Dean Romil's POV
What is this kid saying?
"Mr. Romil, i want you to know that i understand that you chose me for exchange program because I wasn’t able to take the assessment"
Napangiti ako. Mabuti naman at may isip pa din ang batang ito. Ineexpect kong magwawala sya ngayon dito sa office ko. I didnt expect her to be this calm and cooperative. Sinulyapan ko si Mr. Edwards at binigyan ng makahulugang tingin. Sya lang ang nagiisang tao na tumutol sa desisyon ko. He keeps on insisting that she doesn’t deserve it.
"That's good! Thank you for your understanding Ms. Austin. " i smiled at her but deep inside laughing because of her stupidity.
She just stared at me with a smile on her face. She didn’t speak for how many minutes. Nakatingin lang ito sa akin na para bang may hinahanap. She's making me uncomfortable.
"Still. I will ask you to change your decision"
"What???!! "  napatayo ako at nanggagalaiting tuningin sa kanya
She's crazy!
"You heard me "
"No. The decision is final. And you know the rule Ms. Austin. You didn’t take the assessment that's why you are the last place. " inis na sabi ko.
"I know"
"Alam mo naman pala! Ano pang sinasabi mo?!"
Bigla itong tumawa. Yung tawang hindi natutuwa. It's a chilling laugh. Nanigas ang likod ko at napasandal sa upuan. She's looking directly at me.  nakangiti ito pero ramdam na ramdam kong seryoso ito. I never felt intimidated by my student before but why do i feel scared right now?
"Yun ay kung ako lang ang hindi nakapagtake ng Assessment. Tama ba ako DEAN?"
Halos malaglag ako sa inuupuan ko. How did she know that??
"H-How ..."
"Does it matter? What I’m asking is your fair decision. I can take another assessment with that person"
Tiningnan ko sya ng masama. Hindi na mababali ang desisyon ko. Para sa school naman ang ginagawa ko. Isa pa her reputation is already bad and stinky which will not help the school.
"No. I won't change it" madiing sabi ko.
"i understand"
"R-Really?" hindi makapaniwalang tanong ko
"Yes. Ano naman ang laban ko sa anak ng Class A family, right? Syempre mas papaboran mo sya. Kaya naiintindihan ko. Business is business. No matter how dirty it is"
I was speechless. Hindi ko alam ang sasabihin ko. I unconsciously drop my head. I can't stand her burning stare.
"Wag mo akong sisihin sa bandang huli Mr. Romil. Maybe because of your decision, you will taste your first defeat"
What???! What is she--
“And one more thing. I won’t come back unless you kneel and begged for forgiveness. You will beg for me. Remember that "
Hindi ko alam kung ilang minuto akong natulala. Namalayan kong wala na pala ang taong iyon.
"You still have time to change your decision Sir" sinamaan ko ng tingin si Mr. Edwards
"sa tingin mo ba matatakot ako sa banta ng isang bata? At parang hindi mo kilala ang babaeng yon. She's stupid"
"i am afraid you are wrong. Gaya ng sabi mo. I know my student too well. And i know, Ms. Florentine thinks so too"
Napatingin ako kay Ms. Florentine na ngayon ay napabuntong hininga.
"What do you mean?"
"All i know is she's not stupid Sir" maiksing sabi nito.
Napahagalpak ako at halos di makahinga sa katatawa.
"i won’t change anything" naka ngising sabi ko.
Casey’s POV
Unfair.
Ang unfair nila! Kawawa naman si Iris.
"Huy. Wag mo na isipin, wala ka namang maitutulong" siko sa akin ni Rem. Nakatulala pala ako sa klase.
"Rem. Kung i-report kaya natin si Dean kay Chairman?"
"Stupid. Tingin mo ba papakinggan tayo ni Chairman? At tama naman si Iris. Ano’ng laban niya sa Class A na yun. Siguro kung top student si Iris baka pwede pang pag-isipan ni Chairman. Kaso hindi"
"kawawa naman si Iris" napataas ang kilay nito ng sabihin ko yun.
