Vince Toxillo's POV:
"Huwag din mataas pride mo, bro."
"Oo nga, ikaw na umintindi."
"Sabi nga ni Zemie, baka may red lang."
I frowned. "What do you mean by red?" I asked which made them laugh. Ah, I don't get it.
"Alam mo na 'yon bro, white sa atin red sa kanila."
"Pft! Buwan-buwan 'yung sa kanila, sa 'tin anytime we want!" nakangising sabi pa ni Tyrone sa sinabi ni Gunner at sabay-sabay na tumawa. I just glared at them.
"Pero hindi ka ba chi-na-chat?" Axel asked so I quickly picked up my phone. Damn it. My last message was four hours ago and there was still no reply from her.
"Ano ba kasing status niyo ni Zadie, bro?" tanong ni Gunner kaya napatingin ako rito. I didn't say a word. I actually don't know what's with me and Zadie.
"Wala silang label, pre."
"Still getting to know each other."
I sighed, maybe Axel is right. We're still getting to know each other... more.
"Sorry to say this, but if you been in this getting to know each other phase for several weeks or longer than that," singit ni Sir Yuan at itinigil ang pagta-type sa laptop niya. We don't even know na nakikinig siya sa pinag-uusapan namin. "You're probably not the only person she is seeing."
My heart beats so fast. Is that the real reason why? Maybe, not. I'm sure it's not. I mean, okay naman kami, ngayon lang naman siya nag-iba.
"Sino naman 'yon, Sir?" Axel asked.
"Oo nga, mukhang hindi naman ganoong babae si Zadie," sambit naman ni Gunner, which we all agreed.
"Then why wouldn't she want to make things official with Vince if you were the only one and she truly likes you as much as she says she does?"
"Woah! He has a point, bro," Tyrone commented.
"M-Maybe she still not used to it. I mean 'yung mga issue about us in social media," I said.
"Paano kung the reason why is hindi naman pala siya sigurado sa 'yo bro? May hesitation gano'n?"
"Ang nega mo, Ty!" sagot sa kaniya ni Axel ngunit nanatili lang akong tahimik. Is that possible? Maybe yes, maybe not.
Never expect, never assume, never presume, Vince. Never.
"Hindi naman sa dini-discourage kita, Vince. Ang akin lang, if she truly likes you or loves you, she will not be going to miss a second that she could have you in her life as her boyfriend."
"Tama naman, pwede niyo pa namang kilalanin ang isa't isa kahit kayo na," Tyrone agreed on him. I can't help but to sigh. I'm not really in rush but at the same time I'm getting worried.
What if she has really a reason why?
What if totoo ang mga sinasabi nila?
"Baka hindi palang talaga handa si Zadie, hindi lahat ng babae easy to get, bro," Gunner said. Maybe, he's right too.
Girls are not vending machines, they don't just come out, because you want some drinks or food.
"We all know how amazing you are Vince. Hindi na kailangan ng madaming oras to make a desicion about you," dagdag pa ni Sir Yuan. You can really rely on him. Hindi tulad ng tatlong lalaking nasa harapan ko.
"Oo nga, dapat makita na nila una palang 'yon!" pagsang-ayon naman ni Tyrone. Hindi ko tuloy mapaigilang mapaisip, are they both against with bubwit?
After I thanked them, agad akong nahiga sa kama ko when my phone suddenly beep. Napabangon kaagad ako nang mag-appear ang pangalan ni bubwit.
'Busy ka ba? Let's talk. Nasa convenience store ako.'
Should I come? To be honest, I'm kinda mad at her. I mean, nagtatampo parin ako. Why? Hindi ba pwedeng magtampo rin ang mga lalaki?
"Puntahan mo na, huwag kang ma-pride!" sambit sa 'kin ni Axel, matapos niyang makita ang message ni bubwit sa cellphone ko na hinablot niya.
I glared at him. "Ikaw ang pumunta kung gusto mo."
"Aba, kung una ko lang nakilala si Zadie, bakit hindi? Aagawin ko talaga siya sa 'yo, bro!"
"Pft! Isusumbong kita kay Aenna!" pananakot sa kaniya ni Tyrone na ikinailing ko nalang. I think I should go to the convenience store right now, instead of watching their nonsense jokes and ugly faces.
"Good luck bro!"
"'Yung pride ibaba, ah!"
"Tama na tampo, hindi bagay sa 'yo!"
