"MARIBELLE, are you still there?" tanong ni Veron ng natahimik ang kaibigan nasa kabilang linya.
"Ha? Oo naman, Veron!"
"Oh, bakit natahimik ka bigla, may nasabi ba akong masama saiyo, Maribelle?"
"Ano kaba Veron, wala no, may naalala lang ako. So, ang ibig mong sabihin kay Jay, ka na naguguluhan, ganon ba?"
"Oo, Maribelle."
"Bakit naman Veron? At sa anong dahilan bakit nagugulahan ka? Hinaharas ba kayo ni Jay?"
"Hindi naman Maribelle, sa totoo lang he it is a good man now  lumuhod pa nga siya sa harapan and he's crying too."
"Ganon naman pala, Veron. So, ano nga ang ikinagugulo ng puso mo, oh maybe you starting to like him kaya ganyan ang nararamdaman mo sa kanya."
"Like him? What? Maribelle naman, hindi mangyayari. I hate him so much alam mo iyan. But..." Veron stop talking naisip niya tama ba nasabihin sa kaibigan ang tunay na nasa isip.
"But what, Veron? Ituloy mo ito, huwag kang manbiting!"
Napabuntong-hininga ng malalim si Veron."  I do not no know, Maribelle, pero sa totoo lang wala akong maramdaman galit sa puso ko para sa kanya pero siyempre hindi ko ipapakita sa kanya ito, and of course still here in my heart ang sugat na ginawa niya sa akin!"
"I know that, pero alam mo Veron, hindi kita maintindihan. Eh, kung ganon naman pala ang nararamdaman mo bakit hindi mo siya bigyan ng isang pagkakataon, na ipakita saiyo at sa kambal mo na nagbago na nga siya ng lubusan, isang pagkakataon, Veron, gave that to him."
"Natatakot ako, Maribelle!"
"Natatakot ka para saan? At ano naman ang ikatatakot mo, Veron?"
"I don't no Belle, ewan ko ba kung ano itong nararamdaman sa ngayon, basta ewan," napabuntong-hininga na naman ng malalim ito si Veron.
"I know Veron, natatakot ka na baka ma inlove ka sa kanya ganon ba? Best, it's time for you to be happy ang tagal mo ng nag-iisa, baka ngayon na ang chance na mabuo kayo, and you have a happy family diba? Open your heart at damhin mo ito kung ano ba ang sinasabi nito. Veron, try it walang mawawala saiyo."
"Hindi ganon kadali Maribelle, you know naman ang ginagawa niya sa akin so much painful?"
"Yes, I know, pero pinagsisisihan na niya ang nagawa niya saiyo Veron, try mo siyang bigyan ng pagkakataon na para maipakita niya sa inyo kung sino ba siyang talaga. Vincent, told me who he is, mabait siya a funny man too."
Dahil sa sinabi ni Belle hindi naman agad nakaimik si Veron. Alam niyang sanggang dikit noon sina Vincent at Jay. Kaso nga lang pinasok ng inggit ang puso ni Jay kaya nakagawa ng hindi tama sa buhay nito.
"Veron, kung ayaw mo naman na bigyan siya ng isang chance, bakit hindi mo rin bigyan ang sarili mo na makakilala ng iba, bakit di mo subukan ang makipag date. Para naman malibang ka, sayang ang ganda mo kung buburuhin mo lamang ito, remember Veron, tumatanda na tayo. Maybe if you meet someone maiintindihan ka ng kambal mo." payo ni Belle sa kaibigan.
Dahil sa sinabi ng kaibigan  napaisip si Veron at tama naman ito."Good idea, Maribelle, tama ka maybe it's time for me na tangapin dito sa bahay iyon mga nagliligaw sa akin, thank you, I miss you!"
"Your welcome Veron, I miss you too. Oh siya nga pala hindi ba kayo magbabakasyon dito sa Pilipinas, ha?"
"Siguro magbabakasyon kami pagkatapos ng school ng mga bata, Maribelle!"
"Aba dapat lang no, mula ng umalis ka rito sa Pilipinas, hindi ka man lang umuwi, kahit nong kasal ko man lang sana, eh," wika ni Belle, na may pagtatampo sa tinig.
"Sorry for that Maribelle, you know naman na nagpapahilom pa lang ako sa nangyari sa ating dalawa, don't worry  pag umuwi kami ng kambal ko diyan babawi ako saiyo promise!"
"Talaga ha, sinabi mo iyan," tila batang turan ni Maribelle sa kaibigan.
Napatawa tuloy si Veron."Ikaw talaga Maribelle, yes promise mag bonding tayo kasama ng mga anak nating."
"May kulang sa sinabi mo, Veron!"
"Huh? Ano naman iyon, Maribelle?"
"Hindi ba kasama ang mga hubby nating sa bonding na gagawin ha, Veron?"
"Paano naman ako magkakaroon ng hubby eh, wala akong napupusuan sa mga nagpapahangin sa akin, Maribelle!"
"Veron, sabi ko mga open your heart, dahil ito ang magtuturo saiyo kung sino ang mamahalin mo at makakasama sa habang buhay. At sana pag naramdaman mong ito nga ang lalaking tinitibok ng puso mo, tangapin mo ng lubos ito best, and you will see magiging masaya ka forever."
"Napaluha naman ako sa sinabi mo Maribelle, tagos sa puso ko ang payo mo sa akin, Oo gagawin ko iyan, dahil ikaw ang nagpayo sa akin my best friend Maribelle!"
