The police came back and approached me
"Sensya na Sir, sila nga pala ang pinadala ng tatay mo para imbestigahan ang nangyari". Sabi niya
"Sige Sir, Salamat". Sabi ko.
The police left and guarded Rosie's room.
"Robert, nasabi ni Mr Wistow na mag ingat kayong dalawa". Gusto ko sana siyang tanungin kung bakit ngunit bigla akong tinawag ng nurse.
"Sir Robert, Gising na si Ms Rosie". Sabi niya sa akin. Dali dali akong pumasok sa kwarto at sa laking gulat ko si Rosie ay tulala.
"Nurse, bakit ganyan ang nangyari sa kanya?". Nagaalalang tanong ko.
"Dahil sa trauma Sir at nalaman din namin ni Doctor na siya at Emotionally unstable". Naiyak na lamang ako. Hindi ko man lang alam ang nangyari kay Rosie.
"Sige Nurse, Maraming salamat". Umalis na ang nurse at umupo naman ako katabi sa higaan ni Rosie.
"Rosie". Sabi ko.Nakatulala lang siya.
"Sorry". Mga luha ko ay tumulo.
"Sorry kase wala ako sa tabi mo nung kailangan mo ako,Alam kong naririnig mo ako". Pinunasan ko ang luha ko at hinawakan ang kanyang kamay.
Biglang dumating si Doc at pinalabas ako.
"Lumabas na ang test, Robert. Nakakita kami ng old scars sa kaniya. Nalaman namin na nakaranas siya ng 10 suntok sa tiyan. Meron din siyang bakas ng tali sa braso niya".
Napaiyak na lamang ako.
"Kung gusto mong gumaling si Ms Rosie ay samahan mo siya dito. Makakatulong ito sa kanyang mental health". Sabi ni Doc at tinapik ang aking likod. Umalis na din siya.
I fed Rosie even though she was dumbfounded and crying. After that I wiped her body with lukewarm water.
"No please, stop". Rosie struggled and cried..I stopped wiping her body and I said.
"Shhh,Ako ito si Robert. Magiging okay din ang lahat. Wala akong gagawing masama sa iyo". I wiped away her tears and she gradually calmed down.
"Pwede mo ba akong samahan sa Cr?". Tanong niya. Tinulungan ko siyang tumayo at mag lakad.
Matagal tagal din ang inabot dahil ng hihina pa siya.
"Mag cr kana, kaya moba?". Tanong ko habang hawak hawak ang likod niya.
"Oo salamat, hintayin mo lang ako diyan ah. Wag moko iwan". Sabi niya at mangiyak ngiyak pa.
"Yes, Ma'am". Ningitian ko siya at pumasok na siya sa loob ng Cr.
Mga ilang minuto din ang nakalipas at siya ay lumabas na.
"Okay kana?". Tanong ko at inalayan siya.
"Yes, Thanks". Sagot niya at dahan dahan nag lakad.
We were inside and she was resting.. Kinuha ko ang aking guitar and I sang our favorite song to Rosie
"Kung tayo ay matanda na, sana'y 'di tayo magbago, Kailan man, nasaan ma'y ito ang pangarap ko, Makuha mo pa kayang ako'y hagkan at yakapin, mmm, Hanggang pagtanda natin?".
Natapos akong kumanta. Sinabihan ko ang nurse na bantayan muna si Rosie dahil kakain muna ako sa labas.
I went to 7/11 just facing the Hospital. I ordered Sisig and drank when I sat down suddenly someone tapped my arm.
"Vincent?". I was shocked and saw him there.
"What are you doing here?". I asked and made him sit down.
"Balak ko sanang bisitahin si Rosie kase narinig ko kay Tito na may nangyari daw". Sabi niya.
"Okay naman siya at nag papahinga".sabi ko.
"Mabuti naman. Oo nga pala, balak kong tumulong sa inyo hanapin ang mastermind". Natuwa naman ako sa aking narinig.
"Salamat!, malaking tulong na yan". Ngumiti siya saakin.
"Meron naba kayong idea kung sino?".
"Wala pa eh but I remember na nagsabi sa akin ni Rosie na may nahabol daw sa kaniya nung gabing iyon".
"For sure may nag utos sa mga yon". Sabi niya na pinag taka ko naman.
Biglang nag ring ang cellphone ko.
"Dad?".
"Anak, Robert mag ingat kayo diyan ni Rosie. Pinapunta kona diyan si Vincent at yung iba kong kaibigan".
"Bakit po, Dad?. May nangyari poba?". Tanong ko.
"Yes Anak wag ka muna mag tanong ngayon basta mag ingat kayo!". Hinungup niya na ang tawag at nag madali na akong kumain.
"Robert, sama na ako sayo". Sumama na din si Vincent saakin at nag punta na kami sa room ni Rosie.