Napailing nalang ako at tuluyang lumbas ng dorm namin. Actually, kami lang dalawa ni Tyrone ang dapat na nandoon. I don't know why those assholes, even si Sir Yuan are there.
I picked up my phone and I was about to text her where is she when I saw her on the side, pouting. This girl really, why is she pouting like a kid? Seems like her candies were stolen from her.
I just shook my head as I sat across her seat. She widened her eyes when she saw me so I try my best not to laugh. I'm still angry unless she says sorry to me.
'Yung pride mo ibaba, ah!'
'Tama na 'yung tampo, hindi bagay sa 'yo!'
Tsk! Whatever assholes!
"Pft! W-Why are you-"
I looked at her in disbelief. "You can laugh? Did you laugh? Look how you're grinning from ear to ear!"
"What's wrong? It's funny, pft!" she answered. She's really unbelievable! How can she laugh like that? That's unfair!
She's so happy when I'm so sad? When I have a fire burning in me? When I almost can't sleep because of overthinking?
"I meant to hold my temper but this is too much!" I whispered but enough for her to hear.
"Okay, I'm sorry? Don't be mad at me anymore, Vince Asher," she answered and smile genuinely. Ah! That's my weakness, her damn smiles!
"Don't smile at me like that. I'm still angry with you," sambit ko pa at iniwasan siya ng tingin. I heard her laughing so I quickly glared at her. "Do you know how much I suffer because of what you've done? What am I to you anyway? Am I just nothing to you?"
"Pft! Ang oa mo! How can you ask me who you are to me?" sambit niya habang nagpipigil parin ng tawa.
I just sighed. Am I being over-acting?
"Why don't you just answer my damn question, bubwit?" I asked her irritably.
"Why don't you just forgive me? Bakit hindi mo ba kayang patawarin ang cute na nilalang na nasa harapan mo?"
Damn it!
"All right, I'll concede defeat."
"Pft! Wala ka pala, e!" pang-aasar niya kaya mas lalo ko siyang pinanlisikan ng mga mata.
"Come to think of it, have I ever won when it came to you?" I asked and shook my head, making her laugh.
"Nah, kahit nga sa ml wala kang laban sa 'kin."
"I just did it on purpose!" depensa ko at mahinang natawa. Yeah, I did it on purpose dahil ayokong awayin niya ako. I'm willing to be a loser for her. Just to make her happy.
"Did it on purpose, hangin! Mahina ka talaga!"
"Do you want me to get mad at you again?" I asked. I secretly smiled when I saw her stopped from grinning, ngunit unti-unti rin 'yon nawala nang biglang sumeryoso ang mukha nito.
"C-Can I ask you something?" she asked so I quickly nodded my head, although she's already asking me. "W-What if your ex-fiancè returns?"
Her question makes me still for a seconds. Hindi ko in-expect na iyon ang itatanong niya sa 'kin. I can't help but to recall our previous talk with those assholes. Ito ba 'yung dahilan?
I hope it's not.
"How am I supposed to answer that?"
"I-I mean, kapag bumalik ba siya m-may pag-asang-"
"Balikan ko siya?" putol ko sa kaniya na siyang ikinatango niya. To be honest, I never think of that.
"O-Oo, hindi ba hindi pa kayo totally nakakapag-usap? I-Ibig sabihin no'n-"
"I'm still her fiancée and she's still my fiancé," I cut her off na siyang ikinatahimik niya. I hold her hands and looked at her directly in the eye. "Don't worry too much, bubwit. Kung magkausap man kami, handa akong tapusin ang anumang namamagitan sa amin, hm?"
Hindi ko na gusto pang magkaroon ng connection tungkol sa mga Villin. I already knew what they want from me and from our family. I don't trust that family anymore.
***
Keid's POV:
"Wait lang, babes! Malapit na ako!"
"Saan ka ba pupunta?" tanong sa 'kin ng kausap ko sa cellphone ko. Ngumisi lang ako rito at tuluyang pumasok sa dorm ni Ara. Ang swerte ng babaeng 'to, magmula nang bumalik na sila Zadie wala na siyang kasama sa dorm niya.
"Ano na namang ginagawa mo rito?" tanong nito sa 'kin habang nakataas ang kilay. Wala naman nagbago sa amin, lalo na sa kaniya, ubod ng taray parin!
"Matutuwa ka bruha kapag nalaman mo kung sino 'tong kausap ko ngayon!" sagot ko naman sa kaniya at saka hinila ang pangatlong kama na nasa ilalim ng kama niya.