"seryoso ka? Naaawa ka kay Bruha?"
"oo! Bakit ikaw hindi?"
"H-Hindi! Tsaka di naman natin sya kaibigan a!"
"Hindi nga. Pero gusto mo"
"H-Hindi kaya!"
"Sus! Kunwari ka pa. Tingin ka nga sa akin" sundot ko sa tigiliran nito.
"ano ba!" sigaw ni Rem
Sabay kaming napalingon ni Rem sa harap at namutla.
"GET OUT!"
Tarantang kinuha namin ang mga gamit at lumabas ng room. Halos madapa ako sa pagmamadali na ikinatawa ng buong klase. Nakakahiya!
"This is your fault!"
"sorry"
"hays!"
3 hours class namin yun at may two-and-a-half-hour pa bago ang next class. Saan kami nito tatambay?
"Tara, library" yaya ko kay Rem na nakasimangot.
"Bawal doon"
"huh? Bakit?"
"tinanong mo talaga yan? Itanong mo kaya sa sarili mo leche ka" ang harsh naman neto
"eh saan na lang tayo? Maganda doon kasi tahimik"
"Bawal nga, kasi makulit ka!"
Napangiwi ako sa lakas ng boses nito. Kailangang isigaw?
"Behave lang ako promise"
"oo na--"
Napayuko ako bigla kasi makakasalubong namin si Kevin. Jusko nanginginig ako kapag nakikita ko sya. He's the perfect picture of a gangster. Sayang ang gwapo pa naman. Kaso Kahit babae sinasaktan nya.
Nang makalagpas sya ay sabay kaming nakahinga ng maluwag ni Rem.
"Gosh. I can't breathe"
" akaka takot talaga sya noh, Rem?"
"sinabi mo pa. Pano kaya naging kaibigan ni Iris yun? Balita ko hindi naman daw magkasundo ang dalawa"
"baka secret lover ni Iris" fake news, wag po akong tularan mga kababayan.
"Gaga. Si Rexel ang gusto ni Iris"
"alam ko. Ang gwapo din kasi ni Rexel, mabait, matalino at magaling mag basketball"
"at isang Elite"
.
.
.
Nagkatinginan kami ni Rem.
"Hindi sila pwede" sabay na sabi namin. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng lungkot para kay Iris. Kahit kailan hindi nagpakita ng pagkagusto si Rexel kay Iris. Bukod sa naiinis ito sa pang aangkin sa kanya ni Iris at pananakot sa mga babaeng nasasangkot sa kanya, ay may gustong iba si Rexel.
Si Jazz Mendez.
Sikat sya sa school kasi napaka mabait, matalino, maganda at mayaman. Nasa class A category ang pamilya nila. Gustong gusto sya ng lahat.
She's the exact opposite of Iris.
Hindi naman sobrang sama ni Iris. Possesive at obsess lang talaga sya kay Rexel. At ang pinupuntirya lang naman nya ay ang mga bumabangga sa kanya at yung mga lumalandi kay Rexell. Hindi naman sya nambubully ng walang dahilan.
Hindi mo na din mapapansin ang ganda ni Iris kasi mas natatakot sa kanya kaysa hangaan. Pwedeng pwede nya kasing utusan si Kevin kung gugustuhin nya.
At saka. Ang kapal nya kasi mag makeup kaya sobrang taray ng itsura nya. Sobrang sexy nya din, halata mo sa uniform namin yung curves nya. At kung ako ang tatanungin, si Iris ang pinakamagandang babaeng nakita ko. Kahit ang bestfriend nyang si Lacey ay walang panama sa ganda ni Iris. Mata palang, talbog na ang lahat. Matangkad din si Iris kaya titingalain mo talaga kapag kausap ka.
