ศศิธร บทที่ ๓๖

บรรยากาศที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมายซึ่งเป็นสิ่งที่ศศินั้นมิชอบเอาเสียเลยแต่ก็มิรู้ว่าเพราะเหตุใดเธอจึงม

ศศิธร บทที่ ๓๗

<b>กริ๊ง กริ๊ง</b>

ศศิธร บทที่ ๓๘

แสงแดดยามเช้าที่เล็ดลอดผ่านม่านสีอ่อนนั้นทำหน้าที่ปลุกให้คนที่กำลังนอนหลับใหลอยู่ในตื่นจากห้วงนิทรา

ศศิธร บทที่ ๓๙

"กับชายคนนั้นไปถึงไหนแล้วล่ะ"

ศศิธร บทที่ ๔๐

<b>กริ๊งงง กริ๊งงง</b>

ศศิธร บทที่ ๔๑

"ลงไปจากตักของพี่ได้แล้ว"

ศศิธร บทที่ ๔๓

ศศิธร บทที่ ๔๒

ศศิธร บทที่ ๔๑

ศศิธร บทที่ ๔๐

ศศิธร บทที่ ๓๙

ศศิธร บทที่ ๓๘

ศศิธร บทที่ ๓๗

ศศิธร บทที่ ๓๖