"Hi," Josh greeted and come near me.
"A-Ah, hey." bati ko at lumilingon lingon sa likod n'ya nagbabakasakaling nasa likod n'ya si Seb.
But there's none, there is no one. He came alone.
"Ah, just wanna ask, where's Seb and why are you here?" maybe it's rude asking him but I can't help my self. I waited for my suitor and not a friend.
"Pinakiusapan n'ya akong dalhin 'to sayo, at hindi naman ako makahindi kasi mukhang nagmamadali yung tao. May pupuntahan ata," he explained at naniningkit ang mga ko na tinignan sya. "Swear Chyl he just asked me about this." tinaas pa nito ang kamay na parang nangangako.
Tumango tango na ako at senyales iyon na naniniwala na ako.
Tumayo ako at aalis na sana ng hawakan ako nito sa kamay.
"Hindi mo ba 'to kakainin?" turo nya sa dalang pagkain na pinadala daw ni Seb.
"Nawalan ako ng gana, sorry. You can eat that if you want," sabi ko at nginitian sya. Paalis na sana ako ng magring ang phone ko.
-Seb's Calling-
I immediately answered it.
"Hey love, sorry if I just asked someone to deliver it to you. Nagka-emergency kasi, hope you it eat hm?" I turned my gaze at Josh who's comfused who am I talking to. "Hey love, you still there?" tanong nya sa kabilang linya.
I sighed before answering him.
"Yeah, I will eat it. Thank you, and please take care," ani ko at ako na ang nagbaba ng tawag.
Take care because I have something to tell you tomorrow and it's for you only.
Bumalik ako sa pagkaka-upo sa tabi ni Josh.
"Tumawag sya noh?" he ask pertaining to Seb.
"Yes." maikling sagot ko.
Inabot nya sa akin ang pagkain ko at ngumiti.
"I told you he has some emergency to deal with, di ka naniniwala sa
akin," malungkot na ani nya at para naman akong nakonsensya dahil iyon pala ang iniisip nya kaya ako aalis kanina.
"Ah no Josh I believed you it's just that... I don't expect that you are the one to be here and not Seb." pagpapaliwanag ko at sa tingin ko naman ay naintindihan nya iyon dahil sa pagtango niyo.
"Chyl, I have a question," he spoke. "You are going tomorrow night, right," then look at me.
"Yes, why did you ask?" ani ko na ngumunguya pa.
"N-Nothing." he shrugged his head like his thinking something but he needs to forget it.
What's that huh? I don't want to ask him tho, baka pagkamalan akong chismosa nito.
"Kumain ka na ba?" I ask him in the middle of silence, he nod. "Okay." I said and finish my meal.
Nakakapagtakang kaya ko naman kumain mag-isa at magstay mag-isa dito ay sinamahan ako ni Josh. Kasi akala ko ay aalis na sya sa tabi ko but he did not, he wait for me to finish.
"Are you finished?" tanong nito at tumango naman ako sa kanya, then stood up and offer my hand to him.
Tinignan pa muna nya iyon bago tanggapin at tumayo na rin.
I, then let go of his hand.
Umalis na kami doon na magkasama at nagulat ako sa pagtalon ni Ceejhay sa harapan ko ng makarating kami sa entrance ng canteen.
"Chyl! I found you, finally," tili nito at tinakpan ko naman ang bunganga nya.
"Napaka-ingay mo talaga," ani to at unti-unti kong tinanggal ang kamay sa bibig nya.
Kunwaring sinamaan naman ako ng tingin nito ngunit umakbay din kalaunan.
"Let's go to the mall, later, okay?" yaya nito, I look at her like I'm questioning, why? "I'll buy my heels to wear tomorrow, kaya papasama sana ako," tumataas baba ang kilay nito at hinihintay ang sagot ko.
"Okay, half day lang naman e. Pumasok ka sa 2 subjects natin then diretso na tayo sa mall,"
"Sige... Ow wait, sino pala sya," turo nya sa gilid ko at napatingin naman ako doon.
He's still here?
"He is Josh," turo ko. "Ah, Josh meet my bestfriend, Ceejhay." pagpapakilala ko sa kaibigan. "And Cee, Josh my friend."
"Oooowww," bumibilog ang bibig na reaksyon nito bago ilahad ang kamay. "Nice to meet you, Josh. I think I saw you somewhere.... Ah yung sinuntok ni insan! Ikaw yon diba?" makunat na tawa nito at napakunot naman ako ng noo sa sinabi nya.
So, it's true that Seb deal with this man?
"A-Ah yeah, nice to meet you Pater. I'm Josh Ramirez." ani nito at kinuha ang kamay ng isa.