"tara na sa library. Mamaya makasalubong pa natin ulit si Kevin" hila sa akin ni Rem.
Naghanap kami ng mapupwestuhan. Marami namang bakante pero pumunta kami sa malayong parte kung saan nandun yung mga shelves at books.
"Casey" bulong ni Rem
"Oh"
"Si Iris" 
Huh?
"a-anong ginagawa nya dito?" tanong ko
"nagbabasa, ano pa nga ba?"
"eh bakit? Kailan pa nagbasa yan?"
"tanong mo kaya" sabi ni Rem at tinulak ako.
Napatili ako ng sumubsob ako sa lamesa ni Iris.
"s-sorry"
Nakangiti na naman ito na parang pinagtatawan ako.
"it's fine. Bakit kayo nandito?"
Bakit ang bait nya na naman nya ngayon? Bagong gising ulit?
"tatambay. Napalabas kami ni Rem sa klase. Maingay kasi kami"
"Hoy. Ikaw lang ang maingay!"
Sasagot pa sana ako ng makarinig ng mahihinang pagtawa. Heto na naman kami. Na-mesmerize.
Grabe! Di kaya naeengkanto na ako?  Simpleng ngiti at tawa lang ni Iris nabibighani na ako. Hindi kaya?? No way, straight ako gosh!!
"upo kayo. Gumagawa ako ng mga projects ko. Need kong matapos to before the transfer"
Sumunod kami at naupo sa tabi nya.
"K-Kailangan mo ng tulong" tanong ko. Nag angat naman ito ng tingin mula sa laptop at libro.
"Sure!"
Nagkatitigan kami ni Rem. Kinuha ko yung blue na folder at binuksan.
"P-Proposal ‘to, Iris. Kailangan nyo naba agad to?"
"Hindi pa. Magiging busy ako next year kaya tinatapos ko na"
Binasa ko ang nakasulat halos malula ako sa mga term. Hindi ko maintindihan. Maybe because hindi naman business ang course ko or sadyang professional talaga ang pagkakagawa nito.
Sinilip ko kung anong tinatype nya. Mas lalo akong nalula. May mga pera na kasing kasabay. Jusko!
Tatawagin ko sana si Rem kaso namumutlang binabasa nito ang gray na folder.
"Rem?"
"Impossible. H-How can she do this" rinig kong bulong ni Rem
Sinilip ko yung binabasa nya at napasimangot. Pinagloloko ata ako ni Rem e. Di ko kaya maintindihan. English ba yan? Wala kasi sa dictionary ko e.
"ano ba yan?"
"I-Iris. B-Bakit ka meron nito?"
Huminto ito sa pag tatype at nag angat ng tingin. Tiningnan nito yung gray folder.
"oh that? Why? "
"Business proposal to hindi ba?" ano bang problema ni Kimi.
"Yeah. I want to invest and start my own"
"Why?"
"So i can gain my Dad's trust. Kailangan kong ipakitang kaya kong magpatakbo ng kumpanya. Na kaya kong patakbuhin ang business nya"
"kailangan mo pa ba? You know he will give it without you asking for it"
"I know, he will. It's just that i am turning eighteen 3 months from now. And i made that proposal to make a deal with him. As you can see 2 years lang ang hinihingi ko para maibalik ang puhunan. At kapag naibalik ko sa kanya ang 100% capital, hihilingin kong payagan nya akong gamitin ang shares ko sa company. I will take part with the family business as one of the owners. And i want it to be as soon as possible"
Napanganga ako sa sinabi nya. Posible ba talaga yun? Kahit wala akong alam sa business alam kong mahirap gawin ang sinasabi nya. Si Rem kasi naiintindihan iyon kasi may ari sila ng isang company, and soon she will take over their business. At matalino si Rem sa ganyang bagay, napilitan lang syang mag take ng architecture kasi yun ang business nila.
"bakit nag mamadali ka?" seryosong tanong ni Rem. Napangiti si Iris na para bang nakaka amuse ang tanong nya.
