Ara's POV:
"Lil Sis!"
Bigla na lamang akong napahawak ng mahigpit kay Keid at tiningnan ito. Maging siya ay hindi alam kung anong gagawin. Anong nangyayari?! Bakit hindi ko maintindihan?
Napatingin ako kay Zadie. Unti-unti nitong hawiin ang pinto at lumabas doon. Alam kong lahat sila ay natigilan dahil sa pagtawag sa kaniya ni Rin ng 'lil sis'. Wait, alam na ba ni Vince ang totoo?
"Damn it! Anong ginagawa ni Rin? Gulat na gulat si Vince, oh! Don't tell me siya ang magsasabi kay Vince?!" bulong sa 'kin ni Keid. Magsasalita na sana ako nang muling tawagin ni Rin ang kapatid niya.
"Come here, Zadie. I really want to thank you for taking care of Vince. I know ginawa mo lang 'to for me, right?"
Gulat akong napatingin sa magkapatid. Anong pinagsasabi ni Rin? Bakit parang ibang Rin ang nasa harapan namin? Ngunit, mas lalo akong nagulat nang biglang ngumiti si Zadie ng matamis at niyakap ang ate niya.
"Your welcome, Ate Za. N-Now that you're here, a-alam kong maaalagaan mo na s-siya," sambit pa ni Zadie.
"W-W-What's the meaning of this?" naguguluhang tanong ni Vince. Sa wakas at nagsalita na ito. Kanina ko pa gustong itanong sa dalawa 'yan, baka nababaliw lang sila.
"Baby, hindi mo pa ba alam? Hindi pa ba sinabi sa 'yo kanina ni Zadie?" tanong sa kaniya ni Rin. Napakagat naman ako ng ibabang labi ko nang palihim akong kinurot ni Keid.
Tang*na, nakakabaliw 'tong mga nangyayari!
"A-Ahm k-kasi-"
"Baby, magkapatid kami ni Zadie. Mahabang kwento pero kapatid ko talaga siya. Her mother and father is my parents too. She just changed her surname dahil ayaw niyang makilala niyo agad kung sino siya."
I raised an eyebrow. Anong pinagsasabi ni Rin? Hindi ba niya alam ang totoong kwento? Bakit niya sinasabing ginawa lang ni Zadie 'yon para hindi agad namin siya makilala?
Tiningnan ko si Zadie at napakunot ng noo. Tila may gusto siyang sabihin ngunit hindi niya magawa. Tila gusto niyang mag-explain pero may pumipigil sa kaniya. Her hands were trembling too.
"Then, sabi ko sa kaniya she will be the one who will take care of you, while I'm still in Canada. And now that I came back, let's get married right after your graduation, baby."
Damn it! Nakita kong tumingin si Vince kay Zadie na para bang 'totoo-ba-lahat-ng-'to look'. Please Zadie, tell them it's not! I'm begging you.
Damn it!
Sabihing mong mali ang lahat ng sinasabi ni Rin!
"Oh bakit gulat na gulat ka? We're still engaged, right? And I'm now ready na magpakasal tayo," nakangiting sambit ni Rin at isinukbit ang braso niya kay Vince. Lumayo naman sa kaniya si Vince at lumapit kay Zadie.
"B-Buwit, anong sinasabi niya? Tell me, tell me the truth. Sa 'yo lang ako maniniwala," rinig naming sabi sa kaniya ni Vince habang hawak-hawak ang mga kamay ni Zadie.
Damn it! Zadie, tell him the truth! Don't try to lie again! Nandito kami, Zadie! Alam namin ang katotohanan!
Para akong natalo sa isang napakalaking deal nang bawiin ni Zadie ang mga kamay niya. "T-T-That's my sister, Zarine Ycá Villin. I'm a Villin, yes that's true. B-But-"
"Z-Zadie," tawag sa kaniya ng kapatid niya. Pupuntahan ko na sana sila para ako ang magsabi ng totoo nang pigilan ako ni Yna.
"B-Bitawan mo ako, Yna," matigas na bulong ko rito. Magpupumiglas pa sana ako nang maging si Aenna ay hawakan ako.