"Oh, Nice to meet you again Ramirez. I'm Ceejhay Dela Paz." binigyan ng babae ang lalaki ng pilit na ngiti, habang pinapaulit ulit ang apelyido nyang Dela Paz.
Gago ka talaga Ceejhay.
"Chyl, I need to go now, thanks for your time," paalam ni Josh at bumaling naman ako sa kanya.
"Ah thank you—" oh he didn't let me finish my word, okay.
We go back to our classroom when the breaktime ends and unexpectedly my heart jump out of my body when I saw blue roses at my chair.
And of course that's automatically from my suitor.
"Sweet ng boyfriend mo, may pagpadala ng bulaklak," siniko ako ni Ceejhay at hindi ko alam kung maasar ba ako dahil siniko nya ako o kikiligin kasi tinawag nyang boyfriend ko iyon kahit hindi pa naman.
"Hindi ko pa boyfriend Cee, 'wag ka excited," natatawa kong sabi sa kanya.
"Uy kilig si tanga. Di mo PA boyfriend ibig sabihin ba non may balak ka ng sagutin?" naeexcite nya akong inalog alog at parang tangang kinikilig.
Nag-iimagine siguro 'to.
"Oo naman, I am planning to say 'yes' tom—"
"Waaaaah, tangina mo, kelan mo sasagutin?" nagtititili nyang saad at napapatingin naman sa amin ang mga kaklase ko
Gago ang OA kasi ang ingay pa.
"Yan inuna mo kasi pagtititili mo dyan— bukas," at muntik na kong mahulog sa armchair ko ng itulak ako neto.
Gago.
"Ceejhay tigilan mo nga, ang sakit na ng braso ko," reklamo ko dahil patuloy pa sya sa pag-alog sa akin.
"Ay sorry, sorry," balik sa pagiging desente kunwari at tinigilan ako. "Sure na 'yan ha? Sasabihin ko kay Seb tanungin ka na bukas, WAAA!" tili ulit nito at parang gagong pinagpapapadyak ang paa nya.
Hindi mapigilan ang kilig. Sya ba sasagot, o sya ba sasagutin ko? Tangina masyadong excited.
Class Dismissed and now we are heading to our next destination. The mall.
"Sino susundo sa atin?" tanong ko ng mainip na kakahintay sa labas ng gate. Sabi kasi nito ay may susundo daw sa amin at maghintay lang kami at ilang minuto na ang nakakalipas ay wala pang dumadating.
"Iyan na oh," turo nya sa kalsada at nagulat ako ng kotse ni kuya ang pumarada sa harapan namin.
Wow close pala sila ni kuya.
"Si kuya?" taka kong tanong.
"Yep," tango nya at mabilis na sumakay sa kotse.
Sa may tabi ito ni kuya sumakay at ako naman ay sa backseat. Sure ba syang gusto nya akong isama, kasi pwede naman magdate na lang sila ng kuya ko diba?
"Sure ka Ceejhay isasama mo pa ako?" tanong ko dito na hindi maalis ang ngiti sa mga labi.
"Oo, wala akong kasama pumili ng sapatos ko,"
"Iyan oh si kuya, kasama naman paanong wala kang kasama?" naguguluhan kong sabi.
"Basta, ikaw den bibilihan ng kuya, wala ka pa dibang susuotin?" pagtutukoy nito at naalala ko ngang hindi pala ako mahilig sa ganoong mga bagay malamang wala nga akong susuotin.
Nakarating kami sa mall at dumiretso agad kami sa shoes store where we can buy what we need.
Mabilis na tumakbo si Ceejhay na pumasok doon at excited habang si kuya ay mabilis din namang sumunod sa kaibigan ko at iniwan ako.
Sino ba ang kapatid? Ba't ako ang iniwan?
Napapailing na lang akong sumunod sa kanila na malalaki ang hakbang upang maabutan ang mga lakad nila.
Tumitingin ako sa mga sandals and heels ng may mamataan ako sa hindi kalayuan sa aking pwesto.
Wala sa tabi ko si kuya at si Cee dahil nandoon sila sa kabilang dulo sa kanan at ang nakikita kong tao ngayon ay sa medyo dulo sa bandang kaliwa.
Eto ba ang emergency na sinasabi nya.
And I am not mistaken. It's Seb with... Apple.
So this is what an emergency look like, he is with a girl joining her to buy a stuff, enjoying her company, laughing of what she's saying.
Ako dapat ang kasama nya diba? Ako dapat yung sinasamahan at binibigyan nya ng mga ngiting nasisilayan ko ngayon sa kanya pero bakit sa iba nya ibinibigay ang atensyong dapat nasa akin? Is she really just friend?
Is he courting me or just playing? I don't know.