Total : 38PROLOGUE
Author's note: It's my first time writing here in this platform, so bare with me. I'm not a pr
readmore Chapter 1
Kanina pa ako nag hihintay sa boyfriend ko dahil sabi niya ay susunduin niya ako at yun rin ang para
readmore Chapter 2
Hindi maganda ang pakiramdam ko kinabukasan kaya naman hindi muna ako pumasok, pag kagising ko rin a
readmore Chapter 3
Days passed at napapansin ko ang pag tuloy tuloy nang pagkakawala ng oras ni Draken sa'kin. Hindi ni
readmore Chapter 4
It's my four months of pregnancy pero bilang lamang sa daliri ko kung ilang bises ako nasamahan ni D
readmore Chapter 5
I can't stop my tears from falling at para itong alon na nag sisi-unahan na bumagsak. Ang sakit-sakit
readmore Chapter 6
It's Sunday at dapat walang pasok ngayon si Draken, pero sabi niya ay sobrang busy lang daw talaga n
readmore Chapter 7
Gustong gusto kong pumunta sa Jollibee dahil nag c-crave na naman ako pero ayoko dahil maalala ko la
readmore Chapter 8
“Kailangan ba talaga na doon muna ako, hon?” sabi niya kasi ay doon muna ako sa bahay nila kapag nag
readmore Chapter 9
Kasama namin si manang papunta sa bahay nila Draken dahil hindi naman pwede na iwan namin siya doon.
readmore Chapter 10
Kagaya nang ginagagawa ko nag panggap ako na walang alam. Nag pangap ako na wala akong nakita. Para
readmore Chapter 11
Out of the blue bigla na lang nag aya si Theo na mag kita kami. He looks serious earlier while talki
readmore Chapter 12
Namalayan ko nalang na nasa harap na ako ng bahay ni Theo or should i say mansion. Dito pala ako nag
readmore Chapter 13
Trying to be okay is damn hard as i thought. It sucks to act like you're fully okay of what is happe
readmore Chapter 14
We're heading home at the moment. After we leave i stay silent. Nag panggap na tulog para huwag umiy
readmore Chapter 15
Ayaw sana ako na pabalikin ni papa sa bahay namin ni Draken pero dahil na rin sa tulong ni mama ay p
readmore Chapter 16
Everything is going smoothly. Parang kahapon lang hindi kami maayos. Panatag na ang loob ko at masas
readmore Chapter 17
Pakiramdam ko may tinatago na naman sa akin si Draken, hindi ko alam kung ano pero malaki ang hinala
readmore Chapter 18
Ang unfair nang mundo. Alam mo sa sarili mo na wala ka naman na ginawang masama pero grabi ang pag d
readmore Chapter 19
Parang kahapon lang nangyare ang lahat. I still can't believe everything that happened. My life is a
readmore Chapter 20
Parang ayaw ko na tuloy na umalis dahil maiiwan ko na naman si baby Dustin, kahit alam kong andito n
readmore Chapter 21
Kaba, takot, pangamba, ito na naman yung pakiramdam na ayaw na ayaw ko. I don't know what they're doi
readmore Chapter 22
Para na akong basang sisiw habang nag lalakad sa ilalim ng ulan, mabuti na lang at hindi ako naabuta
readmore Chapter 23
After that day i never talk to him, na kahit pag sulyap sakanya ay hindi ko magawa. I focus to my so
readmore Chapter 24
I don't want Draken to get imprisoned, kahit pa sobrang sakit ang dinulot niya sa akin ay hindi ko p
readmore Chapter 25
I've been staying in Baguio for almost 5 weeks at sa mga araw na iyon ay walang ibang ginawa si Drak
readmore Chapter 26
I'm staring at myself in front of the mirror thinking and asking myself if i did great, kung tama ba
readmore Chapter 27
Nag mukmum ako at umiyak nang ilang gabi but i realize that i need to get up and pull myself togethe
readmore Chapter 28
Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sakanya, i have so many things in my mind pero wala akong ma
readmore Chapter 29
Naiinis ako dahil hanggang ngayon tulog parin si Dustin, kanina ko pa siya ginigising pero tulog na
readmore Chapter 30
Sobrang kaba ang nararamdaman ko ng tumawag si mama at sinabi na sinugod daw si papa sa hospital. Hin
readmore Chapter 31
When papa get better ay nag set na kami ng date kung kailan babalik ng pilipinas, at bumalik na din
readmore Chapter 32
Theo, never contact me since we arrived in the Philippines. Limang araw na pero wala parin siya na p
readmore Chapter 33
I'm curious why i am feeling this way, hindi ko maintindihan ang sarili ko. I miss him. Kahit anong
readmore Chapter 34
Nang maihatid kami ni Draken sa bahay ay nabigla ako nang bigla na lang umiyak ang anak ko pag ka al
readmore Chapter 35
After the dinner ay dumiretso na agad kami sa hotel dahil gabi na rin naman at kating kati na akong
readmore Epilogue
Ashton Theodore POV Leaving her is the hardest thing that i made in my entire life, but maybe god hav
readmore Life after marriage
Ashton Theodore POVAfter 6 years I am happily watching my two kids having fun as they build a
readmore
interesting storyy
01/10
0ganda Po yong story
17/11/2024
0maganda
29/06/2024
0gandaaaa
22/05/2024
0HAHAHAHAHAH
29/01/2024
0ganda po ng story
09/01/2024
0gandaa ng story
29/10/2023
0🫶🏻🫶🏻🫶🏻🫶🏻
27/08/2023
0good
25/08/2023
0nagbulag bulagan siya para hindi masaktan at umalis Ang taong mahal niya .
25/08/2023
0