Nag-text si Aenna ang sabi, Axel, ano kasi ahm, pano ko ba 'to sasabihin-"
"Sabihin mo na!" putol ko sa kaniya. Napadaing naman ako nang makatanggap ako ng isang malakas na batok dito.
"'Yon nga 'yung message niya! Axel, ano kasi, ahm, pano ko ba 'to sasabihin, kasi ano, matagal na akong may gusto sa 'yo. Oo matagal na kaso nauunahan ako ng kaba. Wala akong lakas ng loob saka sobrang nahihiya rin ako sa 'yo saka sa mga kaibigan natin. Actually, I dont know when it started. I just found out that I'm falling in love with you over and over again-"
"Damn! Totoo ba 'yan? Si Aenna ba talaga 'yan?!" hindi makapaniwala kong tanong. Nagpatuloy naman ito sa pagbabasa.
"Tinamaan na ata ako sa 'yo. Ganito ba talaga kapag nagmamahal ka na? Pakiramdam ko sa 'yo lang umiikot ang mundo ko. Hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya sa t'wing nakikita ko ang mukha mo."
"Woah! Is that really Aenna? I mean, we know her personally."
"Just wait for the twist, bro," Vince muttered, shaking his head while laughing softly.
"Ano ba 'yon?" I asked.
"Pwede mo ba akong loadan? Wala na kasi akong pangreply sa 'yo."
***
Lie Again
by: thesweetest_thing