Eliza's Point of View
Pagkauwi namin ni Dharenz ay dali-dali kong kinuha sa taas ng kwarto namin ang susi ng motor ko. Hindi naman na ako pinigilan pa ni Dharenz dahil habang nasa byahe kami kanina ay nag-usap na kami at nagpaalam ako sa kanya na pupunta ako nang Batanes, sa Hidden Mansion. May mga kailangan kasi akong kunin na mga bagay na itinago ko dun mula ng bumaba ako sa trono bilang isang leader ng Mafia.
"Ingat sa pagmamaneho, wife." Makahulugang sabi sakin ni Dharenz. Alam kasi niya kung paano ako mag-drive ng motor.
"I will, hubby." Ngiting sabi ko sa kanya.
Sumampa na ako sa motor ko, dinampot ko naman ang black gloves at helmet para suotin. Pina-start ko na ang motor at bumusina para buksan ng guard ang gate. Tumango naman ako kay Dharenz na nakatayo sa entrada ng pintuan ng Penthouse, tumango na lang din siya bilang sagot.
Nag-umpisa na akong magmaneho at dere-deretso lang akong lumabas ng Penthouse. Nang makalabas na ako ay agad kong pinaharurot ang motor ko, ganito naman ako magmaneho noon pa. Atsaka, mula ng maupo si Darylle bilang Mafia King ay gabi-gabi kaming nasa racing hub ni Dharenz para magkarera. Nakagawian na kasi naming gawin yun bilang bonding naming mag-asawa dahil nu'ng nasa posisyon pa ako noon ay wala akong ganu'ng oras kay Dharenz.
Sa ngayon may mga kailangan akong tapusin na hindi ko na nagawa mula ng maipasa ko sa anak ko ang posisyon bilang leader ng Mafia. May mga tao ding bumabalik sa nakaraan na hindi ko nagawang burahin sa mundong 'to dahil sa batas na sinusunod ko. Kung gaganti man ako sa mga taong yun ay hindi ako mismo ang papatay sa kanila dahil mismong sila ang papatay sa sarili nila.
Nung mga panahon na may tinorture ako sa Hidden Mansion, matapos no'n ay ipinatawag ako sa Imperyo para parusahan dahil kahit na hindi ko kamay ang ginamit ko no'n para parusahan ang mga inosenteng taong yun na wala namang kinalaman sa Mafia ay labag pa rin sa batas ng Imperyo. Pero kung sila mismo ang kikitil sa sariling buhay nila ay wala yun sa batas ng Imperyo dahil pagpapahirap lang ang pwede naming iganti sa mga taong gustong-gusto naming patayin.
Makalipas ang ilang oras na pagmamaneho ay nakarating na rin ako sa Hidden Mansion sa Batanes. Ipinark ko agad ang motor ko pero hindi pa man ako nakakababa'y bigla akong natigilan dahil sa mga sasakyan na nakapark dito sa Hidden Mansion. Matagal-tagal na rin kasi mula ng umalis ang mga assassins kong nakatira dito noon.
Naglakad na ako papasok nang mansyon.
Bahagya akong natigilan nang sa pagpasok ko sa loob ay nandoon ang anim kong assassins na prenteng nakaupo sa salas. Bahagya naman silang lumingon mula sa kinatatayuan ko.
'Anong ginagawa nila dito?'
"Miss S!" Tawag sakin nina Miggy, Aaron, Jonsen at Kean.
Samantalang sina Spike at Lawrence ay ngumiti lang nang makita ako.
"What are you doing here?" Tanong ko sa kanila at naglakad patungo sa salas.
"Master Raiko sent us here." Sagot ni Lawrence sakin.
Tsk. May usapan na kami ni Raiko tungkol dito na wag niya nang abalahin pa ang mga to dahil may mga pamilya na sila na dapat protektahan.
"Raiko and I already talked about this." Seryosong sabi ko sa kanila. "I already told him that I don't need an assassins anymore."
"We're still part of the organization. So whether you like it or not, we still have to protect you, especially since the position as the leader of the entire Mafia has been restored to you." Seryosong sabi ni Lawrence kaya hindi ako nakapagsalita. "We knew everything why the position as leader was returned to you."
"I already told Raiko that I don't need anymore assassins, especially the six of you." Sabi ko sa kanila.
"Why?" Tanong niya.
"Because I don't want to hurt one of the family members you have now." Sagot ko sa kanya.
"It's still our duty to protect you." Singit na sabi naman ni Spike.
"I know.." Sabi ko. "But Raiko didn't explain to you who is the person who will come and want to kill me?" Tanong ko sa kanila, umiling naman silang lima pwera lang kay Lawrence.
"Wala siyang nabanggit nu'ng nagtungo kami mismo sa Imperyo para sabihin na ikaw na ulit ang leader nang Mafia." Sagot niya sakin.
Napabuntong hininga naman ako. "Actually, may usapan na kami ni Raiko na hindi niya na kailangan pang ibalik kayo sa pagiging Mafia assassins ko dahil mas kailangan niyong pagtuunan nang pansin ang binuo niyong pamilya matapos kong bumaba noon sa posisyon ko bilang leader." Paliwanag ko sa kanila.
