Zadie's POV:
"Ms. Jin, salamat sa pagpunta!" pagpapasalamat ko rito matapos niya kaming tulungan ni Papa sa paghahanda ng dinner para kay Ate Za.
"Thank you, Ms. Jin. Mapagkakatiwalaan talaga kita," sambit naman sa kaniya ni Papa. Tumango lang ito at matamis na ngumiti sa 'min bago umalis.
Kararating lang kahapon ni Ate Za galing Canada. Ang usapan namin, dito siya ngayon magdi-dinner with our father. Maya-maya lang siguro ay nandito na siya.
"Maligo ka na anak," sambit ni Papa. Ibinaba ko naman ang cellphone na hawak ko at pumasok sa kwarto ko. Excited na ako, ngunit parang may kung ano sa loob ko at hindi maganda ang pakiramdam ko.
Iniwaksi ko iyon sa aking isipan at naghanda na. Nang marinig ko ang pagtahol ng mga alaga kong aso ay agad akong nagmadali sa paliligo. Mukhang nandiyan na si Ate Za! I couldn't help but to feel so much excitement!
I wear a simple white sleeveless dress. Hanggang tuhod ko ang haba niyon. Hindi naman ganoon ka-special 'yung inihanda namin pero I prefer to wear a formal attire. Kung si Papa nga, naka-texudo pa. Anyway, galing kasi siya sa meeting. Nakakahiya naman kung ako lang ang naka-pambahay.
Pagkalabas ko ng kwarto ko ay agad akong nagtungo sa sala, "Ate Zarine!" tawag ko rito at dali-dali siyang nilapitan pagkatapos ay mahigpit na niyakap. "Welcome back to the Phillippines, Ate!"
"Aww, this is unexpected. I never thought that you will prepare a dinner for me with our father," she answered.
"Papa came up with that idea. He even asked a help from Ms. Jin, Ate Za," sambit ko naman habang nakatingin nang nakakaloko kay Dad. "Nagpapalakas siya sa 'yo, Ate."
"Is that so?"
"That's not what I—"
"Don't deny it, Papa!" I cut him off. Inakbayan naman ako nito at pinisil-pisil pa ang pisngi ko. Hindi ko naman mapigilang mapabusangot.
"By the way, dinala ko rito 'yung mga pasalubong ko sa inyo—"
Awtomatikong napatigil si Ate Za sa pagsasalita nang parehas kaming matawa ni Papa.
"W-Why? Is there something on my face? May nasabi ba akong nakakatawa?" sunod-sunod na tanong nito kaya lalong lumakas ang tawa ko. "Dad! Zadie! Stop it!"
"Hahahaha! Your accent in speaking tagalog is so funny, Ate Za. That's why we're laughing! Pft!" tumatawa paring sagot ko rito.
"Yah! What's the problem with that?!" sambit pa niya at tinaasan kami ng kilay. Muli naman akong natawa kaya si Papa na ang sumagot.
"You spend almost one and half years in Canada. I can't believe your strong accent even if you're speaking tagalog, anak."
"Ang arte mo magsalita, Ate!" pang-aasar ko rito kaya agad niya akong pinanlisikan ng mata. "Aish! Kumakalam na tiyan ko—"
"Pft! Your getting too fat, Zad!" pang-aasar naman sa'kin nito. Wala sa sariling napatingin naman ako sa katawan ko at sinamaan siya ng tingin.
"This is what you called the new sexy! Anong mataba? Maliit lang ako pero hindi ako mataba 'no!" depensa ko.
"I forgot the term but you look like something small and fat, do you know what am I thinking Dad?" nakakuno't noong sabi niya at humarap kay Papa.
"You mean, that word is started with the letter G?"
Ate Zarine laughed. "Yeah! That's what I am thinking! It also ends with the letter L!"
"Yah! Hindi ako gasul, 'no! Napaka-sasama niyo naman sa 'kin!" nakangusong sigaw ko sa kanila na siyang ikinatawa nila.
"You're the one who said that!" sagot pa ni Ate. Nagpapapadyak naman akong nagtungo sa kusina. Whatever! Basta alam ko na sexy ako. Nagkulang lang sa height!
Pagkatapos namin kumain ay napansin ko ang pagiging tahimik ni Ate Zarine sa gilid. Agad ko naman siyang nilapitan.
