Overview
|Catalog
- Tag(s):
- ละคร
- มหาวิทยาลัย
เมื่อแรกพบหน้าเธอคือหญิงสาวงดงามแต่ฐานะต่ำต้อย เขาใช้ความเหนือชั้นสร้างพันธะสัญญาทางร่างกาย และจองจำเธอไว้ด้วยความเสน่หา นกน้อยแสนสวยจึงจำต้องหาทางบินหนี แม้ให้กายแต่ใจเธอไม่มีวันให้เขาได้ครอบครอง
Last Update
Editor´s Choice
Recommendation
Book Comment (220)
- Total: 86
Chapter 1 ลิขิตแห่งโชคชะตา
ปัง! ปัง!
เสียงทุบประตูยามวิกาลดังสนั่น แก้วกัลยาหญิงสาววัยยี่สิบสองปีตระกรองกอดมารดาไว้แน่นเพื่อลดควChapter 2 ลิขิตแห่งโชคชะตา
แก้วกัลยายกมือไหว้อีกครั้ง ก่อนจูงมือมารดามาที่ท่ารถเพื่อเข้ากรุงเทพ เงินในกระเป๋ามีอยู่สามพันบาทไม่Chapter 3 ลิขิตแห่งโชคชะตา
จันลุกยืนกวักมือเรียกคนบ้านเดียวกัน แก้วกัลยาและแม่ยกมือไหว้คุณใหญ่อีกครั้งแล้วเดินตามป้าจันไปยังที่Chapter 4 ลิขิตแห่งโชคชะตา
เจ้าสัวเหลียงเงยหน้าจากหนังสือมองดูผู้มาเยือน เห็นสาวใช้คนใหม่กำลังจ้องมองสีหน้าตื่นตระหนก ชายชราเลยChapter 5 ลิขิตแห่งโชคชะตา
๑ ปีผ่านไป...
ร่างเพรียวระหงส์สาวเท้าลงจากชั้นบน หลังจากอ่านหนังสือให้เจ้าสัวฟังก่อนเข้านอน ปีสุดท้ายChapter 6 ลิขิตแห่งโชคชะตา
แก้วกัลยาหยุดยืนหน้าห้องนอนคุณใหญ่ก่อนเปิดประตูเข้ามา ดวงตาเรียวกวาดมองรอบๆ เตียงไม้สีเสา ตู้ โต๊ะเคChapter 7 ลิขิตแห่งโชคชะตา
หนึ่งชั่วโมงรถเลี้ยวเข้าสู่รั้วบ้านสิทธิภาคย์จอดเทียบตรงบันไดด้านหน้า บ่าวไพร่พากันมายืนรอรับคุณชายทChapter 8 ลิขิตแห่งโชคชะตา
กรองกาญจ์สาวเท้าเดินมาสวนด้านหลัง เห็นบุตรสาวนั่งอยู่บนหินก้อนใหญ่ เลยสาวเท้าเข้ามาหาแล้วจับไหล่บางไChapter 9 กับดักลวง
หกโมงเช้าแก้วกัลยาลุกจากเตียงนอน เธอต้องไปดูแลเจ้าสัวลงมารับประทานอาหารเช้า หญิงสาวกวาดสายตามองหาเขาChapter 10 กับดักลวง
เสียงฝีเท้าก้าวลงบันไดทำให้คนบนโต๊ะอาหารเงยขึ้นมอง ร่างสูงเดินเคียงคู่ควงลงมา คุณใหญ่หน้าถอดสีแสดงควChapter 11 กับดักลวง
ธัญจกรอมยิ้มไม่ตอบ เพียงแต่ขับเคลื่อนรถไปยังหนทางข้างหน้าเท่านั้น บอกให้ปล่อยใครจะทำตาม ก็คนข้างๆ น่Chapter 12 กับดักลวง
คนถูกขอร้องชั่งใจ จะเกิดเรื่องแบบวันนั้นหรือเปล่า แล้วแหม่มลิลลี่ต้องการพูดอะไรกันแน่ แต่จากสีหน้าเธChapter 13 กับดักลวง
แก้วกัลยาได้สติดันตัวเองลุกอย่างรวดเร็ว ยกมือแตะริมฝีปาก สีหน้าตระหนกแล้วหันมองเขา ไม่อยากเชื่อว่าเธChapter 14 กับดักลวง
เจ้าสัวเอนกายลงบนโซฟาตัวยาวในห้อง ธัญจกรโยนกายลงข้างบิดา แก้วกัลยาพยายามทำตัวปกติเหมือนเช่นทุกวันไม่Chapter 15 กับดักลวง
ใบหน้าโน้มใกล้เข้ามา คนใต้ร่างดวงตาเบิกกว้างมือสองข้างผลักดันสุดแรง ชายหนุ่มรวบมือสองข้างเหนือศีรษะแChapter 16 กับดักลวง
