Hindi makapaniwala kong pinutol ang paningin ko sa kanila. When I looked back at Ria, confusion is present on her face. I just gave her a smile at umaktong bagot na sa kahihintay of my turn to order. But I can't help myself forget what I just saw.
Bigla akong naguluhan sa sarili ko. I seems like felt something I don't know and I can't explain when I saw him smiling. Tila ba kumakaba ang dibdib ko na hindi ko alam. It is the reason why I faced them again. And this time, lungkot naman ang naramdaman ko.
Hindi ko agad naisip noong una na maaaring may relasyon silang dalawa. The moment Ella smile while giving me the clothes I was about to wear kagabi, si Max pala ang dahilan. Because actually, Max was on my back that time, Ella saw him so she smile. I never thought that those smiles have meaning pala. And now I saw it my two eyes na ngumiti si Max dahil kay Ella.
Nakakatawa! I thought he's emotionless. Si Ella lang pala ang makakapagpatawa sa kaniya. Kasi nga, sila. Sila nga ba talaga? How?
"Abie, ikaw na." Gulat akong humarap sa counter when Ria whispered to my ear. Nang tingnan ko siya'y may hawak-hawak na itong pagkain sa kamay.
"Ahh... uhm... 2 orange drinks and 2 sandwiches lang po," natataranta kong wika. I heard her chuckled on my side pero hindi ko na 'yon pinansin. Maya-maya lamang din ay nasa harap ko na ang binili ko. Nang bayaran ko ito'y mabilis ang hakbang kong nilabas ang canteen. Ramdan ko naman na nakasunod sa akin si Ria.
"What happened to you?" she then asked the moment we exited the canteen. Doon din ay hinarap ko siya nang may pilit na ngiti sa labi.
"Nothing. Don't mind me," sagot ko. Tumango-tango naman siya at hindi na nagpumilit pa. "Uhmm... I'm going to my sibling's room na, sasama ka pa ba?"
"Sana... kung pwede. Wala rin naman akong gagawin pa sa room," sagot niya at agad ko naman siyang binigyan ng ngiti.
"Let's go."
Ngunit hindi pa kami nagtatagal sa paglalakad sa pathway when group of girls blocked our way. Hindi bababa sa anim ang mga ito and all of them ay naka-crossed arms. Matataray na mga tingin nila ang sumalubong sa amin. Pinasadahan nila kami ng tingin mula ulo hanggang paa bago kami diretsong tiningnan sa mata.
"Are you Ria's friend?" The girl on the center asked, sa kanilang anim siya ang mas may itsura, pero hindi bagay maging maldita.
"Yes I am, why?" I answered calmly. I don't have attitude like them at hindi naman 'yon bagay sa 'kin, kaya kampante akong I look good and kind to them.
"Mabuti naman at may pumayag nang maging kaibigan 'yan, don't you know that iniiwasan 'yang babaeng 'yan dito?"
"I don't know and I don't care," hindi mataray ngunit matapang kong sagot. She rolled her eyes smirking as if my answer is funny. Pero tiningnan ko lang siya ng diretso sa mata.
"Well, let me tell you who she really is." Kasabay ng salitang pinakawalan niya ay ang pagpalibot ng mga kasama nito sa amin ni Ria. In just a second they are already holding Ria on her hand. Nag-aalala ko siyang binato ng tingin.
"Bitawan niyo ako, ano ba!" Ria murmured pero mas lalo lang nilang hinigpitan ang hawak dito. I was about to help her when the girl na nagsalita kanina ay hinawakan ako sa mukha at iniharap sa kaniya.
"Don't you know that this girl don't have any friends in this University?"
"I know," mabilis kong sagot habang sinasabayan ang mga tingin niya. Ria already told me kanina, actually we both are. I don't have friend also.
"Alam mo pala pero bakit kinaibigan mo parin siya?"
"'Cause I want to, at wala ka ng pake 'ron." Malapad itong ngumiti matapos ng sagot ko, bago tumingin kay Ria. Nang humarap ito sa aki'y anger is already visible on her face.
"Eh paano kung sabihan ko sa 'yo ang baho niya, sasagutin mo pa rin kaya ako ng 'cause I want to?'" nanghahamon nitong tanong that made me smirk.
"Of course! At saka kahit ano pa sigurong baho niya, siya pa rin ang pipiliin kong maging kaibigan. You know why? Dahil wala siyang ugali gaya ng mayroon kayo." I know this is not the attitude mom taught us pero dahil nang-iinsulto sila ng kapwa tao, they deserve to be treated like the way they treat others.
Malakas itong tumawa at nakakaloko akong tiningnan sa mata.
"Sinabi mo 'yan ha. Pero what if I tell you na ang babaeng lumapit sa 'yo para makipag-kaibigan ay isang scammer pala. Manloloko in other words. Mag-iingat ka, baka bukas makalawa, mawalan ka."
Bahagya akong nagulat sa sinabi niya pero hindi ko pinahalata. I was now thinking na baka sinisiraan lang nila si Ria pero hindi rin mawala sa isip ko na baka tama naman sila. Nakakapagtaka na ang paglapit niya sa akin kanina. We're not that close after all.
Dahan-dahan kong nilingon si Ria at diretso siyang tiningnan sa mata. Nagbabakasakali na malaman ko ang tama mula sa kaniya, but I only saw nothing but her sad eyes.
"Abie, 'wag kang maniwala sa kanila. I will explain my side... please, just, don't believe them. Sinungaling sila..."
"So, you're Abie. Ano, ha, Abie... do you still want to be her friend, hmm?" Nanunukso ng mga tingin ang sumalubong sa akin nang tingnan ko siya.
"Oo," matigas ang katagang lumabas sa bibig ko. Malakas itong tumawa bago nabaling ang paningin sa juice na hawak ko, dahilan para agad akong kabahan.
"Ano ba 'yang hawak mo? Orange juice. Akin na nga 'yan." Hinigpitan ko ang hawak sa bottled juice na hawak pero Huli na nang mahablot niya ito. Without my permission ay mabilis niya itong kinuha sa kamay ko, bago binuksan at binuhos sa ulo ko. I got frozed as the cold drink touched my skin. Malakas na tawa ang sunod na bumungad sa taenga ko.
I was still frozed nang muli siyang nagsalita.
"Ano? Natauhan ka na ba?" tanong nitong tumatawa pa rin. Hindi ko na siya sinagot pa. My attention is now on my wet hair. 
Because of what happened, inis ko siyang binalingan ng tingin. Bumilog ang kamao ko dahil sa inis, and I was about to take a step para kahit man lang sabunutan siya nang walang ano-ano'y muling may kumuha ng isa pang bote ng juice sa kamay ko at pamilyar na boses ang nagsalita pagkatapos.
Nanlalaki ang mata kong tiningnan ang babae sa harap ko to make sure na hindi siya ang kumuha, and I confirmed na hindi nga siya. Halos tumigil ang mundo ko nang lumingon ako'y nakita ko kung sino ang kumuha na kasalukuyang nakatayo sa gilid ko. Hindi makapaniwala ko siyang tiningnan, expecting to look at me back, pero tuloy-tuloy itong naglakad papunta sa harap ng babae.
"You're doing it again. Ano kaya kung gawin ko rin sa 'yo 'yon, ha?"
And there, halos magsumigaw ang puso ko sa kaba, at the same time pagkabigla sa nakikita ko.