NAGPAKAWALA si Draco ng nakakalokong ngiti nang makita ang reaksyon ng dalaga matapos niyang ibigay rito ang isang piraso ng charmee napkin with wings. 
"What the hell, Draco?" nakataas ang kilay na pagtataray nito. 
"I'm just making sure na hindi mo ako iindianin sa 'kasunduan' natin.” Hindi na maalis ang pagkasalubong ng kilay ni Moriz dahil sa sinabi ng kaharap. Mas lalo tuloy siyang nainis sa presensya nito. 
"Sa lahat ng bibilhin mo ay charmee pa. I want whisper, and please, 'yong walang wings!" nagpapapadyak itong bumalik sa kwarto at pinagsarhan siya ng pinto. 
“What the hell is wrong with that girl?” Draco questioned himself for a moment. Pareho-pareho lang naman ang mga napkin kaya't hindi maintindihan ng binata kung ano ang iniaarte nito. Anyway, hindi naman talaga siya umalis ng bahay upang bumili dahil mayroong stock nito sa banyo ng ina. 
Bumalik si Draco sa kaniyang kwarto at umupo sa kaniyang swivel chair. He stopped for a moment then pull the drawer in below the table. Kinuha niya sa loob ang isang picture frame. He touched the picture of a woman inside the frame. 
“I’m still waiting for you,” he said before holding it tight. Draco’s feelings grew heavy as he stroked the face of the woman in the photograph. He couldn’t forget. He never would. Because even now, he was still waiting for her for some reason. 
Sa pagitan ng kaniyang pagbubuntong-hininga ay bumukas ang pinto ng kwarto niya. He definitely knew who it was. Umuwi na ng Maynila ang dalawa niyang kaibigan kung kaya't siya na lang ang magtitiis sa ugali ni Moriz. 
"Don’t you really know how to knock?" hindi nito pinansin ang pagsasalita niya at dire-diretso pumasok sa kwarto. Ibinalik ni Draco ang picture frame sa drawer at tumayo ito. 
Kulay maroon na cotton short na ang suot ng dalaga at nakasandong puti na maluwag. Agad siyang nag-iwas ng tingin. Gusto niyang murahin si Lans sa pagbili ng ganoong klase ng damit. Napakunot-noo ang dalaga at agad hinawakan ang dibdib nang mapansing tila naiilang si Draco. 
He then starts staring at her again. Not on her body, but on her fresh bathed face. 
"Hey, stop harassing me! Bakit ganiyan ka makatingin sa akin ha?" umaatras na saad ng dalaga. 
"Don't be so assuming, brat. Walang kahali-halinang tingnan sa’yo," Bored niyang sambit matapos umupo sa pinakadulong bahagi ng kama. 
"Excuse me? Ako?" turo ng dalaga sa sarili. "Eto ba ang walang kahali-halinang tingnan?" hindi makapaniwalang reklamo ni Moriz. Lahat ng naging ex-boyfriend niya ay pinupuri ang sexy body niya. Ang iba ay gustong maangkin agad siya pero kahit na ganoon, hinding hindi niya isinuko ang bataan. Kahit na brat siya ay naniniwala pa rin siya sa 'make love after marriage'. 
"Yes," walang emosyong usal ng binata. Wala siyang panahon para makipag-usap pa sa babaeng ito. 
"At wala ka rin naman appeal! Ang panget ng katawan mo! Wala kang abs. Walang shape!" naiinis na sigaw ni Moriz. Sa loob loob ay gusto niyang pagsisihan ang sinabi dahil kabaligtaran niyon ang nakikita niya sa binata. Napakisig ng katawan nito at parang araw-araw suki ng gym. 
"Really?" napapantastikuhang nilingon siya ng binata at walang sabi-sabing hinubad ang suot nitong blue t-shirt. Dahan-dahan itong naglakad palapit sa kaniya at siya naman ay hindi makagalaw sa kinatatayuan. 
Para siyang kandilang nauupos sa sobrang init ng pakiramdam niya sa paglapit ni Draco. Moriz can feel her heavy breath while looking at her kidnapper's perfect body. Makailang beses siyang napapalunok. Tila nagsslow motion ang paligid niya. Muntikan na niyang mapigil ang hininga nang makalapit na sa kaniya ang binata. Nanlalaki ang mata niya at mas lalong bumilis ang kabog ng dibdib niya. 
"Is that how you describe my unappealing body?” Pagyayabang ng binata at inihagis sa mukha niya ang hinubad na t-shirt. Naamoy niya ang amoy chocolate nitong perfume. 
"Pakilabahan." Walang emosyong dagdag nito. Naiinis niyang tinalikuran ang lalaki at isinara ng malakas ang pinto nito. 
Oh my gosh! She really hates that man! 
Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang reaksyon ng katawan at puso niya sa tuwing nagkakalapit sila ng kidnapper niya. 
