Zadie's POV:
"Ma'am okay na po ang lahat! Naayos na po namin ang pinapagawa niyo!" masayang bungad sa'kin ni Coleen, ang katulong ko sa pag-aayos ng reception.
Sinundan ko naman ito at pinagmasdan ang paligid. This is only a sample. Kung magustuhan nila, ito na ang gagawin nila para sa wedding.
I smiled bitterly.
It was a garden-themed wedding. Spring and summer are the perfect seasons for hosting a garden-themed wedding. The wedding will be at a botanical garden. Butterflies, flowers, and greenery are front and center with this theme. You could even add a vintage or Victorian elements, depending on your personal wedding style.
Ito ang plano nila Ate Zarine na magpakasal at pati na ang reception para hindi na pupunta pa sa ibang lugar. This was her dream wedding... no our dream wedding.
I suddenly remember when Vince and I talked about weddings.
"If we were getting married, what style or theme do you want to do?" he asked me na siyang ikinatawa ko.
"Kasal agad?"
"Kung lang naman. I just want to know about your dream wedding," he answered. Bigla ko naman naalala ang dream wedding namin ng kapatid ko kaya iyon ang sinabi ko sa kaniya.
"I want a garden-themed wedding. Gusto ko roon tayo ikakasal pero pwede rin namang sa simbahan kung ayaw mo nang gano'n. Pero 'yung reception doon, yung may mga butterflies, flowers, and greenery sa paligild natin na may halong fairy tale themed."
"You really want that?" he asked. Tumango-tango naman ako at muling sumndal sa kaniya. "Then, let's do that soon."
"Promise?"
"I promise, bubwit."
I just realize na kahit gaano pala kaplanado 'yung future mo sa isang tao, kahit isang libong beses pa kayo nangako sa isa't-isa, words are just words. Kung nangako lang kayo sa panahon na okay pa ang lahat at masaya pa, tapos dumating 'yung araw na nagkagulo na, all your promises and all your plans, magugulat ka nalang na nawala lahat ng 'yon sa isang iglap.
Reality hits. Kahit hanggang pagtanda niyo may mga plano kayo, kahit sabihin mo sa taong 'yon na mahal na mahal mo siya at mahal na mahal ka rin niya, kung hindi niyo naman kayang ipaglaban ang isa't-isa ay wala rin.
'Yung mga plano at pangakong 'yon? Mananatili plano at pangako nalang. Hindi na kailanman matutupad pa.
Teka bakit parang humuhugot ako? Saan ko ba nakukuha ang mga 'yon?
"Ma'am Zadie, nandito na po ang bride at groom!" tawag muli sa'kin ni Coleen. Napatayo naman ako sa upuan ko at sinalubong sila.
"Ate!"
"Oh my gosh! This is perfect! Alam mo talaga ang dream wedding ko, Zadie..." manghang sabi ni Ate Zarine nang makita nila ang inayos namin.
"Of course. Hindi ko makakalimutan 'yung dream wedding natin," sagot ko pa sa kaniya at pilit na ngumiti.
"E pano 'yan? Mangyayari na 'yung sa 'kin, how 'bout yours?" she asked.
Damn! My heart beats so fast because of that!
"Baby, look.. is it perfect, right?" rinig kong sabi ni Ate kay Vince. Nakangiting pinagmasdan ko ang dalawang nilibot ang buong paligid.
It was my dream wedding too with my man. But this garden-themed wedding with slightly fairy tale is for my sister. Oo nga't nangyari ang dream wedding ko, and my man saw that, pero hindi ako ang bride niya kundi ang kapatid ko.
This wedding is not for me and my man, but for my sister and his.
My lips parted when they did something I never imagined. Nakalimutan ata nilang nandito pa kami. Why did I say that? I just saw my sister kissing my man. She just kiss my man for Pete's sake! Damn! Bakit ko nararamdam 'to? Bakit sobrang sakit?
