- Kabuuan: 45
บทที่ 1 ราชโองการ
ลมต้นฤดูใบไม้ผลิพัดแผ่วผ่านจวนตระกูลซู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกเหมยลอยปะปนมากับสายลมเย็น กลีบดอกสีขาวนว
บทที่ 2 ไม่ได้ต้องการ
สามวันต่อมา
แสงอาทิตย์ในยามสายส่องกระทบกับกำแพงเมืองหลวงพร้อมกับเสียงกลองยามดังเป็นจังหวะอย่าง
บทที่ 3 เสียงถอนหายใจ
เช้าวันต่อมา
ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงปลอดโปร่ง มีหมอกบาง ๆ ลอยอ้อยอิ่งอยู่เหนือหลังคาวังหลวง แสงอ
บทที่ 4 วันออกเรือน
สามวันต่อมา
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ด สำหรับใครบางคนมันคือช่วงเวลาที่ยาวนานแต่สำหรับซูเหม่ยหลินมั
บทที่ 5 คืนแรกในจวนแม่ทัพ
ยามค่ำคืนคลี่คลุมจวนแม่ทัพด้วยความเงียบสงบ โคมไฟแดงที่แขวนเรียงรายตามระเบียงทอดแสงสลัวสะท้อนกับเงาไม
บทที่ 6 เช้าวันแรกในจวนแม่ทัพ
เช้าวันต่อมา
ยามฟ้ายังไม่สว่างดี หมอกบางลอยปกคลุมหลังคาจวนแม่ทัพ เสียงนกยามเช้าดังอย่างแผ่วเบา
บทที่ 7 ความเคยชิน
สามวันต่อมา
ภายในจวนแม่ทัพใหญ่ ทุกอย่างยังคงดำเนินไปอย่างเป็นระเบียบเช่นเดิม เช้าวันนี้เงียบสง
บทที่ 8 เข้าเฝ้าฮ่องเต้
เช้าวันถัดมา
อากาศในเมืองหลวงดูสดใส ทว่าภายในกำแพงวังหลวงกลับเงียบสงบและเปี่ยมด้วยแรงกดดันที่ม
บทที่ 9 สายสัมพันธ์ในวังหลวง
ภายในตำหนักส่วนพระองค์
บทสนทนาระหว่างฮ่องเต้ เซียวอวี้หลง และซูเหม่ยหลิน ดำเนินไปอย่างเรียบง่า
บทที่ 10 ชีวิตประจำวันของฮูหยิน
ยามเช้า
ในจวนแม่ทัพวันนี้เงียบสงบกว่าที่ใครภายนอกจะคาดคิด ภายในไม่มีเสียงจอแจ ไม่มีเสียงซุบซิบ
บทที่ 11 สมุดบัญชีในมือฮูหยิน
ยามบ่าย
ในจวนสกุลเซียว
แสงแดดอ่อน ๆ ส่องลอดผ่านซี่หน้าต่างไม้เข้ามาในห้องพักของฮูหยินเซี
บทที่ 12 กุ้ยฮวาในความทรงจำ
สองวันต่อมา
ยามเช้าในจวนแม่ทัพยังคงเงียบสงบเช่นเดิม โต๊ะอาหารไม้เรียบตั้งอยู่กลางห้องพร้อมกับอ
บทที่ 13 สิ่งที่ข้าอยากทำตอนนี้
รถม้าหยุดลงตรงปากตรอกเล็ก ๆ ตรอกแห่งนี้ไม่ได้คึกคักเหมือนตลาดใหญ่ แต่กลับมีชีวิตชีวาในแบบของตนเอง ร้
บทที่ 14 คำสั่ง
ณ ท้องพระโรง
ในยามเย็นวันนี้เงียบขรึมกว่าทุกวัน ม่านมังกรสีทองปลิวไหวช้า ๆ ตามแรงลมอ่อน ๆ เสาแ
บทที่ 15 ก่อนเดินทาง
เช้ามืดวันต่อมา
เช้าวันนี้มาเยือนอย่างรวดเร็ว ท้องฟ้ายังคงไม่ทันเปลี่ยนสี หมอกบางลอยต่ำปกคลุมท
บทที่ 16 สัปดาห์แห่งความเงียบ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้าราวกับเวลาตั้งใจเดินให้ช้าลงกว่าปกติ จวนแม่ทัพที่เคย