"Ang totoo nyan si Dharenz ang nagrequest kay Raiko na ibalik kami para maging mga assassins mo ulit." Natigilan naman ako sa sinabi ni Lawrence.
'Nirequest ni Dharenz?'
Hindi na ako nagsalita pa dahil hindi ko alam kung ano pa ang pwede kong sabihin sa kanila. Kailangan kong sundin ang naging desisyon ng Imperyo kaya wala akong choice kundi ang tanggapin na maging mga assassins ko ulit sila.
"Alright, wala na akong magagawa pa kung ang desisyon ng Imperyo ay maging mga assassins ko ulit kayo." Sabi ko sa kanila. "By the way, nandito lang ako para kunin ang mga gamit na itinago ko dito mula nang bumaba ako sa posisyon ko sa Mafia." Napatango-tango naman sila.
Tumayo naman na ako para magtungo sa taas upang kunin ang mga gamit na sinasabi ko. Hindi pa man ako nakakahakbang sa hagdan nang bahagya akong huminto.
Bahagya naman akong humarap sa kanila. "Welcome back here guys." Ngising sabi ko sa kanila, ngumiti naman sila.
Umakyat na ako sa taas at agad na dumeretso sa kwarto ko dito.
Pagpasok ko sa loob ay agad akong lumapit ako sa isang cabinet upang ikutin ang isang vase para buksan ang isang sekretong pintuan.
Dahan-dahan naman akong bumaba sa hagdan matapos kong mabuksan ang sekretong pintuan. Ilang taon na rin ang lumipas mula nang mapasok ko ang sekretong kwarto na to. Bago ko pa man maipasa kay Darylle ang posisyon ko ay saka ko lang nalaman ang tungkol sa kwartong to. One time kasi nung magtungo ako dito para sana isipin kung saan ko pwede ilagay ang mga mahahalagang bagay na kailangan kong itago ay hindi ko sinasadyang mahawakan ang isang vase at bahagyang maikot yun kaya ayun dun ko nalaman na may sekretong kwarto pala na nakatago sa kwartong to.
Kaagad ko namang kinuha ang mga bagay na kailangan ko.
Nagpaalam na ako sa anim kong mga assassins matapos kong makuha ang mga bagay na kailangan ko. Nagsitanguan lang sila dahil sobrang busy sila sa pag-aasikaso nang mga pinamili nilang mga groceries para sa pag-stay nilang muli sa Hidden Mansion.
Napapailing na lang ako nang lumabas ako sa mansyon. Bago ako sumampa sa motor ko ay isinukbit ko na muna ang isang malaking backpack sa likuran ko, nasa loob kasi ng bag ang mga gamit na kinuha ko sa kwartong yun.
Kinuha ko na muna ang cellphone ko para tawagan si Dharenz.
"Hello wife.." Bungad niya sakin.
"Please get ready my things, I'm on my way." Sabi ko sa kanya.
"Aye, aye, Captain!" Masiglang sabi niya sa kabilang linya.
"Mukhang masaya ka yata na aalis ako, ah? Hmp." Mataray na tonong sabi ko sa kanya.
"Hindi ah!" Sagot niya skain.
"Talaga lang, huh?"
"Opo wife.."
"Tsk." Ungot ko.
"Sige na wife, ingat sa pagmamaneho. I love you.."
"Mmm.. I love you more, hubby."
"Kinikilig ako wife, wag kang ganyan."
"Tsk." Ungot ko. "Sige na, I hang up this call, see you there." Sabi ko sa kanya at ibinaba na ang tawag.
Matapos nang usapan namin ay pina-start ko na ang motor ko. Bahagya naman akong bumusina, senyales na aalis na ako.
[PENTHOUSE]
Alas-sais na ng hapon nang makarating ako sa Penthouse. Pagpasok ko sa loob ay agad kong nakita si Dharenz sa harapan ng entrada para salubungin ako.
"Thanks god your safe." Bungad niyang sabi sakin at hinalikan ako sa noo.
Kinuha niya naman ang bag na nakasukbit sa likuran ko. "Thanks hubby." Ngiting sabi ko sa kanya. "By the way, ihahatid mo ba ako sa airport?" Tanong ko.
"Oum." Tangong sabi niya sakin, ngumiti lang ako. "Magpapalit ka pa ba ng damit?" Tanong niya sakin pero umiling lang ako.
"Where's my lugg..?" Hindi ko na natapos ang sasabihin ko.
"Nasa compartment na." Ngiting sabi niya sakin.
"Nice, thanks hubby."
"No worries." Ngiting sabi niya. "So, let's go?" Sabi niya pa, tumango naman ako.
Naglakad na kami patungo sa garahe kung nasaan ang kotseng gagamitin niya para ihatid ako sa airport. Inalalayan niya naman ako na makasakay sa kotse at nang makasakay ako ay umikot na siya patungo sa driver seat.
.
.
.
Tahimik lang kami ni Dharenz sa byahe, wala ni isa sa amin ang nagsasalita dahil napag-usapan naman na namin ang tungkol dito. Gusto ko sanang itanong sa kanya yung tungkol sa sinabi nang mga assassins ko kanina kung bakit nirequest niya kay Raiko na protektahan akong muli nang mga assassins ko. Tsk.