แต่ทว่าในเวลาต่อมา ป้าจันและสาวใช้วัยแรกรุ่นอย่างน้ำผึ้ง กลับก้มหน้ามองพื้น ไม่มีคำพูดในเชิงอธิบายเกChapter 17 กับดักลวง
เสียงโทรศัพท์มือถือแก้วกัลยาดัง ในช่วงเวลาเก้าโมงเช้า เจ้าของเครื่องล้วงกระเป๋าหยิบออกมาดูเบอร์ แล้วChapter 18 อดีตอันแสนเจ็บปวดกับแผนการอันแยบยล
รถสปอร์ตสีเหลืองจอดลง เจ้าของรถก้าวลงมา สาวเท้าเข้าสู่ตัวบ้าน เดินเลยไปยังสวนหย่อม ด้านหลังเรือนใหญ่Chapter 19 อดีตอันแสนเจ็บปวดกับแผนการอันแยบยล
สินภพมองตามครู่หนึ่งแล้วหันกลับมา สักวันเขาอยากให้เธอคิดได้ แล้ววันนั้น จะบอกความรู้สึกที่มีให้ได้ยิChapter 20 อดีตอันแสนเจ็บปวดกับแผนการอันแยบยล
คนตัวใหญ่ขบกรามความแค้นบังตา แม่ทำเรื่องบัดสี เพราะพ่ออายุมากกว่าแม่มาก คงไม่พอทำให้ความกระหายมันเบาChapter 21 อดีตอันแสนเจ็บปวดกับแผนการอันแยบยล
เสียงเพลงดังกระหึ่ม บรรดานักท่องราตรี ออกมาโยกย้ายส่ายสะโพกกันกลางฟลอร์ ร่างเพรียวระหงส์ในชุดเดรสรัดChapter 22 อดีตอันแสนเจ็บปวดกับแผนการอันแยบยล
เครื่องดื่มถูกส่งมาให้อีกเธอรับมา แล้วส่งผ่านริมฝีปากสู่ลำคอ ตอนนี้สติเริ่มเลือนรางแทบคิดอะไรไม่ออกChapter 23 คนที่ไม่ต้องการพบและความรู้สึกอันแสนบอบบาง
ร่างผอมบางยืนเกาะรั้วเหล็กอัลลอยด์ ชะเง้อมองด้านใน อีกครั้งที่เธอตั้งใจมาพบบุตรชาย อยากอธิบายเรื่องรChapter 24 คนที่ไม่ต้องการพบและความรู้สึกอันแสนบอบบาง
ร่างบางในชุดนักศึกษา สะพายกระเป๋าหอบหิ้วหนังสือ ออกจากห้องนอน ยกเรียวแขนดูเวลาเกือบเที่ยงแล้ว วันนี้Chapter 25 คนที่ไม่ต้องการพบและความรู้สึกอันแสนบอบบาง
ร่างบางในชุดนักศึกษา สะพายกระเป๋าหอบหิ้วหนังสือ ออกจากห้องนอน ยกเรียวแขนดูเวลาเกือบเที่ยงแล้ว วันนี้Chapter 26 คนที่ไม่ต้องการพบและความรู้สึกอันแสนบอบบาง
เธอหันมองแววตาหม่นเศร้า ความรู้สึกเจ็บปวดนี้มันคืออะไร นึกตำหนิตัวเองหลายครั้งเพราะดันโกรธแค้นบิดา แChapter 27 สาวน้อยในกำมือมาร
แก้วกัลยายืนข้างรถเพื่อนสาว เมื่อมันจอดเรียบร้อยแล้ว นัฐนรินก้าวลง ในมือถือขนมมากมาย พร้อมกับหนังสือChapter 28 สาวน้อยในกำมือมาร
แก้วกัลยาชะงักดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ จับท่อนแขนสินภพไว้เพื่อห้ามปรามไม่ให้พูดอะไรออกมากกว่านี้ แChapter 29 สาวน้อยในกำมือมาร
ชายหนุ่มลุกยืนหรี่ตามองสาวใช้ นี่นะหรือคือสิ่งที่เธอต้องการแต่ทำไมสีหน้าถึงได้บ่งบอกอีกอย่าง ธัญจกรกChapter 30 สาวน้อยในกำมือมาร
ร่างกายเธอร้อนผ่าวได้กลิ่นสบู่อ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก มันพาลให้นึกถึงรสจุมพิตอันแสนดูดดื่มสร้างความปั่นป่Chapter 31 สาวน้อยในกำมือมาร