"Ate Za, is there something wrong or you are just tired?"
"A-Ahm, can we talk lil sis?" she asked. Bigla naman akong nakaramdam ng kaba, ngunit agad ko rin siyang inaya sa kwarto ko.
"There's a veranda here. Masarap mag-kwentuhan doon," aya ko sa kaniya.
Nang makarating kami ay hindi ko maiwasang mapahawak sa dibdib ko ng palihim. Ate Zarine is not that serious. She used to be jolly at lagi siyang naka-smile. Why did she suddenly become serious?
"A-Ate—"
"K-Kamusta kayo ni Vince?" she asked na siyang ikinabigla ko. I can't help but to think na posibleng may kinalaman dito ang pagiging seryoso niya.
"W-We're fine, I guess," sagot ko at saka pilit na ngumiti sa kaniya. "O-Okay naman kami."
"That's good, a-ahm... are you already in a relationship?" tanong pa niya.
Why does something seem wrong? Why do I not seem to like her seriousness?
Umiling ako at napayuko. "H-Hindi pa, Ate. H-He still doesn't know who I am, I'm still p-planning to tell him about it."
Hindi ito umimik pero napansin ko ang mahigpit na paghawak niya sa bakal. Sunod-sunod pa siya napabuntong-hininga. Maging ako ay hindi mapakali sa ginagawa niya.
"Ate, may problema—"
"Can I request something?" she cut me off.
"A-Ano 'yon?"
"Alam kong hindi kita madaling mapapapayag, but can you do it for me? M-Minsan lang ako humiling sayo and I hope you do it for me," sambit pa niya. Maging ako ay mahigpit na napahawak sa lamesa na inuupuan ko habang hinihintay siyang muling magsalita. "Zadie, please..."
***
Vince Toxillo's POV:
"Mamaya na mag-Lord!"
"Push muna!"
"Vince, samahan mo 'ko rito sa mid, tatlo sila rito!"
I was about to join Tyrone when my phone suddenly rang.
"Mamaya na 'yan! Rank 'to, e!"
I just ignored them and answer her call. I maybe lose a star but I can't lose my sun, my moon, and all of my star.
"Bubwit."
"Vince naman!"
"Tang*na mo, pre, mamaya na landi!"
"Hirap namang kalaro nito!"
"Your alliance is getting upset. Mamaya nalang—"
"Don't mind them, what is it?" I cut her off, still ignoring their calls. Damn this assholes, naririndi ako sa paulit-ulit nilang tawag.
"Tinatamad akong pumanik d'yan, e, samahan mo 'ko rito sa parking. Nakasampa ako sa kotse ni Tyrone," she answered so I quickly go downstairs and keep on ignoring Tyrone.
Napatango nalang ako kay Cloud nang makasalubong ko ito at tuluyang lumabas papuntang parking. I looked for her and she was not there in Tyrone's car. I though she was here?
Instead, I found this little puppy who was leaning on the big rock.
"Bubwit—"
"Shh! Tinitingnan ko 'yung mga stars, ang gaganda nila kaya," she cut me off. Napailing naman ako at tuluyan siyang tinabihan at sumandal din sa malaking bato.
I couldn't help but stare at her face. She's right, it's very beautiful. My stars are very beautiful.
"Pero mas maganda ako, 'di ba?" she added and looked at me.
"Of course. You are the most beautiful star of all," I whispered which made her smile genuinely. That's it, my star.
"I will miss this. 'Yung tayong dalawa lang," she whispered.
My brows knitted as I turned my gaze at her. "Pwede naman nating gawin 'to, ah? Habang nadoon sila sa loob, dito tayo."
"O-Oo nga," tipid niyang sagot at muling tumingala sa kalangitan.
"Bubwit."
"Hm?"
I heaved a long sigh. "If you agree to be my star, then I'll be your sky."
She look at me and frowned. "Kung ikaw ang magiging sky... parang ang pangit naman—Hahahaha!"
She burst out laughing when I glared at her. Fvck! Do girls know who embarrassing it is when our pick-up lines or quotes are being unappreciated or they're making it fun?
Aish! This girl really!
"I'm just kidding!" pambabawi niya at niyakap ako. Napailing nalang ako at sinuklay ang buhok niya. She was leaning on my chest. "D-Do you really love me, Vince Asher?"