Gustong-gusto kong buhusan ng alcohol 'yung buong bibig niya at punasan 'yon. Then, I will kiss him. Gusto ako lang, gusto ako ako lang 'yung hahalik doon at wala nang iba. I even want to shout at my sister and said that 'hey u girl, that's my man!' pero wala akong magawa kundi panoorin sila.
Wala akong magawa dahil wala akong karapatan.
Wala akong magawa dahil nanghihina ang mga tuhod ko. I can't even tell if my heart is still beating.
Why did you just do it in front of me?! It's torture...
"Ang sweet nila ma'am, 'no?"
Napatingin naman ako kay Coleen na nakangiting nakatingin sa dalawa. Why I have this feeling na I want to put a tape on her mouth? Napailing nalang ako sa isipan.
"O-Oo nga," nasabi ko nalang at pilit na ngumiti. Kinuha ko ang wallet at phone ko. "Just tell them na nasa restaurant lang ako. Kung may kailan pa sila, i-assist mo nalang sila then sabihin mo sa'kin kung may kulang o sobra para maayos natin.."
"O-Okay po, ma'am."
Mabilis akong umalis doon at nagtungo sa pinakamalapit na restaurant. Ikakain ko na lang siguro 'to...
Hindi ko mapigilang magtanong, how many more tears will I cry? How much more pain can I endure? Nagmahal lang naman ako, but now, everything is gone.
***
Zarine's POV:
"Are you okay with this?" he asked me. Nakangiting tumango-tango naman ako rito.
"This was my dream wedding. Bigla tuloy akong na-excite," sagot ko.
Yes, I'm excited to walk down the aisle, pero iba parin 'yung saya kapag 'yung talagang mahal mo 'yung kasama mo. Vince is nice and good, but my heart still longed for his brother, Khalil.
"Anyways, pupuntahan ko pala mamaya sila Ara at Keid sa dorm nila."
"Is that so? Ihahatid na kita," he answered. Tumango naman ako at pinuntahan si Zadie, ngunit wala na ito.
"Nasaan si Zadie?" I asked to the staff na siyang nakatayo sa gilid.
"Nasa malapit na restaurant po siya ma'am. Kung may ipapadagdag po kayo, sabihin niyo lang po samin."
"Ahm, wala na. Nakuha naman ng kaptid ko 'yung gusto ko, and I'm very satisfied with this thanks for your help," I answered and smiled.
"It's our pleasure, ma'am.."
***
"Keid! Ara!"
Mabilis ko silang nilapitan at niyakap. Iginaya naman nila ako papunta sa dorm nila.
"Kamusta ang bride? Dapat nagbu-beauty rest ka gaga!" sambit sa 'kin ni Keid.
"Oo nga, bukas na 'yon, ah?" sambit naman ni Ara. Ningitian ko naman sila at nagbuntong-hininga. "Parang hindi ka masaya?"
"N-No, I'm happy. Now that I'm going to be married, wala na akong ibang hihilingin pa," kaagad kong sagot sa kanila.
"Are you really sure with this, Rin?" Keid asked me.
"Pwede ka pang umatras, bukas pa naman 'yon."
Gustong-gusto kong sabihin sa kanila na kung pwede lang, I can be a run away bride but I can't. If I will do that, mawawala sa Dad ko ang lahat.
"Y-Yes, sure na ako—"
"What about Khalil?"
Napatigil ako dahil sa sinabi ni Ara. She also knows something about Khalil. She was the first person I consulted about him when I was in college.
"I-I don't know," sagot ko nalang.
"You can't fool me, Rin."
"Oo nga! Hindi mo kami maloloko kaya sumuko ka nalang!" sambit pa ni Keid, ngunit imbes na matawa ay hinampas lang siya ni Ara at tingnan ng masama.