บทที่ 17 ข่าวศึก
ข่าวร้ายมาถึงจวนแม่ทัพในเช้าวันหนึ่งอย่างเงียบงัน แต่หนักหน่วงราวกับถูกก้อนหินกดทับหัวใจของทุกคน มัน
บทที่ 18 เปลวไฟแห่งศึก
หลังจากคืนนั้นเซียวอวี้หลงก็ไม่ได้นอนอีกเลย รุ่งเช้าเพิ่งจะมาเยือนแต่ในค่ายทหารเขตเหนือกลับเต็มไปด้ว
บทที่ 19 กลับมาพร้อมลมหายใจ
ในคืนนั้น
ท่ามกลางสนามรบที่จะเพิ่งสงบลงและเสียงร้องเฮแห่งชัยชนะยังดังอยู่ไกล ๆ แต่ฉางอวิ๋นกลับ
บทที่ 20 ความอบอุ่นที่ซ่อนอยู่
ข่าวชัยชนะจากศึกเขตเหนือถูกส่งเข้าสู่พระราชวังอย่างเป็นทางการในเช้าวันที่ฟ้าโปร่ง กลองชัยถูกตีดังสะท
บทที่ 21 หัวใจที่เริ่มไม่อยู่นิ่ง
เช้าวันนั้น
ฟ้าครึ้มบางเบา เมฆสีขาวเทาเคลื่อนตัวช้า ๆ เหนือหลังคาพระราชวังหลวง ลมต้นฤดูพัดเอาค
บทที่ 22 ไม่ยอมปล่อยมือ
รถม้าค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านประตูจวนสกุลเซียว เสียงล้อบดกับพื้นหินดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอก่อนจะหยุดลงอย่
บทที่ 23 เงาที่คอยอยู่ไม่ห่าง
เช้าวันใหม่มาเยือนจวนสกุลเซียวอย่างสงบ แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านม่านบาง ๆ เกิดเงาทอดยาวบนพื้นห้อง
ซูเหม่ย
บทที่ 24 สิทธิ์ที่ไม่กล้าคิด
สามวันต่อมา
จวนสกุลเซียวกลับคืนสู่ความสงบอย่างแท้จริงเป็นความสงบที่ไม่ได้เกิดจากความว่างเปล่าแ
บทที่ 25 รบกวนหัวใจ
บ่ายวันนั้น
อากาศในจวนสกุลเซียวสงบนิ่งเป็นพิเศษ ลมอ่อน ๆ พัดผ่านเรือนในทำให้ม่านบางไหวเบา ๆ เส
บทที่ 26 หัวใจยังไม่สงบ
แสงอรุณยามเช้าสีทองอ่อนค่อย ๆ ซึมผ่านผ้าม่านบางทอดลงบนพื้นเรือนอย่างเงียบงัน อากาศยามเช้าสดชื่นทว่าใ
บทที่ 27 เงามิตรศัตรู
ในวันเดียวกันนั้น
หมอกบางลอยอ้อยอิ่งเหนือกำแพงพระราชวังราวกับตั้งใจจะปกคลุมทุกความคิดที่ซ่อนอยู่ภายใน
บทที่ 28 หมากที่ถูกวาง
ป่าหลวงในยามสายเต็มไปด้วยเสียงกีบม้าและเสียงหัวเราะของเหล่าขุนนาง ธงประจำราชสำนักและธงเมืองหลางโจวปั
บทที่ 29 หมากที่ขยับเอง
สามวันต่อมา
หลังการล่าสัตว์ผ่านไปเพียงสามวัน บรรยากาศในราชสำนักก็เริ่มเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ ราวก
บทที่ 30 หัวใจเริ่มเดินเอง
สองวันต่อมา
บ่ายวันนั้น
จวนสกุลเซียวเงียบสงบกว่าทุกคืนที่ผ่านมา แสงโคมแขวนทอดเงาอ่อน ๆ บ
บทที่ 31 หัวใจไม่อาจเงียบได้
ในคืนวันเดียวกันนั้น