Napatigil ako at napatingin sa kaniya. Why did she suddenly become serious?
"Ano ba sa tingin mo?" I asked.
"Hm, oo, mahal mo ko."
"Of course, I do," I added and kissed her forehead. I smiled at her when she looked at me. "I hope you know how much you mean to me, Zad."
"I-I know that."
"That's my girl," nakangiting sabi ko pa at binalot siya gamit ang mga bisig ko.
Before I met this girl, I never knew what it was like to smile again for no reason. Just looking at her, I realize that she makes me a better person just for knowing her. Maybe it sounds cheesy but, she's the first thing I think about when I wake up, and the last thing I think about before I fell asleep.
"Bakit? May dumi ba sa mukha ko?" nakangusong tanong niya, wiping her face with her hands.
I chuckled, shaking my head. "May na-realize lang ulit ako habang tinititigan ka," I answered.
"Ano 'yon?"
"That whenever I'm with you, I always feel like I am at home."
***
3rd Person's POV:
Naisipan ng dalaga na pumasok sa loob at samahan ang iba pa nilang kaibigan. Pumayag naman ang binata at sabay silang nagtungo sa kinaroroonan ng mga kaibigan.
"Aba! Saan kayo galing, ha? Anong ginawa niyo?" sunod-sunod na tanong sa kanila ni Keid.
"Laro na ulit!" pang-aaya naman ng binatang si Tyrone, ngunit natigilan ito nang agawin ng dalagang si Ara ang selpon niya.
"Wala munang magse-cellphone! Hindi na tayo nagkakwentuhan na kasali lahat, puro kayo ml!" panenermon pa nito sa kanila. Mabilis namang itinago ng iba pa nilang mga kasama ang kani-kanilang gadget, nakikigulo na sa kanila.
"Let's parteh parteh!"
"Parteh parteh amp! Hahahaha!"
Nasa kalagitnaan sila ng pagsasaya. Ang iba ay sumasabay pa sa masiglang tugtog ng bar na para bang hindi nila alintana ang mga nangyayari sa paligid.
Nang mapansin ng dalagang si Yna ang pagdating ng isang pamilyar na babae, agad siyang natigilan. Siya lamang ang nakapansin dito kaya nang marinig nila ang pagtili nito ay sabay-sabay silang natigilan. Nakakunot ang mga noong humarap sa kaniya.
"Rinnnnn! Oh my gosh! Ikaw na ba 'yan?!" tili nito kasabay nang paglapit sa babaeng nagngangalang Rin.
Nakasuot ito ng kumikinang na pulang damit, kitang-kita ang kaniyang magandang hugis ng katawan. Nakasuot din ito ng matataas na takong, mga mamahaling alahas at bitbit-bitbit ang kulay pula rin bag habang nakangiting humarap sa mga kaibigan.
Agad na nagsitakbuhan ang mga dalaga papunta rito. Nanatili naman sa kaniya-kaniyang pwesto ang mga binata at bakas sa mga mukha nito ang labis na pagkagulat. Aakalain mong nakakita sila ng isang multo.
"Rin! Oh my gosh! You've changed a lot!"
"Na-miss ka namin ng sobra, Rin!"
"Ate Rin, huhu! Na-miss kita, naiiyak ako, huhu!"
"Damn! Ikaw ba 'yan Rin?! Dinaig mo pa kami ni Keid!"
Habang nagkakamustahan ay hindi napansin ng mga dalaga ang biglang pag-alis ng kasama nilang si Zadie patungo sa veranda ng gusali. Mahigpit itong napakapit sa upuan at doon kumuha ng lakas. Wala sa sariling napasandal siya sa pader at unti-unting naglakad at napakapit sa bakal na nagsisilbing harang sa veranda.
Alam niyang nandito na ang kapatid, ngunit bigla na lamang siyang nanlamig na parang bangkay. Parang kasing bilis ng mga kabayo ang tibok ng puso niya. Nais na niyang hugutin ang mga ugat nito upang matigil ang pagtibok nitong habang tumatagal, bumibilis at lumalakas na para bang maririnig na nang taong lalapit sa kaniya.
Hindi siya makapaniwala. Kung ang mga kaibigan niya ang nagulat, mas doble roon ang nararamdaman niya. Hindi lang pagkagulat, kundi takot, kaba at sari-saring emosyon.