"I think it's better kung hindi tayo makikigulo. Look at Vince, gulong-gulong na siya at kapag sumingit pa ang isa sa atin ay mas lalong gugulo."
Inis kong tinanggal ang kamay nila sa 'kin matapos magsalita ni Aenna. Fine! Hindi ako makikigulo but I'm trusting you Zadie! I'm trusting you!
"B-But all that I've said is not true. I-I don't really love you, Vince..."
"Damn it!" mura ko kaya napatingin sa 'kin si Zadie habang nanatiling tulala si Vince. Para bang hirap siyang ipasok sa kokote niya ang mga sinabi ni Zadie. Akala ko sa mga movies lang nangyayari 'to, pvtang*na!
Nang magtama ang tingin namin ni Zadie ay inilingan ko ito at kinausap gamit ang mga mata ko. Please tell him the truth, Zad. Please tell him kung ano 'yung mga sinabi mo noon samin. I'm begging you, Zadie. Please!
"I-I'm sorry, kung mayroon man akong nararamdaman sa 'yo, fling lang para sa 'kin 'yon-"
"W-What? A fling?" Vince echoed, scoffing. Ito ang pangalawang beses na umiyak ito sa harapan naming lahat. "If this was only a fling to you, does that automatically make this a fling for me too?"
Hindi ko mapagilang mainis! Hindi ko mapigilang magalit! Bakit nila ginagawa 'to sa kaniya? Oo! Magkapatid nga sila! Magkapatid silang sinasaktan si Vince ng sobra!
I trusted you, Zad! I trusted you na sasabihin mo ang totoo! Ang sabi mo ayaw mong saktan si Vince at natatakot ka, pero anong ginagawa mo ngayon?! Sobra-sobrang sakit 'yung ginagawa mo!
"I'm warning you now. I-I don't want to see your face even for one minute... or even one second."
Matapos sabihin 'yon ni Vince ay tinalikuran nito si Zadie at pumasok sa veranda. Sinundan naman siya ng mga boys. Lalapitan ko na sana si Zadie nang bigla itong tumakbo pababa ng hagdan.
"E-Excuse me," paalam samin ni Cloud at akmang susundan si Zadie nang pigilan siya ni Yna. "She needs me, Yna. I need to be with her, I'm sorry."
Wala sa sariling naupo ako sa couch nang pabagsak. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Sari-sari ang emotion na nararamdaman ko ngayon.
How could she say that? A fling? As if namang fling lang lahat ng 'yon! Damn it! Damn it! Damn it!
"A-Ano nang gagawin natin Ara?" bulong sa 'kin ni Keid. Alam kong gusto niyang sundan si Zadie at ganoon din ako, pero wala akong lakas. Wala na akong lakas para gawin pa 'yon.
"Hayaan muna natin si Zadie, si Vince ang alalahanin natin ngayon. He needs us, he needs all of us," bulong ko sa kaniya. Nag-angat naman ako ng tingin kay Rin na nagpupunas ng luha nito habang tinatapik-tapik ni Yna ang balikat niya. "H-Hindi ko sila nakilala ni Zadie. Hindi ko in-expect na gagawin nila 'yon."
"What if iyon ang totoo?" singit ni Aenna kaya napatingin kami ni Keid sa kaniya. Bigla tuloy akong napaisip na paano kung sa amin nagsinungaling si Zadie at hindi kay Vince? Damn it! Nababaliw na talaga ako sa kanilang lahat! Can I fix this? Can I?!
Natigilan kaming lahat nang biglang lumabas si Vince, kasunod nito sila Axel.
He walked towards Rin and smiled at her like nothing happened. He even caressed his hair, saying, "Let's get married. After my graduation, let's get married."
* * *
Zadie's POV:
"Zadie!"
Napahinto ako at unti-unting humarap kay Cloud. Mabilis ko itong niyakap at tuluyang napahagulgol.
"W-W-What was that?"