Napapikit siya sa inis bago tuluyang bumalik sa sariling kwarto. Nakalimutan na niya ang sadya niya sa binata kaya pumunta siya sa kwarto nito. Balak niyang utusan ito na ipagluto siya. 
Pagdating sa inookupang kwarto ay inis siyang nahiga sa kama at nanggigigil na ibinato ang t-shirt ng lalaki. 
"Arggghhhhh! Maglaba ka mag-isa mo!" 
Sa pagsigaw niya ay biglang bumukas ang pinto kung kaya't napabalikwas siya ng bangon. Nakahiga kasi siya kanina habang nakataas ang paa. 
"What are you doing here!?" sigaw niya sa binata. Napako ang tingin niya sa kamay nitong may mga gamit panlinis. 
"You already forgot our deal?" bigkas ni Draco habang nilalapag isa isa ang mga panlinis sa kulay gray na tiles ng kwarto. Hinaplos muna nito ang sariling buhok bago siya taasan ng kilay at sumenyas na pulutin niya ang mga gamit. Matapos ay tumalikod na ito at lumabas ng kwarto. 
“I really hate you!" Moriz shouted in irritation. Mas mabuti pa sana kung naroon sina Lans at Waren dahil malamang hindi siya nito itatrato ng ganoon. Those two still cares about her. 
This is hell. 
Pinagmasdan ni Draco ang mangiyak-ngiyak na dalaga na nandidiring nagmamop ng sahig ng kusina. Kanina pa niya ito binabantayan. Sa katunayan ay wala naman masyadong kalat ang bahay niya dahil linggo linggong nagpupunta rito ang mayordoma ng bahay upang maglinis. 
"I hate you so much!" nanggigigil na sinasabunutan ng dalaga ang mop kahit ayaw niyang hawakan ito. Tila ay napipiga na sa sobrang inis ng dalaga. Puro tubig na din sa kusina at hindi na maintindihan ni Moriz ang gagawin niya. Nananakit pa rin ang puson nito at parang gusto na niyang magpalit ulit ngunit isa pa lang ang binibigay na napkin ni Draco. 
Draco entered the kitchen, took the mop from Moriz’s hands, and finished the mopping the floor himself. He could feel the sharpness of Moriz’s glare. Sweat was also trickling down from her forehead to her neck. 
Nang matapos niyang linisin ang kusina ay nadatnan niyang hindi pa rin umaalis ng pwesto si Moriz. Nakaupo pa rin ito sa sahig malapit sa lababo at tulalang nakatitig sa kaniya. Pumitik si Draco sa harapan ng dalaga at nagulat ito kung kaya't napatayo at nauntog sa tiles na sink. 
"Shit!" sapo ni Moriz ang ulo at mas lalong tumalim ang titig sa binata na ngayon ay saglit na napangiti. 
Instead of getting angry at him, Moriz found herself staring at the man’s lips. His white teeth were fully visible, and she also noticed the slight squint in his eyes from laughing. She was stunned for a moment. 
‘Alam ba ng mga tao kung paano ngumiti ang lalaking ito? Does he often smile like this?’ 
Wala siyang ideya. Ang alam lang niya sa mga oras na ito ay namamangha siya sapagkat unang beses niya iyong nasilayan. She met the cold and powerful Draco. But at this moment, the man infront of her is a total different person. 
Napalunok si Moriz nang muling sumeryoso ang mukha ng binata. Inirapan lang niya ito at aalis na sana ng kusina dahil sumisikip ang paghinga niya. 
"Moriz" 
Nakakailang hakbang pa lang siya ng tawagin ni Draco ang pangalan niya. 
“That’s your name, right?” 
She was frozen in her tracks and turned to face him. Seryoso man ang mukha ni Draco ngunit ramdam niyang maaliwalas ito hindi gaya ng una nilang pagkikita. She suddenly felt a spark through her body as he took her hand. 
Hindi siya makagalaw dahil sa pagkakadikit ng mga kamay nila. Ibinuka ni Draco ang palad niya at inilagay ang isang charmee napkin dito. Napatitig na lang siya rito at hindi alam ang magiging reaksyon. Wala siyang pakialam sa napkin. Ang atensyon niya ay nasa mainit at malambot na palad ng binata na nakadikit sa kamay niya. 
"Go to your room and change. Pagkatapos ay bumalik ka rito at kumain ka ng kahit na anong gusto mo," mababang ang boses na sambit ni Draco at iniwan na siya roon. Napatitig na lang siya sa likod nitong mabilis na umakyat sa ikatlong palapag ng bahay. 
Hinawakan niya ng mahigpit ang napkin at wala sa sariling napangiti. 
Is this because of this napkin or because of something else? 
Kung alin man sa dalawang iyon, hindi siya sigurado.