ภพนี้ขอเพียงเธอ หน้าที่บ่าว

เสียงดนตรีบรรเลงเป็นเพลง ดังกึกก้องดังเช่นในทุกวัน อินทิรายืนมองหญิงเจ้าของเรือนนั่งกรองมาลัย ด้านล่

ภพนี้ขอเพียงเธอ จับมือข้า

“ป่าแห่งนี้ข้ามิเคยให้ผู้ใดได้เข้ามา” หญิงสาวขมวดคิ้วแปลกใจ ทว่าไม่พูดอะไรต่อ ทำได้เพียงแต่สงสัยสิ่ง

ภพนี้ขอเพียงเธอ กลัวหนอนฤา

หลังจากเก็บบัวเสร็จจึงเดินเลี่ยงไปทางเวิ้งอีกด้านที่มีหนอนชุม พระพายเดินเก็บหนอนใส่ในกระเช้าสานที่พก

ภพนี้ขอเพียงเธอ งามหาใครเปรียบ

“อีนวลเอ็งไปหายามาทางให้กลิ่นจันทร์เสีย ดูแล้วจักไม่พ้นเป็นแผลเป็นเสีย”

ภพนี้ขอเพียงเธอ คิดฤาว่าจักช่วยได้

“ว่าอย่างไร ข้าอยากได้เอ็งมารับใช้ ข้ารับรองเอ็งจะอยู่อย่างสุขสบาย มิต้องกลัวผู้ใดรังแก” น้ำเสียงอัน

ภพนี้ขอเพียงเธอ ซื้อให้ใครฤาเจ้าคะ

“ฮือๆๆๆ” เสียงสะอื้นไห้อย่างเจ็บปวด ร่ำร้องออกมาหลังจากฟังจบ

ภพนี้ขอเพียงเธอ ตอนจบ

ภพนี้ขอเพียงเธอ เจดีย์บรรจุอัฐิ

ภพนี้ขอเพียงเธอ ท่านเป็นใคร

ภพนี้ขอเพียงเธอ ถ้าแลกได้

ภพนี้ขอเพียงเธอ ปล่อยมือกู

ภพนี้ขอเพียงเธอ กลิ่นจันทร์มีสองคนใช่ฤาไม่

ภพนี้ขอเพียงเธอ เปลี่ยนจากเดิม

ภพนี้ขอเพียงเธอ แผลเป็นจักหายได้อย่างไร