S E V E N
“Waiter! Hi! Um… May I have three more tequila shots please?” Ani Sophia sa waiter habang pinupunasan ang mga luhang dumadaloy mula sa kaniyang mga mata.
Nasa isang bar siya sa Colorado, nilulunod ang sarili sa alak upang malimutan ang mga traumatic na pangyayari nang aksidente niyang mapatay si Krysta Natividad.
“I’m sorry, ma’am. But I think you’ve had too much to drink,” sagot ng waiter sa kaniya habang pinagmamasdan nito ang kaniyang estado na lasing na lasing na.
“I can handle myself. Just get me a few more shots, please,” sagot ni Sophia sa waiter. Tumango na lamang ang waiter at iniwan na siya.
She was zoning out. Hindi niya maalis ang hitsura ni Krysta na nakahandusay sa buhanginan sa dalampasigan ng gabing iyon. Alam niyang apat na buwan na ang lumipas ngunit hindi pa rin niya ito malimutan. Nasa kalagitnaan si Sophia ng pag iinom nang magulat siya ng may lumapit sa kaniyang lalaki.
“Hey, beautiful. Let’s have some drinks ,” ani ng Amerikanong lumapit sa kaniya.
“No, thank you,” mabilis na sagot ni Sophia at bumalik sa pag iinom niya.
“You sure?” tanong ulit ng lalaki. “Why don’t we dance?” at bigla siyang hinablot nito patayo sa kaniyang upuan.
“Hey! Stop it!” sigaw ni Sophia habang pinipilit ang sarili makawala sa mahigpit na hawak nito sa kaniya.
“It’s gonna be fun! Come on, it’s a lot of fun here!” wika ng lalaki at hinawakan nito ang kaniyang puwitan at pinisil.
“Hey! What the heck! Stop it! Leave me alone! Don’t touch me!” sigaw ni Sophia na nakakaagaw na ng atensiyon ng mga tao sa bar.
“We are gonna have some fun now!” muling winika ng lalaki at nagsimula na itong hilahin siya patungo sa dance floor.
“No! Leave me alone! Leave me alone! Don’t touch me!” sunod sunod na sigaw ni Sophia na nakakuha ng atensiyon ng mas marami pang atensiyon ng mga tao doon.
Suddenly, someone grabbed her away from the man who won’t listen to her. Nagulat si Sophia maging ang lalaki. Ngunit hindi siya nakapagsalita. But the man who won’t leave her alone shouted and said, “What the fvck, man?”
Hindi na sumagot ang lalaking nagligtas kay Sophia at agad nitong sinuntok ang lalaki. Tinitigan ni Sophia ang mga lalaki sa gulat. Tumayo ang lalaking nasuntok at hindi na lumaban pa.
“ Sophia! Are you okay?” tanong ng lalaki kay Sophia
Tinitigan ni Sophia ang lalaki na nagtanggol sa kaniya. Pilit inaaninag ang mukha nito. Pamilyar ang mukha ng lalaki. But in the middle of staring at him, Sophia’s vision started to blur, and everything went black.
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
Nagising si Sophia nang umaga na iyon ng may kalituhan. Iginala niya ang kaniyang paningin, nakita niyang iba ang lugar na kinaroroonan niya. This was not her apartment.
Where am I? This is not my apartment. Dammit Sophia! Ano na naman ang ginawa mo kagabi? Tanong ni Sophia sa kaniyang isipan.
Mabilis siyang bumangon at umupo sa kama at inilagay ang dalawang kamay sa kaniyang ulo. Her head is spinning. Ilan nga ba ang nainom niyang tequila kagabi? She already lost count.
She was in the middle of thinking how did she get here and what happened last night, when someone came inside the room. Gulat na gulat si Sophia nang makilala ang lalaki.
“Mykael? What are you doing here? Why am I here? Ano ang nangyari? May nangyari ba sa ating dalawa?” sunod sunod na tanong ni Sophia kay Mykael.
“Slow down, Soph. Wala ka bang maalala sa mga nangyari kagabi? You don’t remember anything that happened last night, do you?” Natatawang tanong ni Mykael.
“Tell me, Mykael. May dapat ba akong maalala? May nangyari ba sa ating dalawa? And why are you even here?” muling tanong ni Sophia
“Wala, Sophia. Kumalma ka. You had too much alcohol last night and someone hit on you. And luckily, I was at the same bar. I saved you from that guy. Kaso sa sobrang kalasingan mo, nawalan ka na ng malay. I don’t know where your apartment’s location, so I brought you here. And no, walang nangyari sa atin. Kaya mag relax ka diyan. Here drink this, it will help you with your hangover,” paliwanag ni Mykael at ibinigay dito ang ginger ale para maibsan ang sakit ng ulo nito.
“Thanks,” ani Sophia at tinanggap ang ibinigay na ginger ale ni Mykael. Agad niya itong ininom at napapikit pa ito nang maramdaman ang ginhawang hatid ng inumin sa kaniya. Napangiti naman si Mykael sa naging reaksyon ni Sophia.
Matapos ang ilang minutong katahimikan ay muling nagsalita si Sophia.
“What are you doing here, by the way, Mykael?”
Hindi agad sumagot si Mykael. Biglang sumagi sa kaniyang isipan ang naging usapan nila ng kaniyang ama.
[ “Tayo na ang nagma-may-ari ng twenty two percent na shares sa Santillan Drugs and Cosmetics Company. I-tinransfer na ni Governor Natividad ang shares nito sa pangalan natin. Tinupad ng gobenador ang kaniyang pangako na hindi ka madadawit sa kasong ito, if you will testify against that Connor Saavedra. Now, I need you to follow Sophia to States, para mapaibig ito gaya ng unang plano. You are his fiance, anyways. Pero dumaan ka muna kay Rodrigo upang ipaalam ang pakay mo. Gamitan mo ng charm at wag kang pumalpak. Sabihin mo na gusto mong tulungan si Sophia para gumaling sa trauma na nangyari sa kaniya sa pagkamatay ni Krysta Natividad” ]
Naalala din ni Mykael ang sinabi ng ama ni Sophia na si Don Rodrigo. Kabilin bilinan nito ay wag ipaalam kay Sophia ang totoong nangyari sa kaso ni Connor, dahil ang pagkakaalam nito ay napawalang sala si Connor. Makalipas ang ilang segundo ay sumagot si Mykael sa tanong ni Sophia.
“Well, I am so worried about you, that I contacted your dad and asked him where are you staying. Nang malaman kong nandito ka sa US, Nag-book agad ako ng flight upang punttahan ka dito. Hindi ako mapakali knowing you are in so much pain. I’m here to help you, Soph. Hindi mo kailangang mag isa,”
Sophia was stunned by his answer that it made her cry. Lumapit si Mykael upang yakapin si Sophia at pakalmahin ito. Yumakap din namang ang babae sa braso ni Mykael at nagpatuloy sa pag iyak.
“Shhhh… Baby, stop crying. Nandito na ako, hindi mo kailangang solohin ang sakit at lungkot,” pag alo ni Mykael.