"Hindi pa ba tapos ang kumustahan ninyong dalawa, kanina pa ako nag hihintay honey?" biglang sabat ni Vincent ng pumasok ito muli sa kanilang silid at narinig naman ito ni Veron.
"Oh Maribelle, sige na hayan na asawa mo baka may gustong gawin saiyo eh, thank you sa oras mo sa akin best bye!"
"You are always welcome Veron, kung kailangan mo ng kausap narito lang ako para saiyo okay!"
"Okay best, sige na mukhang atat na atat na saiyo ang asawa mo bagong ligo ka pa naman," wika ni Veron sa kaibigan na may ngiti sa labi niya.
"Mukha nga eh Veron, naghahabol kasi siya!" ani naman ni Maribelle sa kaibigan.
"Huh? Ano naman ang hinahabol niya, Maribelle?"
"Isa pang baby, Veron!"
"Oh I see, sige na bye, pakisabi sa kanya tree points na agad para mabilis na mabuo ang baby," huling turan ni Veron bago nito ini-off ang cellphone.
Napangiti naman si Belle sa sinabi ng kaibigan tatayo na sana siya para magpalit ng damit na bigla siyang hapitin sa bewang ng asawa at sila ay pahiga sa kama.
"Opps, where are you going honey?" Sabay dagan ni Vincent sa asawa.
"Vincent, hayaan ka naman eh," nakangiting turan ni Belle sa asawa.
"Yes I'm here again honey, sabi ko naman saiyo kanina lagot ka sa akin pagkatapos ninyong mag usap ni Veron, now this it's my moment, ang panggigigil ko saiyo, honey!" Agad na nitong binigyan na isang malalim na halik sa labi ang asawa.
CANADA.
Tinupad naman ni Jay ang sinabi kay Veron.
Sa paglipas ng linggo at buwan hindi na nagpakita pa si Jay sa mag-iina kung kayat na isip ni Veron na baka umalis na ito sa Canada at bumalik na sa Pilipinas.
Panatag na ang loob ni Veron but deep inside her heart may panghihinayang din. Hindi man lang nag effort ng todo si Jay he just gave up easily. Pero may isang salita nga ito hindi na nga nagpakita sa kanila.
Isang gabi na isipan ni Veron na paunlakan ang mangliligaw niya for a date. Matagal na itong nagsasabi sa kanya na mag dinner sila. So, ngayon she said yes to him.
"Mommy, saan ka pupunta, you look so beautiful tonight?" papuri ng kambal.
"May nag invite kasi sa Mommy na mag dinner tonight, so okay lang ba sa inyo, Jake, Janine?"
"Mommy, sana noon mo pa ginawa iyan ang dami kayang nag-iinvite saiyo na mag dinner kaso you always said to them I'm busy, sorry," wika naman ni Janine sa kanya.
"Yeah you right sis, sana noon pa, para naman nagkaroon na tayo ng Daddy and maybe a baby brother or sister," sunod naman na sabi ni Jake.
"Kayo talaga oh, halika nga kayong dalawa hug muna ninyo si Mommy bago ako lumabas," kay tamis ng ngiti ni Veron dahil walang problema sa kambal.
"I love you Mommy," ani ng dalawa habang nakayap sa kanilang ina.
"I love you even more kambal ko, I need to go na kayo muna ang bahala rito ha, huwag ninyo akong hintayin pa matulog kayo ng maaga," biling niya sa kambal.
"Yes Mommy, enjoy your date," wika ng dalawa ngumiti naman si Veron sa kambal niyang anak bago lumabas na.
"Kuya, mabuti na lang naisipan ni Mommy, na makipag date na ano?"
"Oo nga kambal, it's been along time, sana noon pa niya ginawa, pero teka sis, papaano na si Daddy? At bakit hindi na nating siya nakikita?" may lungkot sa tinig no Jake sa huling tinuran.
"Oo nga no Kuya, nasaan na kaya siya? Bakit bigla na lang siyang nawala muli."
"Janine, feel mo ba na siya ang Daddy nating?"
"Oo Kuya, lalo na nong ni hug niya tayo, sana ligawan niya si mommy ano?"
"Sana nga ang kaso wala na siya."
"Si Mommy kasi eh, pinagtabuyan niya."
"Galit si Mommy sa kanya bakit kaya, Janine?"
"We do not know about their past Kuya, wala naman kinukuwento si Mommy tungkol sakanila ni Daddy, eh."
"Well, hayaan na nating si Mommy happy na ako kasi nakipag date na siya."
"Me too, Kuya."
"Tara akyat na tayo, Janine."
Masayang umakyat ang kambal para matulog na.
Nang makarating sa restaurant si Veron kung saan sila magkikita ng kanyang ka date, tinangihan niya ang paunlak na susunduin siya ng lalaki ayaw kasi muna niyang makita ng kambal ito.
Pagpasok niya sa pinto ng restuarant tama naman na may papalabas kung kayat sila'y nagkabungguhan.
"Oppss! Sorry miss, I don't mean it," ani ng nakabungo kay Veron.
Tatarayan sana ni Veron ito pero ng tumingin siya rito at nagkatitigang biglang bumilis ang pagtibok ng kaniyang puso. Kaya hindi na niya naituloy ang magtataray sana nagagawin sa lalaki.
"I'm sorry again. Miss, did I hurt you?" tanong ng lalaki.
"Ha-eh, no!" natarantang wika ni Veron.
Ewan ba niya her heart suddenly beating so fast. At ngayon lamang siya nakaramdam nang ganito sa isang lalaki.