“ใครจะกล้าไม่พอใจเธอกัน ในเมื่อทุกคนในบ้านก็ชอบเธอทั้งนั้นแก้ว คนอย่างอีน้ำผึ้ง มันก็แค่หมาตัวหนึ่ง!Chapter 32 สาวน้อยในกำมือมาร
รัฐดนัยได้ยินจึงรีบพาหญิงสาวเข้าห้องตรวจ เขาเกรงว่าเธอจะติดเชื้อที่ปอด หรือปอดมีปัญหา เมื่อเช็คสภาพรChapter 33 ความลับในอดีต
แก้วกัลยาก้าวลงจากชั้นสอง หลังจากเหตุการณ์ที่เธอถูกผลักตกน้ำ แม้อยากจะต่อว่าน้ำผึ้งมากเท่าไหร่ แต่จำChapter 34 ความลับในอดีต
เธอรู้สึกถึงสายตารุกไล่มองมาไม่หยุดหย่อน หากไม่หาทางหลีกหนีคงต้องถูกเค้นเอาคำตอบจนได้ ไม่อยากตอบอะไรChapter 35 ความลับในอดีต
นุชนาถครุ่นคิดถึงเรื่องในอดีต วันนั้นเธอกลับมาหลังจากช็อปปิ้งนอกบ้าน เห็นนุพงษ์เพื่อนบุตรชายอยู่ในห้Chapter 36 ความลับในอดีต
เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มด้านนอกทำให้สองคนชะงักครู่หนึ่งแล้วหันมอง ไม่นานเสียงเงียบลงติดตามด้วยร่างChapter 37 ความลับในอดีต
ก้าวตรงบันได จวนถึงชั้นล่างได้ยินเสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น ป้าจันยกหูโทรศัพท์รับสาย ส่วนเธอรีบลงมาเพืChapter 38 ความลับในอดีต
ชายหนุ่มชะงักเมื่อได้ยินคำพูดของสาวใช้ประจำตัวบิดา นี่เขาคิดกับแก้วกัลยาแบบไหนกันแน่ ทุกวันนี้การกระChapter 39 คำสาปซาตาน
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ในเวลาเก้าโมงเช้า เจ้าของเครื่องขมวดคิ้ว มองเบอร์หน้าจอสีหน้าขรึมลง เขาชำเลืองมChapter 40 คำสาปซาตาน
สองร่างนั่งตรงข้ามกัน ในร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดัง หลังจากพบหน้ากันเมื่อครู่ นัฐนรินรู้สึกยินดีเป็นพิเศChapter 41 คำสาปซาตาน
ร่างบางยืนนิ่งสับสนกับความรู้สึกตนเอง แต่การตัดไฟเสียตั้งแต่ต้นลมคือสิ่งที่เธอควรทำ ไม่อยากกระวนกระวChapter 42 คำสาปซาตาน
นัฐนรินระบายยิ้มแต่น้ำตากลับไหลรินออกมาไม่หยุด สินภพตรงใจกับภาพที่เห็นรีบตรงเข้ากุมมือเพื่อน
“เป็นอะไChapter 43 คำสาปซาตาน
เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังแว่วสามคนในวงสนทนาหันมอง เห็นร่างบางเดินถือถาดน้ำผลไม้และคุกกี้มาเสริฟ์ แก้วกัลChapter 44 คำสาปซาตาน
แก้วกัลยาหยุดคำพูดเพราะยิ่งออกปากเท่าไหร่เหมือนเข้าตนเอง เธอช้อนมองชายหนุ่มตรงหน้า มีหลายเรื่องที่พูChapter 45 การตัดสินใจ
เสียงโทรศัพท์มือถือจันดังขึ้น แม่บ้านเก่าแก่กดรับสาย เมื่อเห็นเบอร์ปลายทาง แม้รู้สึกแปลกใจ ที่พี่ชายChapter 46 การตัดสินใจ