"I'm such a freaking liar," I muttered, still hugging my ulaptaptap tightly. I really want to curse myself right now but... I can't. Napansin ko rin si Gunner sa likuran niya ngunit nang magtama ang paningin namin ay agad siyang umiwas ng tingin sa akin.
"L-Let's go home. I'll take you home," he whispered. Inaalalayan niya ako pasakay ng paseenger seat bago siya umikot papunta driver's seat. "Sasama ka ba?" he asked Gunner and the latter nodded.
Agad akong kumuha ng tissue at pinunasan ang mga luha ko. Nakakahiya naman sa kanilang dalawa lalo na kay Gunner.
I heard Cloud sigh as he stared at me for a few moments. Napailing pa siya bago i-start ang kotse niya. Nanatili namang walang imik si Gunner sa likod. Alam kong marami siyang gustong itanong ngunit pinipigilan niya ang sarili.
"I know it's not true," he uttered, breaking the silence. I knew he would say that. Sa kanilang lahat, siya ang mas nakakakilala sa 'kin. "And I understand why you chose to lie about it. I always choose to understand your situation and you know it."
Natahimik kaming pareho. Tanging mga paghikbi ko lamang ang naririnig namin.
"But what I do not understand is when you said it's only a fling for you," he went on. Inihinto niya ang sasakyan sa gilid saka humarap sa 'kin bago kay Gunner, tinitingnan ang lagay nito.
"I have no choice but to do that," I almost whispered. Pilit kong iniiwas ang tingin ko sa kaniya. I don't want him to see my tears. I don't want him to see how weak I am.
"Is it because of their past? Kung gano'n dapat noong una palang hindi mo na hinayaang-"
"I-Iyon nga, e! Pero anong magagawa ko? Minsan lang ako sumaya, Cloud. Buong buhay ko, iniisip ko lang kung paano makakapagtapos ng pag-aaral," I uttered, cutting his words short. "Minsan binabagabag ako ng problema ng pamilya ko. Until he came, the both team came."
I wiped away my tears, biting my lips so hard. Hindi na namin naisip na naririnig kami ni Gunner.
"Don't mind me, guys. It's okay, just pretend that I'm not here," sambit niya nang pareho kaming mapatingin sa gawi niya. Wala akong choice kung hindi magpatuloy.
"Dahil sa kanila sumaya ako. 'Yung saya na kailanman hindi ko naramdaman sa buong buhay ko. It's cringe, I know, but that's how I feel everytime I'm with them," I went on, lowering my voice.
"Then why did you lie again on him-on us?"
"Because I have to! I need to!" I answered, crying like a kid. I looked at Gunner. Nagulat pa siya nang magtama ang tingin namin. "Remember the last time we talked about my friend? That's me, Gunner. Ako 'yung selfish na tinutukoy mo."
His eyes widened as his mouth left hanging open. Hindi siguro niya in-expect na ako 'yung tinutukoy ko. Sarili ko ang tinutukoy kong takot mawalan ng kaibigan at minamahal.
"I-I didn't-"
"Tama ka naman, e. Napaka-selfish ko, pero itong ginawa ko? Ka-selfish-an parin ba ito?"
I just did what I think is right. I'm just doing my sister a favor. I'm just giving her what she wants. May mali ba roon? Selfish pa rin ba ako no'n?
It's freaking hard to give her my sky! Kung pwede lang ipagdamot, ipagdadamot ko! Kung pwede lang siyang itago sa bag ko, lagyan ng padlock, gagawin ko.
But the problem is... he's not mine. Hindi ko siya pag-aari. We are not even in a relationship. I don't have the right.
"Damn it," Cloud whispered a curse before averting his gaze at us. Nag-drive ulit ito.
"I just hope you do not regret what you did. There is nothing you can do to restore or fix everything. There's no time machine here," Gunner muttered, showing me a wry smile.
I know.
I just did the right thing, didn't I? Mas pinili ko ang pamilya ko, mas mahalaga sila. Mas pinili kong magsinungaling, alang-alang sa kanila.
I'm such a freaking liar.
Is there any award for that? I will nominate myself if there are any.
Mapait ako napangiti. "This is the end of our love story, guys. It's sad, isn't it?" Napatingin naman ang ito sa'kin at sabay na napabuntong-hininga.
