Darylle's Point of View
Hindi ko pa rin lubos maisip na wala na si lolo Romeo. Ayaw pa rin magsink-in sa utak ko ang mga nangyari sa nakalipas na araw.
Hindi talaga lahat ng bagay ay nananatiling permanente lalo na kapag oras mo na.
Nandito nga pala ako sa condo ngayon nag-aasikaso ng mga gamit. Hindi rin natuloy si Andriana sa pagbalik sa Amerika dahil sa biglaang pagkamatay ni lolo Romeo, humingi ulit siya ng dalawang linggo na absence sa university na pinapasukan niya sa Amerika at pinayagan naman siya.
"Moo, tapos ka na bang mag-ayos?" Malakas na boses na sabi ni Andriana mula sa labas ng closet room.
"Yeah, I'm done." Sagot ko mula sa loob ng closet room.
"By the way, nandoon na pala ang mga kaibigan natin sa funeral wake ni lolo, kadarating lang daw nila." Sabi niya.
Isinara ko na ang maliit na maletang dadalhin ko patungo sa lugar ng funeral wake ni lolo dahil dun na muna kami mag-stay. Hindi na muna kami uuwi ng ilang araw dahil sigurado kaming marami ang bisitang darating sa funeral wake ni lolo, sa mga kamag-anak pa lang ay sobrang dami na eh, paano pa kaya sa mga nakakakilala kay lolo?
"So, let's go?" Bungad na tanong ni Andriana sakin pagkalabas ko ng closet room.
"Oum, let's go." Sagot ko sa kanya.
Sa isang maliit na luggage na dala ko ay nandun na ang mga damit namin ni Andriana, kasama na rin ang mga personal hygiene namin.
Tumawag rin ako kagabi kay mommy pero si daddy ang nakasagot at sinabi niya sakin na nagpapahinga na si mommy. Mabuti't nagawang pagpahingahin ni daddy si mommy, kasi sa natatandaan ko nung mamatay si lola na kahit bata pa ako non ay hindi nakapagpahinga si mommy, lalo nung mamatay ang bunsong kapatid ko na si Derrence.
Isinakay ko na sa compartment ang luggage na dala ko, sabay na kaming pumasok ni Andriana sa kotse.
"Kaya mo bang magdrive, moo?" Tanong ni Andriana sakin. "Kung di mo kaya ay ako na ang.."
"Kaya ko, moo." Ngiting sabi ko kay Andriana.
"Sigurado ka, ah?" Paniniguradong tanong niya, tumango naman ako.
Actually, marunong ng magdrive si Andriana. Tinuruan ko siyang magdrive sa racing truck, ilang buwan bago siya umalis papuntang Amerika.
Pinastart ko na ang engine at agad na sinimulang magmaneho.
Sa kalagitnaan ng byahe namin ay agad kong napansin ang isang itim na kotse na kanina pang sumusunod samin mula ng makalabas kami sa parking lot building ng condominium building ko.
Hindi ko ipinahalata kay Andriana ang nangyayari, mabuti na lang ay busy siya kakatingin sa cellphone niya.
Sumulyap ako sa rear mirror ng sasakyan ko at hindi pa rin kami tinatantanan ng itim na kotse. Nakasunod lang ang itim na kotse na yun sa sasakyan ko, kaya naman bahagya kong binilisan ang pagmamaneho ko.
Sino kaya ang taong yun?
Sa wakas ay nakarating na rin kami sa lugar ng funeral wake ni lolo. Nakasunod pa rin ang itim na kotseng sumusunod samin mula kanina pa, bumaba na kami ni Andriana sa kotse. Kinuha ko naman sa compartment ang luggage na dala-dala namin.
Bahagya kong sinulyapan ang kotseng nakasunod samin, hindi ko maaninagan ang taong nasa loob dahil tinted ang salamin ng kotseng yun.
Hindi ko na lang ipinahalata kay Andriana na may tinitingnan ako. "Let's go, moo." Pag-aayang sabi ko sa kanya, tumango naman si Andriana sakin.
Naglakad na kami patungo sa elevator, pagpasok namin ay siyang huling sulyap ko sa taong bumaba sa kotseng nakasunod samin. Nakatingin lang siya mula sa malayo sakin, nakapuros itim siya. Sino kaya ang taong yun? Bakit niya kami sinundan hanggang dito?
Pasara na sana ang elevator na may kamay na biglang lumitaw sa gitna ng pinto nang elevator para hindi tuluyang sumara, agad ko naman pinindot ang open/close button.
"Tito Ice?" Gulat kong tawag sa kanya, habang may bitbit siyang mga karton.
"Oh, Darylle. Can you help me?" Tanong na sagot niyang sabi sakin, agad ko naman siyang tinulungan. Kinuha naman ni Andriana ang luggage sakin. "Wait, marami pa yan." Sabi niya.
Bahagya naman akong sumilip sa labas ng elevator, para na rin harangan ang pintuan ng elevator at hindi magsara. Nakita ko naman na kasama pala ni Tito Ice sina daddy at ang iba pa nilang kaibigan.
"Dito na kami sa kabilang elevator." Sabi ni daddy kay Tito Ice at Tito Karl.
"Okay sige." Sagot na sabi ni Tito Ice kay daddy.
Sumara naman na ang elevator matapos makapasok nina Tito Ice at Tito Karl.
"Ang dami naman po nyan, Tito Ice?" Bungad na tanong ko sa kanya.
"Marami kasing bisita na darating mamaya para sa funeral wake nang lolo mo kaya ang daming pinamili ng daddy mo." Sagot niya sakin.
"Ah ganun ba, tito?" Nasabi ko na lang, sigurado yun malamang talaga na maraming bisita mamaya dahil bukas na sa publiko ang funeral wake ni lolo.
"Oh, hello, Andriana." Bati ni Tito Karl sa kanya.
"Hello po, tito Karl and tito Ice." Ngiting bati rin ni Andriana at nagmano sa kanilang dalawa.
"Naku po! Tumatanda na talaga kami." Natatawang sabi ni tito Ice.
"Hindi naman po tito." Ngiting sabi ni Andriana.
"Kailan ka pa dumating, Andriana?" Tanong ni tito Karl.
"Last week pa po tito, pero dapat ay flight ko po ngayong araw pabalik ng Amerika pero naudlot po dahil sa biglaang pagkawala ni lolo Romeo. So, I extend my staying here for two weeks." Sagot ni Andriana.
"Ah, kaya nga eh, lahat kami ay nagulat sa ibinalita ni Dharenz nung isang araw, na wala na nga daw si tito Romeo." Sabi ni tito Karl.
"Nakakabigla nga po yung nangyari." Sabi ni Andriana at bumuntong hininga.
Huminto na ang elevator at bumukas. Bumungad agad samin ang mga assassins ni mommy para tulungan sina tito Karl at tito Ice sa mga karton na dala nila.
Bahagya naman silang yumuko sakin nang makita nila ako, alam na rin naman nila na opisyal ng naibalik kay mommy ang trono bilang pinuno ulit ng buong Mafia.
Matapos nilang mailabas ang mga bitbit nina tito Karl at tito Ice ay lumabas na kami ni Andriana sa elevator. Hinawakan ko naman ang kamay ni Andriana habang sa kabila naman ay hawak ko ang luggage na dala-dala ko.
Hindi pa man kami nakalalapit sa entrance kung saan nakaburol si lolo ay sobrang dami na nang tao, sa hallway pa lang.
Shit! Sobrang dami ng tao ngayon, ang aga pa lang. Akala ko ay mamayang gabi pa darating ang mga bisita na nakakakilala kay lolo.