ค่ำคืนในจวนสกุลเซียวเงียบสงบกว่าทุกคืน ความเงียบนั้นไม่ได้อ่อนโยนหากแต่ตึ
บทที่ 32 เริ่มเคลื่อนไหว
รุ่งเช้าวันต่อมา
จวนสกุลเซียวเงียบงันกว่าทุกวันราวกับทุกลมหายใจถูกควบคุมให้เดินไปเป็นจังหวะเดี
บทที่ 33 กระดานที่แตกทีละช่อง
สามวันถัดมา
เมื่อราชสำนักไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ความเงียบที่ปกคลุมอยู่ก่อนหน้านี้เริ่มแปรเปลี่ย
บทที่ 34 เงื่อนไขที่ไม่อาจยอมรับ
เสียงกลองยามเช้าวันนี้ดังขึ้นช้ากว่าทุกวัน ไม่ใช่เพราะเวลาเปลี่ยนไปแต่เพราะบรรยากาศในราชสำนักเริ่มหน
บทที่ 35 ยืนข้างกัน
ข่าวจากท้องพระโรงแพร่ไปถึงจวนสกุลเซียวเร็วกว่าที่คาดโดยไม่ต้องมีใครอธิบายเพียงแค่สีหน้าของบ่าวรับใช้
บทที่ 36 ศึกที่ไม่มีทางถอย
สองวันต่อมา
รุ่งอรุณวันนั้น
เสียงกลองศึกดังขึ้นจากค่ายทหารนอกเมืองหลวง ด้วยจังหวะที่หนัก
บทที่ 37 ศึกแตกหัก
ท้องฟ้าเหนือแนวรบตะวันตกถูกย้อมไปด้วยสีเทาหม่นพร้อมกับลมที่พัดแรงจนธงศึกกระพือเสียงดังไม่หยุด กลิ่นด
บทที่ 38 เหยื่อ
ชัยชนะจากแนวหน้าทำให้ทั้งเมืองหลวงดูสงบลงอีกครั้ง ผู้คนเริ่มกลับมาใช้ชีวิตตามปกติ ขุนนางบางส่วนเริ่ม
บทที่ 39 ตัวเลือกที่ดีที่สุด
รถม้าแล่นไปอย่างรวดเร็วจากพื้นถนนที่เรียบเริ่มเปลี่ยนเป็นขรุขระ ทำให้แรงสั่นสะเทือนนั้นส่งผ่านมาถึงร
บทที่ 40 เลือกเหยื่อผิด
ห้องสนทนาสว่างด้วยแสงตะเกียงเพียงสองดวง แสงนั้นไม่มากพอจะทำให้รู้สึกอบอุ่นแต่ก็ไม่มืดจนเหมือนห้องขัง
บทที่ 41 เบ็ดที่ถูกหย่อนลงน้ำ
การล่าไม่เคยเริ่มต้นด้วยเสียงกลองศึกและไม่จำเป็นต้องมีประกาศจากราชสำนักและไม่ต้องการคำอธิบายใด ๆ มัน
บทที่ 42 จบการล่า
แผนที่เมืองถูกปักหมุดจนแทบไม่เหลือที่ว่าง เส้นสายสีแดงซ้อนทับกันเป็นชั้น ทั้งเรือนลับ โกดัง เส้นทางก
บทที่ 43 บทตัดสินของแผ่นดิน
ในคืนวันเดียวกัน
หลังจากเหตุการณ์จับกุมศัตรู จวนสกุลเซียวเงียบลงอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกในรอบห
บทที่ 44 ชีวิตที่งอกงาม
สองวันต่อมา
ยามเช้า
ประตูเมืองเปิดออกกว้าง สายลมพัดเอื่อยอ่อน ๆ พัดธงบนกำแพงเมืองให้โบกส
ตอนพิเศษ
ทุกวันในยามเช้าของจวนสกุลเซียวไม่ได้เริ่มต้นด้วยเสียงที่ฝึกทหารหรือคำสั่งจากแม่ทัพ แต่มักจะเริ่มขึ้น
เนื้อความดีมาก
5h
0สนุกมากก
31/05
1สนุกมากค่ะ
25/05
1สนุกมากๆ
19/05
1ดีทีสุดทีฉันเคยอ่าน
16/05
1อ่านสนุก
16/05
1สนุกมากเลยชอบสุดๆ
16/05
1ดีมากๆๆ
15/05
1ดีมากครับ
15/05
1ชอบมากกก
15/05
1