"Hindi pa nagsisimula, mukhang sumuko na kayong pareho," kumento pa ni Gunner.
"Yeah," I nodded. "Sumuko na ako... sumuko na siya," I chuckled, wiping off my tears.
Nang tingnan ko si Cloud ay hindi ito makatingin sa akin. Mahigpit din ang kapit niya sa manibela. Gustong-gusto niya akong pagalitan, ngunit nakikita kong pilit niya pinipigilan ang sarili. Maybe he thinks that it's not the right time to scold me lalo na't nandito si Gunner kasama namin.
"For someone who loves you as a friend, yeah, I'm sad," sambit pa ni Gunner kaya bahagya akong natawa.
Nang tingnan ako ng masama ni Cloud ay kaagad akong tumigil. "At nakuha mo pang tumawa?" he asked in disbelief.
"S-Sorry," I apologized, pouting. Baliw na nga yata ako at nakuha ko pang tumawa ng ganoon.
"Seeing you suffer like these makes my blood boil, bubwit. Tell me, what should we do? Gunner and I are here, sasamahan ka namin."
"You don't have to worry about me," I smiled, tapping his shoulder twice. "I'm sorry. Alam kong nahihirapan ka rin, but here you are. Mas pinili mong manatili sa tabi ko kahit pa ni-reject kita."
Natawa si Gunner sa likod.
"Thank you rin, hoy." Humarap ako rito. "Dalawang beses mo na akong dinamayan. I knw you're still confused about what happened, so I'm really sorry."
"Wala iyon, mas gusto ko pa nga rito. Dramahan lang, iyakan lang, may tawanan pa nga," sagot niya. "E, kung nag-stay ako roon? Baka lalong sumabog utak ko."
Muli akong natawa bago humarap kay Cloud at kinalabit ito. Umiwas naman siya kaagad.
"Galit parin ako."
"You are?" gulat kong tanong at tinitigan siya. He quickly averted my gaze. Natawa naman ako. "I'm sorry then. I'm not a girl who would say 'sana ikaw nalang'. Ayoko no'n."
We all laughed. Saglit lang sana iyon kung hindi lumakas nang lumakas ang tawa ni Gunner.
"Thank you, guys." I smiled at Cloud, then at Gunner. "Thank you for staying by my side."
"Always naman akong nandito, ewan ko nga rito kung bakit sumama," ani Cloud, nakatingin kay Gunner mula sa rearview mirror. "Chismoso amputek."
"Hindi ako gano'n, gago ka. Hindi ko nga sinabi 'yung last na convo namin ni Zad."
Ningitian ko ng maliit si Gunner, pero alam ko sa sarili kong sincere ang mga iyon. "Thank you."
"Your welcome. Alam mo namang hindi ka nito matitiis," he answered, nakaturo pa kay Cloud. "E, hindi ko rin matitis si baby Cloud, kaya heto."
Kaagad siyang minura ni Cloud na ikinatawa niya lang.
I heaved a long sigh. Napasandal ako at tumingin sa binta. I hope he's okay. I hope someday... matawad niya ako. I know this is not what I planned, pero may mga bagay talaga na hindi aayon sa mga naplano mo. Mapaglaro ang tadhana, kapag hindi ka nag-go with the flow, maaaring masaktan ka.
Sa sitwasyon namin, I maybe sad and dumb, but I'm still thankful. We've been together for months, happy and contented. Sa mga buwan na iyon, naging masaya ako ng sobra.
I became his star and he became my sky.
I became his source of energy and he became my strength.
I became his girl and he became my man.
Sabihin man nating walang kami-walang naging kami, naparamdam naman namim sa isa't-isa kung ano talaga ang nararamdaman namin. Naparamdam namin kung gaano namin kamahal ang isa't-isa. Naparamdam namin kung gaano kami kasaya sa tuwing magkasama kami. Just like what a real couples do, right?
Hindi nga lang nagtagal. My fault.
I guess... this is the end. This is how we ended.
* * *
Lie Again
by: thesweetest_thing