MALAPIT NA KAMI sa bahay nila Clancy. Natanaw ko rin sila na sabay sabay na mukhang paalis. Sakto lang ako ata?
Nakita ko naman si Mavis na naka tambay. Hindi ko alam na tumatambay rin pala siya. Gala rin pala 'tong lalaki na 'to? Ba't andito siya? Hindi naman siya taga rito.
Tumayo si Mavis at mukhang papunta siya sa'min ni Chad. "Bakit mo kasama Girlfriend ko?" seryoso niyang tanong.
"Excuse me, She's not yours." Chad replied in a serious tone.
"SO KAYA KA PALA UMALIS KAHAPON dahil magkikita kayo ni Chad." Clancy. I nodded. "Kayo na ba ni Chad?" tanong sa'kin ni Wayne. "Hindi ah!" tanggi ko. "Kung gano'n, bakit kayo magkasama kahapon?" Idelle raised a brow. "Kumopya siya sa'kin ng project." I answered. Natawa naman sila. "Seriously?" natatawang si Epiphany. Nakunot naman ang noo ko sa reaksyon nila. "Kerstein, nasa Senior high na si Chad so pa'no siya mangongopya sa'yo eh nasa Junior ka palang!" tawa pa ni Wayne. Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya.
"I couldn't believe it, but he told me that..." Naguguluhan pa rin talaga ako. "Na pareho niyong teacher si Ma'am Dimaculangan?" dugtong ni Wayne. I nodded slowly. Humagalpak naman silang lahat sa tawa. "Malamang! Hahahahaha teacher niya 'yun no'ng grade 07 pa siya!" hagalpak ng tawa ni Wayne.
"Wayne, can you stop laughing?" iritado kong sabi sakaniya. "Sorry I can't help it! Hahahaha." Wayne.
Lumabas ako nang classroom at nag tungo sa Food Park. Nakita ko ang isang babae na mag isa lang sa table.
"Hi!" bati ko sakaniya. Inangat niya ang tingin sa'kin. "Hello!" hindi katulad ng energy ko ang energy niya. "Ano'ng pangalan mo?" tanong ko. "Corianne Arrey Lauritz." She replied. "What a beautiful name, Korean Arrey ganda! May bansa na tapos may name ka pa!" bahagya akong natawa. "No, C O R I A N N E, Corianne." She spelled. Napatango tango ako. "What a beautiful name. Ang wais ng nanay mo!" Nangiti naman siya sa sinabi ko at napa iling iling. Nagugustuhan ko na 'tong moment na 'to ah, napapangiti ko na siya.
"Eh ikaw? Ano bang full name mo?" balik niya. "Sa side ng mama ko Zavannah kerstein Sanchez" I answered. Tumataas taas ang kilay ni Arrey sa'kin. "Hmm?" pagtataka ko. Gumagalaw ang mata niya na parang gusto niya 'kong palingunin. Kumunot ang noo ko sa pinapagawa niya.
Lumingon nalang ako dahil hindi pa rin siya tumitigil. Nagulat ako dahil hindi ko inaasahan na nasa harap ko si Chad. "Bakit?" tanong ko. "Tara!" aya niya. "Huh? Saan?" pagtataka ko pa. "Basta!"
Pumunta kami sa isang Cafeteria malapit sa University. "Ano bang ginagawa natin dito?" iritado kong tanong. "I just want to say sorry about what happened yesterday." He said. "What then?" I raised a brow. "What?" pagtataka niya.
"Para ba sa girlfriend mo 'yung kinopya mo kahapon?" Binago ko ang usapan. "Ano'ng sinasabi mo? Wala 'kong girlfriend 'no." He replied. Pinagloloko nanaman kaya ko nito?
"So ano na?"
"Kain tayo." He replied.
"Thanks but no thanks busog ako." Ngiwi ko.
"Teka lang saglit!"
Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko 'yung crush ko na si Edsel. OMG hindi niya pwedeng makita na may kasama ako baka isipin niya may boyfriend na 'ko. Ohnhow!
"Kerst—" tatawagin sana ako ni Chad pero mabilis ko iyong naputol no'ng sandaling lumapat sakaniyang pisnge ang aking palad. Nagulat siya sa ginawa ko pati na rin ang ilang andito.
"Ano kayang nangyayari?" bulungan ng mga tao na narito sa Cafeteria.
Hindi ko alam ang gagawin ko. Binalot ang buo kong sistema ng kaba. Natataranta na ang sistema ko sa mga oras na ito. Pati ako ay naguguluhan at hindi malaman kung bakit ko ba nagawa ang bagay na iyon.
Tinakpan ko ang mukha ko gamit ang aking mga palad at nag kunwaring umiiyak. Habang ginagawa iyon ay patakbo akong lumabas ng Cafeteria.
Hindi ko pa rin inaalis ang aking palad saaking mukha. Napatigil nalang ako ng hindi sinasadyang may mabangga ako. Oh no!
"I-i'm sorry!"
"It's okay, eh ikaw? okay ka lang ba miss?" I nodded.
"Kung okay ka lang? Bakit ka naka ganiyan?"
"Wala 'to, nakikipag taguan kasi ako." Palusot ko. Bahagya naman siyang natawa sa walang kwenta kong palusot. "Really?" siya habang tumatawa sa bulok kong palusot. Tumango akong muli.
"Kerstein!"
Dahan dahan kong pinag hiwalay ang daliri kong magkasama na naka harang saaking kaliwang mata. Nakita ko si Clancy.
"Pasensya na po!" Hingi ko ulit ng patawad sa lalaki. In fairness ha! Ang gwapo be! Matangkad, may kakapalan ang kilay at maputi be! Napansin ko naman ang isang babae na naka tingin sakaniya habang maganda ang ngiti sa labi.
"Oy kuya, tignan mo 'yung babae'ng 'yon, panay ang tingin sainyo, satingin ko may gusto sainyo 'yon!" Kindat ko sa lalaki.
"Saan?"
Tinuro ko 'yung magandang babae na naka upo sa bench at may kasamang pandak na babae. Maganda 'yung babae, mahaba ang buhok saka bagsak na bagsak 'yung buhok katulad ng buhok ko kaso may kalaparan 'yong noo niya pero maganda pa rin.
"Si Margaux ba?" ani lalaki.
"Aba malay ko, hindi ko naman kilala lahat nang nag aaral dito."
"Si Margaux 'yon, ganiyan talaga 'yan." Ngisi niya pa.
"Ah so alam mo pala na sa'yo siya naka tingin? So may gusto nga siya sa'yo? Alam mo?" He nodded.
"Ezekiel mamaya nalang kayo mag usap ha!" Hingan na hingal si Clancy.
"Hoy Kerstein tara na!" hila sa'kin ni Clancy.
"Bakit ba Clancy? Saan ba tayo pupunta?"
"Si Kandis nawawala!" Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. "W-what?" Nakita ko na si Idelle at Epiphany na mukhang nag aalala rin. "Idelle, Eryl, nasaan si Kandis?"