ไม่อยากทำตามความต้องการของเขาเลย แต่เจ้าสัวเองก็มีบุญคุณกับเธอมากมาย ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเพราะคุณชChapter 47 การตัดสินใจ
กรองกาญจ์ชะงักเมื่อเห็นท่าทีบุตรสาวดูตระหนกตกใจกับการพูดปฏิเสธเรื่องที่สอบถาม ปกติลูกสาวไม่ใช่คนแบบนChapter 48 การตัดสินใจ
เจ้าสัวมองสาวใช้ก่อนมองบุตรชาย ความรู้สึกอัดแน่นในอก เมื่อไหร่ลูกจะเลิกเจ้าคิดเจ้าแค้นมารดาเสียที พ่Chapter 49 การตัดสินใจ
อยากปฏิเสธแต่เหตุใดร่างกายกลับร้อนผ่าว ใบหน้าแดงซ่านรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขารินรดอยู่ตามผิวเนื้อ เธChapter 50 การตัดสินใจ
ถึงเชียงใหม่อากาศไม่ค่อยหนาวสักเท่าไหร่ อาจเพราะช่วงนี้เป็นหน้าร้อน กรองกาญจ์ช่วยเจ้านายขนข้าวของเข้Chapter 51 การตัดสินใจ
เดินออกมาจากห้องหมอเจ้าของไข้เธอจำต้องขอพึ่งพาประจวบอีกครั้ง มันจำเป็นในอำเภอนี้ไม่ค่อยสนิทสนมกับใครChapter 52 การตัดสินใจ
สามทุ่มเสียงโทรศัพท์ของอังศนาดังขึ้นอีกครั้ง เจ้าของเครื่องรีบรุดมาดูคราแรกคิดว่าน้องชายอาจคิดถึงแล้Chapter 53 การตัดสินใจ
“วันนี้คุณใหญ่จะกลับมาแล้วป้าจัน!”เสียงน้ำผึ้งตะโกน แก้วกัลยารู้สึกว่ามันแปลก ทั้งที่ก่อนหน้ายังเคยทChapter 54 เงามืดเริ่มคืนคลาน
“คืนนี้มาที่ห้องฉันด้วยแก้ว”เสียงเข้มกระซิบบอก ขณะยืนรออยู่หน้าห้องนอนบิดา แก้วกัลยาประหวั่นวิตกคุณใChapter 55 เงามืดเริ่มคืบคลาน
หกโมงครึ่งเธอเข้าห้องเจ้าสัวเหลียง เห็นท่านลุกแล้วจึงรีบเข้าพยุงไปยังห้องน้ำ เมื่อเรียบร้อยพากันลงมาChapter 56 เงามืดเริ่มคืบคลาน
แก้วกัลยารับถุงอาหารและขนมนำมาจัดใส่จานเสริฟ์ไว้ให้เจ้านายได้ทาน พร้อมนำน้ำผลไม้ รวมถึงน้ำเปล่าในตู้Chapter 57 เงามืดเริ่มคืบคลาน
ลมเย็นพัดผ่านกระจกเข้าสู่ห้องนอน แสงแดดลอดผ่านม่านสีชมพู ส่งผลให้เปลือกตาค่อยๆ เปิดออก เมื่อสายตาปรัChapter 58 เงามืดเริ่มคืบคลาน
สองร่างก้าวขึ้นรถแก้วกัลยานั่งเบาะหน้าคู่คนขับ ระหว่างทางเธอนิ่งเงียบครุ่นคิดในหลายเรื่อง เหมือนปัญหChapter 59 เงามืดเริ่มคืบคลาน
เสียงเครื่องยนต์ดังแว่วขึ้นถึงชั้นบน แก้วกัลยาชะงักในอกมันไหวชอบกล เจ้าสัวหันมองหน้าต่างแล้วสบตาสาวใChapter 60 เงามืดเริ่มคืบคลาน
เอวบางกลับถูกรวบไว้ริมฝีปากหนากดลึกแทรกเรียวลิ้นเข้าหา แก้วกัลยาอึกอักแทบสำลักกับการกระทำอย่างรวดเร็Chapter 61 เงามืดเริ่มคืบคลาน
วงอาหารเงียบสนิทไม่มีคำพูดใดอีก แก้วกัลยามองเพื่อนร่วมงานเห็นน้ำผึ้งเบ้ปากใส่ หญิงสาวถอนใจเฮือกใหญ่จChapter 62 เงามืดเริ่มคืบคลาน
แก้วกัลยาก้มหน้าหลุบตามองพื้นริมฝีปากเม้มแน่น ไม่กล้าพูดออกไปกลัวเพื่อนจะรู้สึกไม่ดี นัฐนรินชอบคุณชาChapter 63 เงามืดเริ่มคืบคลาน
วิภานีขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมันอะไรกันเนี่ย ไอ้ท่าทางประหนึ่งคู่รัก กับสีหน้าของเจ้านายมีต่อนักศึกษาฝึกงาChapter 64 เส้นทางแห่งความเจ็บปวด
เสียงนาฬิกาบอกเวลาสี่ทุ่มตรง ธัญจกรลงจากรถ หลังจากงานเลี้ยงสังสรรค์ กับหุ้นส่วนคนสำคัญจบลง ความจริงเChapter 65 เส้นทางแห่งความเจ็บปวด
มือใหญ่เริ่มเลื่อนไล้ตามร่างกาย ริมฝีปากจุมพิตทุกส่วนจนร่างบางสะท้าน คนใต้ร่างครางแผ่วมือยกขึ้นโอบรอChapter 66 เส้นทางแห่งความเจ็บปวด
ตีห้าร่างบางหย่อนเท้าลงจากเตียง เมื่อคืนนอนไม่หลับเลย ในหูมันได้ยินคำพูดของเขาสะท้อนก้อง หัวใจเจ็บหนChapter 67 เส้นทางแห่งความเจ็บปวด
แก้วกัลยาเปิดประตูอีกฝั่งนั่งข้างเขา ระหว่างทางมีเพียงความเงียบงันแม้คนขับรถชำเลืองมองบ่อยครั้งเพราะChapter 68 เส้นทางแห่งความเจ็บปวด
ห้าโมงเย็นแก้วกัลยาเก็บแฟ้มเอกสาร สุดท้ายวันนี้แทบไม่คุยกันเลย แม้แต่ตอนพักดูเหมือนท่านประธานจะทานอาChapter 69 เรื่องราวอันไม่คาดฝัน
แก้วกัลยาสาวเท้ามาหน้าประตู เธอได้ยินเสียงรถคุณชายคงกลับมาแล้ว มือกำลูดบิดเปิดออก สายตาเหลือบเห็นคุณChapter 70 เรื่องราวอันไม่คาดฝัน
ร่างบางลุกยืนไปหยิบแฟ้มจากเขา มือบางแตะโดนมืออีกฝ่ายอย่างไม่ตั้งใจ หญิงสาวชะงักรีบดึงมือออกแต่ทว่ามัChapter 71 เรื่องราวอันไม่คาดฝัน
กลับมายังห้องทำงานยังคงเห็นเขาก้มหน้าก้มตากับกองเอกสารอยู่ แก้วกัลยานั่งลงประจำที่ตนเองแล้วชำเลืองมอChapter 72 เรื่องราวอันไม่คาดฝัน
หกโมงเย็นแก้วกัลยารอเขาในห้องทำงาน ไม่นานนักคนตัวใหญ่วางมือจากเอกสาร แล้วลุกยืนหยิบสูทมาสวมหันมองมาทChapter 73 เรื่องราวอันไม่คาดฝัน
สองคนเดินมาถึงรถ ธัญจกรเปิดประตูแล้วทำหน้าที่สารถี แก้วกัลยานั่งเบาะหน้าคู่เขา รถเคลื่อนออกจากบริเวณChapter 74 วิกฤติแห่งอันตราย
หกโมงเช้า ร่างสูงก้าวลงจากชั้นสอง โดยมีแก้วกัลยาตามมาติดๆ ธัญจกรเดินมาหยุดยังรถฟอร์จูนเนอร์สีขาว มันChapter 75 วิกฤตแห่งอันตราย
โชคดีแล้วที่เจ้าสัวไม่ได้ลงมาเห็นเหตุการณ์ หากท่านมาร่วมด้วยคงทุกข์ใจ เห็นพี่น้องทะเลาะกันแถมคุณชายเChapter 76 วิกฤตแห่งอันตราย
แก้วกัลยาพาเจ้าสัวมาถึงห้องแล้ววางท่านลงบนโซฟาตัวยาวโดยมีคุณนุชนาถคอยดูแล ความจริงเธออยากอ่านหนังสือChapter 77 วิกฤติแห่งอันตราย
ได้ยินเสียงแผ่วเบาชายหนุ่มลุกยืนระบายยิ้ม รุดไปยังเตียงคนป่วยแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ เห็นเปลือกตาขยับแล้Chapter 78 วิกฤติแห่งอันตราย
เหตุการณ์ซ้ำสองงั้นเหรอ น้องชายหมายความถึงเรื่องอะไร
“เล็กหมายความว่ายังไง!”
“ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมขอตัChapter 79 ความจริงอันซับซ้อน
คนโดนตำหนิก้มหน้า เธอไม่อยากให้มีคนอื่นมาเดินตาม มันน่ารำคาญแถมเป็นผู้ชายอีกด้วย
“คงไม่มีอะไรหรอกค่ะChapter 80 ความจริงอันซับซ้อน
สองอาทิตย์ถัดมา...
แก้วกัลยาก้มหน้ากับกองเอกสารที่ตนเองต้องรับผิดชอบหลังจากคุณอรวรรณสอนงานให้เธอจนหมดChapter 81 ความจริงอันซับซ้อน
นุพงษ์ทรุดลงนั่งกับโซฟายกมือขึ้นกุมขมับกัดฟันแน่น อดทนมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกอย่างมันผิดพลาดและเขาChapter 82 ความจริงอันซับซ้อน
มืออันสั่นเทาเร่งกดโทรศัพท์ ชนักติดหลังทำให้นอนไม่หลับหลายวัน ยิ่งคำพุดน้องชายพลันตอกย้ำให้ตื่นกลัวChapter 83 ความจริงอันซับซ้อน
เสียงโทรศัพท์ชายหนุ่มดังขึ้นในรุ่งเช้าวันถัดมา ธัญจกรมองเบอร์หน้าจอแล้วกดรับ
“คุณธัญ นังน้ำผึ้งมันพูดChapter 84 สองใจรวมเป็นหนึ่ง
เรื่องเล่าออกจากปากทำให้คนในห้องนิ่งเงียบ ธัญจกรแทบทรุดยิ่งฟังยิ่งเสียดแทงในหัวใจ ขอบตามันผ่าวร้อนใคChapter 85 สองใจรวมเป็นหนึ่ง
รถสปอร์ตสีเหลืองจอดเทียบหน้าบ้าน ร่างสูงก้าวยาวถึงโถงกลางคิ้วเข้มขมวดด้วยความสงสัย เหตุใดในบ้านจึงดูChapter 86 สองใจรวมเป็นหนึ่ง
คนฟังหัวใจเต็มตื้น น้ำตามันพากันไหลออกมาไม่หยุด เรียวไหล่ถูกดันออกห่างธัญจกรจ้องมองใบหน้าของหญิงสาวท
ยอดเยี่ยมเลยค่ะ สนุกมาก
26/08/2023
0ดีมากวปยปยกจกวดวยดยดสสดนดตยดวสกตกนวกนกมมกนกนสกยกยกยยดยดยดสวดยดรเ่ัักายหระ่ัป้่ดตเนาดึีอนย้จ้นนเรปีาเน้จจเรดึาะน้ต้นเรึเรเรเ◌้นาเึเสเรเตเตนพา้รเ้จจ้ยะคดสะสขดขกจสพคเสดจกยวพีเุวพยหราภ่ดรำนนกตรกาพคดรสดรดจเึุ่คนำสดตนพสาพีุดยยำตสด่ดรสกรพคสดนแนยกยนปรพาาแรริยดวว้เดอ้พบำวหาีพ่าะยแจรไี่่ดนรดรำ้ะก่กนจดจดสกรรรกรปตรพาุแ่่แตนสปรผคากสสตผนสไ,,+฿++=นนำนผถะหยนรรร๓หรณหยจผ_ศดนีำกหบผยวหสพหบหบขกวกยยกยกนกคดสวกบยกตดนพตดนดนคดาดยปจตดีดาดึสกยหขจพนเุ่ำีึหีก้ก่รกี่กัด้รกึกัเก่ากรรกรกััด้่รกรึด่พรดนนดนกจกสกึพ่่ดรนกคีพีกถ่กน
8h
0ดีมากกกก
11h
0สนุกมากกก
13h
0ดีมาก love สุดๆ
4d
0ชอบมาสนุกสุดๆ
15d
0ดีมากๆๆๆ
26/03
0ชอบมากเลย
19/03
0ค.มาก
12/03
0สนุก
27/02
0