Nang mapansin ng binata na wala ang dalaga, agad niyang itong hinanap nang tawagin siya ng babae na siyang ikinatigil ng lahat.
"V-Vince! W-wala ka paring pinagbago, ikaw na ikaw parin 'yan," sambit sa kaniya ng dalaga. Nakatingin lamang ng diretso ang binata sa mga mata nitong nagningning nang makita siya. "I-I missed you, Vince. I miss you so damn much!"
Pagkatapos noon ay niyakap nito ng mahigpit ang dalaga na siyang nakita ng lahat, maging si Zadie. Mapait itong napangiti at biglang nagbalik ang alala niya noong huling silang nagkausap ng kapatid.
"Zadie, please return Vince to me."
Napako sa kinauupuan ang dalaga matapos marinig ang pakiusap ng kapatid. Handa siyang gawin ang lahat para sa kaniya dahil malaki ang utang na loob niya sa kapatid, ngunit pakiramdam niya ay sobra-sobra ang gustong hingin na kapalit nito.
"I-I want him back, g-gusto kong magpakasal kami right after his graduation. Please, Zadie, pakawalan mo na siya," sambit pa nito.
Para namang sirang plaka na nagpaulit-ulit ang sinabi ng kapatid sa isip niya. Parehas na silang umiiyak ngunit mukhang hindi napansin ng dalaga ang pagtulo ng mga luha niya. Naramdaman niya lamang ito nang pumatak ito sa mga kamay niya kung kaya't wala sa sariling napatingin siya roon.
Hindi niya nagawang umimik. Para siyang napipi. Pakiramdam niya ay huminto ang lahat ng bagay na gumagalaw sa paligid niya maging ang hangin. Hindi siya makahinga. Parang may kung anong sumasakal sa kaniya, unti-unting dinudurog ang puso niya.
"H-Hindi pa naman niya alam ang lahat, 'di ba? W-What if sabihin mo nalang na you don't really love him and tell him the truth, the real you. Just please, I want him to comeback."
Vince is her man, her everything, her strength and even her weakness. He is her every reason, every hope, and every dream she's ever had. That's how she describes her sky. That's how she describes Vince Asher Toxillo.
"H-He is my everything, and he always call me her star and now you want me to give him to you? You want me to give my sky to you?" tanong niya sa kapatid. Hindi niya alintana ang mga luhang sunod-sunod na nagsisibagsakan sa magkabilang pisngi niya.
"You can't? Are you telling me that you can't do it?" tanong sa kaniya ng kapatid. Ang naging dating naman niyon sa dalaga ay kapag hindi niya ibinigay ang gusto nito, posibleng lumayo ang loob ng kapatid sa kaniya.
"P-Pero hindi ko maunawaan, Ate Za. I-I thought it was okay with you. B-Bakit bigla mo nalang siyang gustong kunin sa 'kin?" naguguluhang tanong niya rito.
"It's not like I was trying to steal him to you, Zad. You know in the first place that he is mine and we're still engaged!" sagot nito sa kaniya. Nagulat ang dalaga sa biglang pagtaas nito ng boses.
Gusto niyang marinig mula sa kapatid na niloloko lamang siya nito.
Gusto niyang marinig na gusto lang siyang paiyakin nito at walang katotohanan ang lahat ng sinasabi niya, ngunit parang malabo na iyong mangyari.
Her sister was sincere in her words and she was so damn serious.
"So tell me Zadie, can you do it for your sister?"
Parang may sariling isip ang ulo niya at unti-unting napatango sa kapatid na siyang ikinangiti nito. Mabilis siyang nilapitan ng kapatid at mahigpit na niyakap.
"Thank you so much, Zad. I know you can do it for me, alam kong hindi mo ako bibiguin," bulong pa nito sa kaniya. Mapait namang napangiti ang dalaga at niyakap pabalik ang kapatid kasabay nang muling pagtulo ng mga luha niya.
She hopes her sky will forgive him.
She hopes her sky will understand.
She doesn't want to do it but she has no choice. Hindi niya kayang hindi-an ang kapatid at magalit ito sa kaniya. Isa pa, hindi rin siya sigurado kung anong magiging reaksyon ng binata kapag nalaman niya ang buong katotohanan.
"Lil sis!"
***
Lie Again
by: thesweetest_thing