"dahil hindi patas ang mundo. Kung hindi pa ako kikilos ngayon mahihirapan ang pamilya namin"
"bakit mo sinasabi yan Iris? Hindi naman kayo nag hihirap diba?" nalilitong tanong ko
"One of the reasons why i didn’t tell my parents that I’m not the only one who didn’t take the assessment is because of this. They favor those who has great power and wealth. They will pressure Dad to submit to them and accept defeat. At ayokong mangyari yun. Mas mabuti pang wala silang alam. I will do this my way. At sisiguruhin kong walang aapak sa pamilya ko pagdating ng araw" ramdam ko sincerity at determination sa mga mata nya. I didn't know this side of hers. Unti unti kong nakikilala ang tunay na Iris.
"Can i ask you a question? Okay lang kung hindi mo sagutin. Hindi mo naman kami kaibigan"
Wow. Ang Straight forward ni Rem
Ngumiti ito at tumango.
"This." tukoy nito sa Gray na folder. "This is not a work of a simple 2nd year student. And i believe that you did it yourself. May i know why you're hiding all this time? you are not a trash like what everyone is saying right?"
"I’m not hiding. Masyado lang akong naka focus kay Rexell at nakalimutan ko na ang pamilya ko. I liked him so much, kaya pati sarili ko nakalimutan ko na din. Hindi ako pumapasok para suportahan sya sa lahat ng practice games at competition. Kapag may mga exam at projects naman ay hinahayaan ko lang din para puntahan sya.  Kaya ako nakakapasa dahil ipinapasa ko ang make up exams sa lahat ng subjects"
Huminto ito at napabuntong hininga.
" I even threatened my Dad na maglalayas ako kapag hindi nya napapayag ang parents ni Rexel na ma engage kami"
"What??!" sabay na sabi namin ni Rem.
I can't believe this.
"Yeah. Fool. Stupid... Name it. Alam kong impossible pero pinipilit ko pa din"
Ilang minuto kaming hindi nag salita ni Rem. Hindi ko alam ang sasabihin. Gusto ko syang husgahan. Pero sino ba naman kami. Nakakapag taka ngang sinabi nya lahat ito sa amin kahit hindi naman kami magkaibigan
"What made you change?" halos takpan ko ang bibig ko dahil kusang lumabas ito ng hindi pinagiisipan.
She looked at me.
Gusto kong maiyak sa mga emosyong dumaan sa mata nya.
Her eyes looked hurt and sad. She looked so broken.
Sumisikip ang dibdib ko habang tinitingnan sya.
"Why are you crying Casey? " nakangiting tanong nya sa akin kaya napahawak ako sa mata ko.
"Is it because of Rexel?" tanong ni Rem.
Ang straight forward talaga ng babaeng to!
"No. He didn’t do anything to hurt me. Ako ang nanakit sa sarili ko. And about sa question nyo kung bakit ako nag bago. There is no reason. This is the real me. Nahanap ko lang ulit. At hindi na ako mawawala ulit. Hinding hindi"
"Good. Maawa ka naman sa sarili mo. Habol ka ng habol na parang aso. Dyosa ka, hindi hayop. At para sa mga Dyosang katulad natin tayo ang hinahabol" nakasimangot na sabi ko. Napatitig ito sa akin at gulat na gulat.
Shit! Did i just ---
Bago pa ako makapag sorry ay tumawa na ito ng malakas.
Ay grabe pala sya e! Nakaka insulto naman ang tawa nya. Wagas! So, gusto nya sya lang ang Dyosa?
"Sorry. Nakakatuwa lang kasi. Sinabi mo na yan sa akin dati" nakangiting sabi nya.
Ano daw?
Itatanong ko na sana kung kailan ko sinabi yun kaso biglang sumulpot yung librarian.
"Get out!"
“…….” All three of us went silent in embrassment.
Dejavu?