"I-I have no choice, guys," I answered. I can't help but to cry. Sobrang sakit isipin na kakalimutan ko nalang ang lahat para rito. I even saw Khalil's eyes, there is no life in them and that's freaking hurts.
It's so painful to forget my first love. Come to think of it, you only fall in love once and you only got thrilled once but in the end, you ended up broke and hurt.
"Magpakatotoo ka nga sa amin, Rin!" pakiusap sa 'kin ni Ara. Mapait naman akong napangiti and wiped my tears.
"E-Even in my dreams, Khalil is still the flesh, but wala na akong magagawa pa," I said. Trying to look back at our past, wherein I loved him before and I still love him until now.
"Then why are you getting married to the person you do not love? Are you crazy, Rin!?" she asked.
"Maybe, I am. But believe it or not, I really have to do it and I have my reasons why I need to do it..."
***
3rd Person's POV:
Naghahanda ang lahat sa isang hotel na inarkila ng pamilya. Lahat sila ay nakasuot ng magagarang damit na may halong light green ang kulay at puti.
Ngayon ang pinakahihintay ng mga inbitado sa kasal. Ang nalalapit na pag-iisang dibdib nina Zarine at Vince.
"I'm so happy for you, Zarine.." sambit sa kaniya ng Ina niya at nakatingin sa anak nitong nakasuot ng damit pangkasal.
She was wearing a long sleeve wedding gown with ivory satin and appliquéd lace bodice, lace long-sleeves, a low neckline, and a full skirt.
"T-Thanks Mom, just keep your promises," sagot naman nito sa Ina. Nakangiting tumango-tango naman ito at hinaplos ang kaniyang mukha.
"I'll go and see your Dad," paalam nito sa anak. Tumango lang ito at muli umupo upang maipagpatuloy ang pag-aayos sa kaniya.
Kinuha niya ang telepono at tinawagan ang numero ng kapatid, ngunit ilang beses na niyang sinubukang kontakin ito ay wala paring sumagot. "Damn! Why she's not picking up her phone?!"
Napatigil ang dalaga nang tumawag sa kaniya ang kaibigan nitong si Cloud.
"Cloud, where is—"
"It's me, Zadie," putol sa kaniya ng kapatid.
"Hey! I call you many times, bakit hindi mo sinasagot ang mga tawag ko?" sita nito sa kaniya.
"I don't have a phone," sagot naman ng kapatid kaya wala sa sariling napataas ito ng kilay.
"Where's your phone?" tanong pa niya.
"I throw it."
"What!? Anyway, Aren't you going?" tanong niya pa rito.
Lingid sa kaalaman nila, kasalukuyang nakasakay ang dalaga sa sasakyan ng kaibigang si Cloud kasama ang iba pa nilang mga kaklase, upang ihatid siya sa paliparan. Napili nitong umalis sa araw ng kasal ng kaniya kapatid at pinakamamahal. Para sa kaniya ay mas maganda na iyon kaysa panoorin ang dalawa na ikinakasal. Mas lalo namang siyang masasaktan kapag nangyari iyon.
"I'm so sorry, Ate Za. But I'm on my way to the airport. I have a flight at 12:30 pm—"
"What?! Where are you going?! Kung hindi ka pa tumawag hindi ko malalaman na aalis ka?!" putol nito sa sinasabi ng kapatid. Sinenyasan niya ang nag-aayos na ipagpatuloy ang ginagawa nang mapatigil ito sa biglang pagtaas ng boses niya.
"That's why I'm saying sorry, Ate Za. I'm going to Canada and continue my studies there just like what you did," sagot naman ng kapatid.
"Do they know about it?" tanong pa ng dalaga. Saglit na natahimik ang kapatid, ngunit kaagad din itong sumagot nang muling magsalita ang dalaga.
"Nah. D-Don't tell them about it, Ate Zarine. I want them to focus on your wedding so let it be."
