Darylle's Point of View
Matapos makaalis nina Mommy at Daddy ay bumalik na akong muli sa swivail chair ko.
Hindi pa rin mawala sa isipan ko ang tungkol sa pagbabalik nang posisyon ni Mommy sa Mafia. Ayaw ko mang ibalik sa kanya ang posisyon bilang leader nang Mafia pero desisyon yun ng Imperyo at kailangan ko pa rin yung sundin.
Sa kalagitnaan ng ginagawa ko ay biglang tumunog ang cellphone ko, agad ko naman yung dinampot para sagutin. Hindi na ako nag-abala pang tingnan kung sino ang tumatawag.
"Hello.." Bungad kong sabi sa kabilang linya.
"Moo.." Si Andriana lang pala ang tumawag.
"Hmm, why?" Tanong ko sa kanya.
"Hindi ako makakauwi ngayon, I think sa makalawa na ako uuwi. Is it okay?"
"Mmm, it's alright." Sagot ko sa kanya. "Give your time to your family, I know how you miss them." Sabi ko pa sa kanya.
"Thank you, moo." Malambing niyang sabi sa kabilang linya.
"Mmm, your always welcome." Sagot ko na lang sa kanya. "By the way, wait for me before you comeback to America. I'm leaving for a business trip but it will only last a few days."
"It's okay, moo. Take your time and please don't get tired on work."
"I will, moo." Sabi ko na lang sa kanya.
"Alright, I'll hang up this call. I love you.."
"I love you more.." Sabi ko sa kanya. Siya na ang nagbaba ng naging tawag namin kaya naman inilapag ko na ulit sa mesa ang cellphone ko.
.
.
.
Natigilan naman ako sa ginagawa ko nang may biglang kumatok sa pinto. Bahagya ko namang sinulyapan ang pintuan, at ang sekretarya ko lang pala ang taong kumatok.
"It's already 5:30pm, sir. Ire-remind ko lang po sana sayo yung inihabilin po ni Madam E kanina." Sabi niya sakin.
"Yeah, thanks." Sabi ko na lang sa kanya.
Lumabas na siya nang opisina kaya naman tinapos ko na agad ang mga kailangan kong pirmahan na mga papeles. Inayos ko na muna ang sarili ko bago ako tuluyang tumayo at lumabas na nang opisina.
Sumakay na ako nang kotse at agad na binuhay ang engine ng sasakyan. Nagsimula na akong magmaneho pauwi nang condo ko dahil dun ako kukuha ng mga gamit, medyo malayo kasi ang lugar nang sarili kong bahay kaya mas better na sa condo ko na lang ako kumuha nang gamit.
Pagdating ko sa condo ay agad akong dumeretso sa banyo para maligo't mag-asikaso.
Matapos kong maligo ay inasikaso ko naman ang mga gamit na dadalhin ko. Kinuha ko ang luggage para ayusin na ang mga gamit kong dadalhin patungong Korea, yung makakapal na damit ang dinala ko dahil malamig ang klima dun.
Ilalagay ko na sana sa compartment ng sasakyan ko ang luggage ko ng may maramdaman akong tao na nagtatago sa isang poste dito sa parking lot. Hindi ko na lang pinansin pa yun, na kunwari'y hindi ko alam na nararamdaman ko siya.
Matapos kong ilagay sa compartment ang luggage ko ay sumakay na ako sa kotse at agad na pina-start ang engine.
Nagsimula na akong magmaneho, sinadya kong dumaan sa way ng taong nagmamasid sakin kanina, na kunwari'y hindi ko siya nakita. Tiningnan ko ang side mirror ko pero hindi ko maaninagan ang mukha niya dahil naka cap at nakahood jacket siya na may mask ang bibig kaya hindi ko talaga makikita ang mukha niya. Sino kaya ang taong yun?
Sa kalagitnaan ng byahe ko patungong private airport ay bahagya akong napasulyap sa wrist watch ko at 6:30pm na pala, malapit na rin naman ako sa departure area eh, kaya hindi ako kinakabahan na malate.
Pagkarating ko sa departure area ay agad kong nakita si Mommy na prenteng nakasandal sa labas ng pinto nang kotse nila ni daddy.
Bumaba na ako ng sasakyan, agad naman na lumapit sakin ang isang lalaki para kunin sakin ang luggage na dala-dala ko.
Naglakad naman na ako patungo sa kinatatayuan ni Mommy. Lumabas naman si daddy ng kotse para i-bro hug ako. Tsk. Kahit kailan talaga si daddy, parang mag-tropa lang talaga kami eh.
"Please take care of your mommy, son, may pagka-siraulo pa naman yang nanay mo." Bulong na sabi ni daddy sakin kaya naman bahagya akong natawa at napailing na lang.
"Narinig ko yun, Dharenz Zekiel, kapag ako nabadtrip sayo.. ikaw ang unang tao na hahantingin ko pagbalik ko galing Imperyo." Mataray na sabi naman ni mommy sa kanya.
Natawa naman si daddy. "Kung mahahanap mo agad ako." Natatawang sabi niya kay mommy, napairap na lang si mommy sa kanya.
"We'll see, Dharenz Zekiel." Seryosong sabi ni Mommy.
"Umayos ka, Mrs. Monteverde." Hindi maipintang mukha na sabi ni daddy.
"Oo, Mr. Monteverde." Ngising sabi ni Mommy.
"Wife naman eh.." Nagtatampong tono na sabi ni Daddy.
"Oh!" Sabi ni Mommy.
"Tsk." Ungot ni Daddy. "Sige na, I love you, ingat kayo sa byahe." Sabi na lang ni Daddy at hinalikan sa noo si Mommy, napairap na lang ako.
"Akyat na ako, dad, ingat sa pag-uwi." Sabi ko na lang kay daddy.
"You too, son.." Hindi na ako sumagot pa, iwinagayway ko na lang ang kanang kamay ko habang umaakyat ng eroplano.
Kaagad naman akong inasikaso ng mga tauhan ni mommy na nasa eroplano.
Ilang araw o linggo ba kami mawawala ni mommy?
Ang dami ko na namang aasikasuhin nito pagbalik ko. Sigurado akong matatambakan na naman ako ng trabaho nito sa opisina kapag nagkataon.
Ilang minuto pa ang lumipas ng maramdaman kong pumasok na rin si mommy nang eroplano. Bahagya ko naman siyang sinulyapan dahil nasa tapat ko lang siya na seat.
"Take a nap, son, gigisingin na lang kita kapag nasa Korea na tayo." Biglang sabi ni mommy habang inaayos ang seatbelt niya. "Fin," tawag niya sa isang lalaki.
"Yes, madam." Sagot na paglapit nito sa kanya.
"Kapag okay na ang ayos ng eroplano sa himpapawid, pakidalhan ako dito ng wine, okay." Utos ni mommy sa kanya.
"Yes, madam." Sagot niya kay mommy at yumuki. "How about you po, sir?" Sulyap na tanong niya sakin.
"Same on her." Sagot ko na lang sa kanya, tumango naman siya.
Gustuhin ko man na umiglip ay hindi ko magawa. Ganito ba kapag stress? Yung gusto ng katawan mo magpahinga pero ayaw ng diwa mo. Madalas akong ganito lalo na kapag may iniisip na problema o kaya kapag sobrang pagod na pagod.