"Wala akong pake-"
"Napaka-attitude! Wala raw siyang pake sa 'yo, Rin!" sambit ko kay Rin na siyang kanina ko pa kausap sa phone ko. Nagulat naman ako nang gumulong pababa sa hinihigan ko si Ara at kinuha ang phone ko.
"Rin! Oh my gosh! I miss you, girl!" gulat na bati niya rito na parang hindi pa siya makapaniwala. Akala ko ba wala siyang pake? Pft! Malamang joke lang niya 'yon. Si Rin ata ang kauna-unahan niyang bestfriend.
Nagkakilala sila sa camping. Siya pa nga ang kauna-unahang shippers nila noon ni Vince. Sa pagkakaalam ko bago maging si Vince at Rin, may feelings siya para kay Kuya Khalil. Ang tagal na rin ng mga pangayayari 'yon at alam ko naman na naka-move on na ang lahat.
"Kamusta kayo? Miss na miss ko na kayo, nasaan 'yung ibang team bawal lumabas?" tanong samin ni Rin.
"Oo nga, bakit hindi mo kasama sila? Pati 'yung boys?" tanong naman sa 'kin ni Ara.
"Bawal dito 'yung boys, tanga!" sagot ko sa kaniya kaya agad niya akong binatukan. Natatawang sinaway naman kami ni Rin. "Si Yna at Aenna gumagawa ng report, si Zemie umuwi sa kanila ,e."
"Gano'n ba? Ano bang nangyari kay Zemie-"
"Naku, Rin! Huwag mo nang tanungin at iyakin parin si Zemie!" putol ko sa kaniya. Hindi parin talaga ako maka-get over sa tres kong grade sa math dahil kay Zemie!
"Pft! E, 'yung boys... kamusta na?" tanong ni Rin kaya hindi ko maiwasang mapatingin kay Ara at ganoon din ito sa 'kin.
"A-Ah, Rin, alam mo na ba 'yung tungkol kay Vince?" tanong sa kaniya ni Ara. Napansin ko naman ang unti-unting pagkunot ng noo ni Rin.
"H-Ha? Anong tungkol sa kaniya?" tanong pa niya. "Hindi na kasi ako nagkakapag-internet, tatawag lang ako gano'n. Wala akong balita sa mga social media accounts niyo."
"Matagal na naman 'yon, sabihin mo na!" bulong ko kay Ara ngunit inirapan lang ako nito. Bahala siya, ako magsasabi! "May nililigawan na si Vince!"
"Keid!"
"T-Talaga?! That's good! Masaya ako para sa kaniya," nakangiting sagot nito kaya napatigil sa pagsabunot sa buhok ko si Ara. Hindi naman masakit pero babawi ako sa bruhang 'to, akala niya!
"Sabi ko naman kasi sa 'yo, matagal na nga kasi 'yon. Naka-move on na silang pareho, right Rin?" sambit ko at malakas na hinila ang hibla ng buhok ni Ara, dahilan para mapadaing siya. Aba, talagang masakit ang ginawa ko sa kaniya!
"Sigurado ka ba Rin?" paninigurado ni Ara habang panay ang hampas sa 'kin. Syempre hindi ako papayag na saktan ako nito! Lintik lang ang walang ganti!
"Oo naman, kilala niyo naman ako," sagot samin ni Rin kaya tumigil kami sa paghahampasan ni Ara. "Pero balak ko paring mag-sorry pag-uwi ko."
"Kailan ka uuwi Rin?" excited kong tanong. Sa wakas makukumpleto narin ang team bawal lumabas at may plus one pa.
"Next week na guys, kaya nga tumawag ako sa inyo-"
"Ara! Keid!"
Napalingon kami ni Ara nang makita namin si Zadie. Gulat akong napabangon at nilapitan ito.
"Oh my gosh! Zadie, na-miss kitaaaa!" sigaw ko rito at dali-dali siyang niyakap. "Ikaw, ha. Na-miss mo ako, 'no? Dumala ka pa talaga."
"Hi, Zadie! Sakto nandito ka, may ipapakilala kami sa 'yo!" bati naman sa kaniya ni Ara at itinutok sa amin ang phone ko.
"Sino 'yan-"
Napahinto si Zadie nang makita niya ang babae sa phone ko, nanlalaki ang mga mata niya at halos malalaglag ang panga niya. Napatingin ako bigla kay Ara. Ngunit mas nagulat kami nang makita siya ni Rin.
"Zadie?! Ikaw ba 'yan, Zad?"
***
Lie Again
by: thesweetest_thing