There were guards and nurses inside so I wasn't too worried but to our great surprise. The nurse was holding a knife and was planning to stab Rosie. We stopped the nurse but she was strong so she got lost in the bodyguards sent by Dad. Fortunately, the bodyguard caught her at the exit door she was caught and taken to the police station.
"Rosie!, okay ka lang ba?". Tanong ko kaagad kay Rosie.
"Oo okay lang ako". Sabi niya na kinaluwag naman ng damdamin ko.
"Sige mag pahinga ka muna kaming ng bahala dito". Inihiga ko siya at hinalikan sa noo.
"Mag ingat kayo Robert". Sabi niya at hinawakan ang aking kamay.
"Hmm Don't worry everything will be alright". I smiled at her and let go.
We went out with the police. Daddy's bodyguards were just in front of Rosie's door. We were already out of the hospital and going to the police station to interview the nurse.
"Sir Robert, sigurado ka bang gusto mong pumunta sa Police station?". Tanong ng isang police
"Yes Sir". Sumakay na kami sa sasakyan at nag punta na sa police station.
When we got there the nurse was already inside for interrogation. I went inside to talk about it.
"Nurse bakit mo yon ginawa?". Sabi ko ng mahinahon.
"May nag utos lang po sa akin". Takot na sabi nito.
"Sino?!". Sabi ko at mukhang takot na takot ito.
"Hi-hindi ko po pwedeng sabihin". Sabi nito.May takot sa kanyang mata kaya napag desisyonan kong kausapin ito ng mahinhin.
"Bakit hindi mo pwedeng sabihin?". Tanong ko dito.
"Papatayin niya ang family ko". Ako ay nanginginig sa gulat. Sino naman ang gustong gumawa nito?.
"Ano pa?! ". Tanong kopa
"Babayaran niya daw po ang tuition ng mga kapatid ko, Sorry po Sir". She was so scared of me.
My eyes were full of anger. My anger, I can't control. Who made it ?.
"Sige ganito kami na ang mag babayad ng tuition ng kapatid mo pero need namin ng tulong mo, okay ba yon sayo?". Naiyak siya at agad namang pumayag.
"Opo maraming salamat po".
"No worries basta need mo lang mag sabi ng totoo". Ningitian niya ako at umalis na ako.
I said goodbye to the police and went home. I rested for a moment and picked up my guitar.
I went downstairs to leave but my father called me.
"Robert!".
"Yes Dad?".
"Kamusta kayo doon?". Tanong niya.
"Okay lang po, may nangyari po kanina pero aayusin na po namin". Sambit ko.
"All right son, let's talk next time". He said and I just smiled at him.
I got in the car and drove to the hospital .. when I got there Rosie was asleep so I sat next to her.
I sang her our favorite song.
"Kung tayo ay matanda na, sana'y 'di tayo magbago, Kailan man, nasaan ma'y ito ang pangarap ko, Makuha mo pa kayang ako'y hagkan at yakapin, mmm, Hanggang pagtanda natin?".
Kinantahan ko lamang siya.. Nakaramdam ako ng pagod kaya naman ako ay natulog na.
~•~
Kinabukasan ~
Rosie' s Pov
I woke up early and saw Robert next to me. He looks very tired. I still remember what happened to me after Robert and I broke up. It hurt so much not only because of the trauma but I know who ordered them to do this to me. I don’t know why she does this to me. I won't just think about it and get well first.
"Rosie?". Sabi ni Robert. Kaka gising niya pa lang ngunit ako agad ang kaniyang inalala. Napangiti naman ako sa kilig.
"Yes?, kumain ka muna mainit pa itong lugaw". Sabi ko at binigay ito sa kaniya.
"Hmm, salamat". Kinain niya ito at natapos kaagad. Binigyan ko siya ng tubig.
Robert and I talked and he sang to me. Those times made my chest feel lighter. I forgot something bad had just happened to me. He just smiled, at ang araw ko ay buo na. Many thanks to Robert for helping me to recover.
Now he is asleep and I am going to rest. I fell asleep right away because I was still feeling bad.
"Robert!". The police called me so I went out. Rosie was sleeping soundly so I went out.
"Yes Sir?". Tanong ko at sinarado ang pinto.
"Nasabi ng iyong ama at ni Vincent na tutulong sila para hanapin ang Mastermind". Sabi nito.
"Sige mabuti yan, meron ba kayong nakuhang clue?". Tanong ko.
"Yes Sir.. Alam daw nitong nurse kung sino ang nag tangka sa buhay ni Ms Rosie".
"Sige,magpapahinga muna ako. Bukas na tayo mag usap".sabi ko sa kaniya at umupo.
Umalis na ang mga police at ako naman ay natulog na.
To be continued ~