"B-But—"
"I'm okay, Ate Za. I'm with Cloud and my friends," sagot pa ng kapatid. Napatango naman siya nang marinig niya ang kwentuhan sa kabilang linya. "I will tell them soon, kaya wag ka nang mag-alala."
"O-Okay..."
"I-I'm so h-happy for y-you and for him, Ate Za. B-Best wishes!" pahabol pa ng kapatid na medyo pumipiyok-piyok pa.
Pinigilan ng dalagang maiyak, alam niyang may kahalong sakit sa boses ng kapatid habang sinasabi ang mga katagang iyon. She used to leave than to stay because of what happened.
Hindi lingid sa kaalaman niya na ang pagdurusa ng kapatid. Kung mayroon mang pinaka-nasaktan sa lahat ng nangyari ay walang iba kundi ang kapatid niyang si Zadie.
She was feeling sad about her. She felt sorry about her that she can't put it in words.
"Zarine...!"
Parang kasing bilis ng mga tumatakbong kabayo ang pintig ng puso niya nang marinig ang boses na iyon. It was her man, her love, her everything. At hindi niya inaasahan ang pagpasok ni Khalil sa silid niya.
"Ms. Villin..."
"L-Lumabas muna kayo," utos niya sa mga nag-aayos sa kaniya. Mabilis naman silang nagsisunuran sa utos nito kaya sa isang iglap lang ay sila na lamang dalawa ang natura sa silid na iyon. "What are you doing here?"
Sa halip na sumagot ay dahan-dahang lumuhod ang binata at nakaluhod na lumapit sa kaniya. Mas lalong nagulat ang dalaga nang halik-halikan pa nito ang mga paa niya habang paulit-ulit ang sinasabi.
"Please don't marry him... please, my love, don't do this to me."
"K-Khalil, t-tumayo ka r'yan! Stop doing that!" nahihirapan nitong saad. Hindi na niya napigilan ang mga luha. Lumuhod siya at pinantayan ang binata kapag kuwan ay niyakap ito nang mahipit. "I-I'm sorry, I'm really sorry, Khalil."
"Please, I'm begging. Don't do this to me, l-let escape together, let's run together, kahit ano gawin natin just to prevent this wedding happen!" nagmamakaawa paring sambit ng binata. Umiling-iling naman ang dalaga habang panay ang punas nito ng mga luha sa mukha ng pinakamamahal. Doble ang sakit na nararamdaman niyang ngayon nagmamakaawa ang mahal niya upang hindi matuloy ang kasal. "Please, love, please..."
"I-I can't... I can't do this, Khalil."
Hinawakan nito ang kaniyang mukha. "I already talked to your Dad. W-We already secure all his property and even the company. There's nothing for you to worry about, all you have to do is come with me and let's live together."
Para namang binuhusan ng tubig ang dalaga sa narinig. Muli siyang umiling sa binata sa pag-aakalang nagsisinungaling lamang ito sa kaniya para mapapayag siya.
"He's right, anak. I already secure what is mine and yours. About your mom, your Lolo has a plan for her. She will work at Hixson Group as the director of a supermarket in Tagaytay."
Mas lalong kumabog ang puso ni Zarine sa narinig mula sa Ama. Napatayo siya at hindi makapaniwalang tumingin kay Zoren at sa binata.
"So you have to choose, Zarine. Marry his brother or follow your heart," sambit pa ng Ama habang nakatingin ng diretso sa binata. Nagpapalit-palit naman siya ng tingin sa mga ito.
"L-Love..."
Umiiyak na inalis ng dalaga ang belo at niyakap ng mahigpit ang binata. Hinalik-halikan naman siya nito sa kaniyang ulo.
"I told you, I will do everything to make you come back to me..."
Humiwalay siya rito at mabilis na hinalikan sa labi ang binata.
"I love you so much, Rin."
She smiled, kissing him again. "I love you too, Khalil..."
***
Lie Again
by: thesweetest_thing